اگر بنا باشد سخن محمود بهمنی را حقیقت تلقی کنیم و بپذیریم که بهمنی در طول این سال ها یک رییس صرفا فرمانبردار بوده و هیچ اختیاری از خود نداشته، این سوال مطرح می شود که براستی چرا بهمنی شش سال این همه اجبار را تحمل کرده و بر این مسند پراهمیت تکیه زده است؟!