برخي كارشناسان معتقدند كه آمار عملكرد دو ماهه نميتواند آيينه تمام نمايي از عملكرد كل صنعت بيمه، درآمدها و هزينهها ارائه دهد.
خبر اقتصادی - احسان شمشيري - به دنبال انتشار آمار عملكرد شركتهاي بيمه در دو ماهه اول سال 95، برخي كارشناسان معتقدند كه آمار عملكرد دو ماهه نميتواند آيينه تمام نمايي از عملكرد كل صنعت بيمه، درآمدها و هزينهها ارائه دهد.
زيرا درآمدها ممكن است در مقطعي بيش از ساير فصول سال باشد يا خسارتها در يك مقطع بيش از ساير زمانها باشد و حتي خسارت برخي رشتهها در يك دوره بسيار سنگين و در دورههاي بعد حداقل باشد، در نتيجه نه نسبت خسارت شاخص مناسبي براي بررسي عملكرد شركتهاي بيمه است و نه آمارهاي دو ماهه كمكي به ارزيابي درست شركتهاي بيمه ميكند.
براين اساس، اين كارشناسان اشكالات و نكاتي را در رابطه با عملكرد چند ماهه و فصلي شركتهاي بيمه اعلام ميكنندكه لازم است به آن توجه شود. اما در عين حال بايد يادآور شويم كه آنچه رسانهها مانند روزنامه تعادل منتشر ميكنند، آمارهايي است كه بيمه مركزي و شركتهاي بيمه بابت عملكرد دو ماهه يا فصلي، 6ماهه و سالانه منتشر ميكنند و ضمن اينكه بايد حتما به شاخصهاي مورد نظر كارشناسان توجه شود، اما نميتوان نسبت به انتشار اين آمارهاي مقطعي و دوماهه و يكساله اقدام نكرد. زيرا اگر بخواهيم مثلا عملكرد10ساله يك شركت يا صنعت بيمه را ارزيابي كنيم، عملا كاري سخت و با تاخير بسيار خواهد بود و مردم و كارشناسان علاقهمند به موضوع نميتوانند از آخرين آمارهاي منتشرشده مطلع شوند. مگر آنكه بيمه مركزي، يا انجمن حرفهيي بيمه، روش و چارچوبي را به صورت تجمعي و مثلا 10 ساله و 5 ساله ارائه دهد و هر ماه آخرين آمارها را اضافه كند تا در آن صورت امكان ارزيابي بهتري از عملكرد شركتهاي بيمه در دورههاي 5ساله و 10ساله فراهم شود و براساس ديدگاه كارشناسان منتقد، بتوان ارزيابي بهتري از شركتهاي بيمه و صنعت بيمه در يك دوره بلندمدت داشت و اشكالات مورد نظر كارشناسان برطرف شود. اما تا آن زمان رسانهها در اين حوزه كم خبر بيمهيي، چارهيي جز انتشار آخرين گزارشها و اخبار و آمارهاي منتشر شده ندارند. اين روش در حال حاضر در نماگرهاي بانك مركزي براي انتشار شاخصهاي اقتصادي و ارزيابي آنها در دورههاي 5 ساله و بيشتر فراهم است و بيمه مركزي و انجمن حرفهيي بيمه نيز ميتوانند با انتشار نماگرهاي بيمهيي، آمار و شاخصهاي يك دوره 5 تا 10 ساله را در اختيار رسانهها قرار دهند تا اشكالات مورد نظر كارشناسان برطرف شود.
محسن آذريآغويه كارشناس بيمهگري و بيمه اتكايي دريايي عضو انجمن حرفهيي صنعت بيمه در ارتباط با اشكالات و تناقض آمار عملكرد شركتهاي بيمه در دوماهه سال 95 منتشر شده در روزنامه تعادل گفت: آمارگيري روشي علمي است كه براي جمعآوري، تلخيص، تجزيه و تحليل، تفسير و همچنين مطالعه و بررسي دادهها بهمنظور تسهيل در برنامهريزي و تصميمگيري بهكار گرفته ميشود كه شفافيت و دقت آمارهاي ارائه شده براي حفظ سلامت و كارآيي هر صنعتي لازم و ضروري است.
طبق ماده 3 آييننامه 58 منظور از ضريب خسارت نسبت خسارت واقع شده به حقبيمه عايد شده است. لذا طبق تعريف آييننامه خسارت واقع شده برابر است با: خسارت پرداختي طي دوره + (خسارت معوق پايان دوره- خسارت معوق ابتداي دوره) و حق بيمه عايد شده برابر است با: حق بيمه صادره طي دوره + (حق بيمه عايد نشده ابتداي دوره - حق بيمه عايد نشده انتهاي دوره) بدين صورت كه حق بيمه، بيمهنامههايي كه در گذشته دريافت شدهاند، ولي هنوز منقضي نشدهاند به حق بيمه صادره اضافه ميشود و طبيعتا حق بيمه دريافت شده مربوطه به دورههاي آتي از آن كسر ميشود. به عبارت ديگر در اين حالت مخرج كسر نشاندهنده مقدار حق بيمهيي است كه شركت براي پاسخ به خسارات خود طي آن دوره در اختيار دارد. در صورت كسر نيز چنين تعديلي رخ ميدهد يعني خسارات پرداخت شده طي دوره كه مربوط به بيمهنامههاي گذشته است از خسارات پرداختي طي دوره كسر ميشود و خسارتهاي واقع شده ولي پرداخت نشده مربوط به بيمهنامههاي در جريان به آن اضافه ميشود. وي افزود: بهنظر ميرسد در فرمول محاسبه ضريب خسارت تمام شركتهاي بيمه از شاخص نسبت خسارت يعني به شرح زير استفاده شده كه مغاير ماده 3 آيين نامه 58 است.
در اين شاخص صورت كسر، خسارت پرداخت شده در يك دوره زماني (در فرمول اين گزاش دوماهه است) و مخرج كسر حق بيمه صادره در همان دوره است. اما مشكل اساسي آن است كه اكثر خسارات پرداختي در دوره مدنظر مربوط به بيمهنامههاي صادره در گذشته است نه بيمهنامههايي كه در مخرج كسر محاسبه شده است.
ارزيابي بيمه به چند سال زمان نياز دارد
آذريآغويه ادامه داد: در رشتههاي بيمهيي مانند بيمههاي مهندسي، انرژي، دريايي (بيمه كشتي) كه داراي تواتر كم اما شدت خسارت بالا هستند، مفهوم نسبت خسارت معيار مناسبي براي ارزيابي عملكرد شركتها در آن بخش نميتواند، باشد. همچنين فرآيند ارزيابي خسارت در اين بيمهها، ممكن است چندين سال به طول انجامد. بنابراين نتيجه آن ميشود كه شركتي كه با كاهش پرتفوي طي يك دوره زماني نسبت به دوره زماني گذشته روبهرو شود، نسبت خسارت آن افزايش پيدا ميكند، زيرا خسارتها با تاخير وارد شركت شده ولي حق بيمه شامل آن تاخير نشده است. همچنين از آنجايي كه دورههاي محاسبه آماري ماهانه در نظر گرفته ميشود به هيچ عنوان نميتواند معيار مناسبي براي ارزيابي عملكرد شركتهاي بيمه باشد.
در خصوص گزارش ارائه شده روزنامه تعادل بالاخص نتيجهگيري گزارش به شرح «شركتهاي بيمه نوين با 102درصد نسبت خسارت و متقابل كيش با 161 درصد، ميهن با 164درصد، دانا با 87درصد و سينا با 81درصد بالاترين نسبتهاي خسارت را دارند و فشار بيشتري را از نظر سهم آنها از درآمد و خسارت بازار بيمه متحمل شدهاند.» بايد پرسيده شود كه آيا وزن و پرتفوي شركتهاي بيمه ياد شده با بيمه ايران برابر هست كه فشار بيشتري بر خسارت بازار بيمه تحميل ميكنند؟ مسلما وزن 10درصد خسارت بيمه ايران ميتواند به اندازه وزن كل خسارت پرداختي ساير شركتهاي بيمه باشد و در خصوص عملكرد شركتهاي بيمه نوين، متقابل كيش، ميهن و دانا، اين شركتها سهم كمتري از درآمد حق بيمه توليدي بازار بيمه و فشار بيشتر از سهم خسارت را به نسبت پرتفوي خود در دوماهه سال 95 متحمل شدهاند.
اين كارشناس بيمه اتكايي دريايي تاكيد كرد: نسبت خسارت اصلا ملاك مناسبي براي تعيين عملكرد يا نشان دادن كارايي يك شركت بيمه نيست. اما بيمه مركزي به دليل نبود اطلاعات مربوط به ذخاير بهروز از طرف شركتهاي بيمه در سيستم سنهاب از فرمول تقسيم خسارت پرداختي بر حق بيمه صادره همان دوره استفاده ميكند كه باعث بروز مغايرتهاي بسيار زياد نسبت به عملكرد واقعي شركتهاي بيمه به نسبت همان سال و دوره شده است. عضو انجمن حرفهيي صنعت بيمه گفت: اين رويكرد منجر به ارائه اطلاعات نادرست به جامعه شده و براي تصميمسازان و تصميمگيران صنعت بيمه گمراهكننده است. مگر ميشود شركتي با ضريب خسارت بالاي 1000درصد باشد اما همچنان بتواند بيمهگري كند؟ جايگاه آييننامه 69 «نحوه محاسبه و نظارت بر توانگري مالي موسسات بيمه» كجاست؟ نقش نهاد ناظر در كنترل و پيگيري وضعيت اينگونه شركتها و موسسات چيست؟ چنانچه پاسخ درخور و مناسب به اين سوالات نباشد يقينا باعث ايجاد بدبيني به عملكرد صنعت بيمه و منجر به ضربه خوردن شركتهاي بيمهيي خواهد بود كه در يك دوره خاص اقدام به پرداخت خسارت و عهد به وفاي خود كردهاند و مانع از ارائه واقعيت در خصوص شركتهايي خواهد بود كه از پرداخت به موقع خسارتها در همان دوره اجتناب كردهاند.