رشد سالانه ۶۱ درصدی خدمات بانک و بیمه با استفاده از ارتباطات مخابراتی

اقتصادگردان- به گزارش «تعادل» در گزارش اخیر شاخص جهانی اتصالات متقابل توسط موسسه اکونیکس که ارائه‌کننده ارتباطات و فناوری متقابل سازمانی است، افزایش تبادل داده‌های خصوصی بین کسب و کارها مورد توجه قرار گرفته و پیش‌بینی شده که بخش‌های بانکداری و بیمه، بزرگ‌ترین مصرف‌کننده پهنای باند اتصالات متقابل خواهند بود. این بدین معناست که کسب و کارهای خصوصی اساسا اینترنت عمومی را کنار گذاشته و با یکدیگر از طریق مراکز داده‌ها در سراسر جهان ارتباط برقرار می‌کنند.

 نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که تا سال ۲۰۲۰، پهنای باند اتصالات متقابل تا بیش از ۵ هزار ترابایت بر ثانیه (Tbps) افزایش خواهد یافت که به‌طور متوسط، رشد ۴۵درصدی در پی خواهد داشت که با ۸۵۵ Tbps و ۲۴درصد رشد در ترافیک جهانی اینترنت، رشدی بسیار چشمگیر خواهد بود. با دیجیتال‌سازی خدمات مالی و ضرورت حمایت شرکت‌ها از الگوهای جدید حفظ مشتری، پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۲۰ بخش بانکداری و بیمه از ۹۸۵ Tbps ظرفیت پهنای باند اتصالات متقابل بهره‌برداری کند.  علاوه بر این، رشد سالانه ظرفیت صنعت بانک و بیمه، نرخی ۶۱درصدی تجربه خواهد کرد که عمدتا از بخش ارتباطات مخابراتی بیشتر خواهد بود. همچنین در این گزارش آمده است، با وجود خروج انگلستان از اتحادیه اروپا (Brexit)، لندن بالاترین نسبت این اتصالات را به خود اختصاص خواهد داد و نیویورک و سیلیکون‌ولی در رتبه‌های بعدی قرار خواهند گرفت.

مقوله اتصال متقابل برای مصرف‌کنندگان آن یک موضوع مهم است تا زمانی که توافقنامه‌های اتصال متقابل وجود نداشته باشد، کاربران سرویس‌های مخابراتی قادر نخواهند بود با یکدیگر یا با سرویس‌دهندگان مورد نظر خود ارتباط برقرار کنند.

 در دهه اخیر برقراری روابط اتصال متقابل شبکه‌های مختلف باعث ایجاد فواید عظیمی برای مصرف‌کنندگان و اپراتورها در سراسر جهان شده است. اتصال متقابل نوعی دسترسی ویژه است که بین اپراتورهای شبکه‌های عمومی برقرار می‌شود. در این تعریف دسترسی به معنای ارتباط با کاربران نهایی نیست. در تعریف دسترسی توسط کمیسیون اروپا، از معنای متداول آن که مربوط به دسترسی کاربر نهایی است، متمایز شده است. با این وجود، در کف انواع مختلف دسترسی میان اپراتوری در زمینه اتصال متقابل که در فهرست تعاریف کمیسیون اروپا آورده شده، بسیار مهم است.

هر یک از انواع دسترسی میان اپراتوری را می‌توان به عنوان شکل‌های تکمیلی یا فرعی اتصال متقابل محسوب کرد. این مقررات دسترسی در پیمان‌نامه‌های متقابلی که بین اپراتورهای دایمی بسته می‌شوند، گنجانده شده است. با صرف‌نظر از معنای خاص اتصال متقابل می‌توان گفت که موضوعات مطرح شده در رهنمود کمیسیون اروپا در رابطه با معنای دسترسی باید به عنوان قسمتی از رویکرد جامعه اتصال متقابل محسوب شود.