ضرورت اعلان جنگ علیه موانع ضد رشد

١- تداوم شعار اقتصاد مقاومتی طی سال‌های گذشته بدون هیچگونه ابهامی نشان از اهمیت حیاتی و بدون بدیل اقتصاد در مقایسه با سایر زیر بخش‌های  زندگی اجتماعی انسان مانند فرهنگ و فناوری دارد. در اقوال اسلامی آمده است اگر فقر از پنجره ای وارد خانه‌ای شود اخلاق از پنجره دیگر خارج می‌شود.
۲- علوم اقتصادی طی ۲۰۰ سال گذشته به بالاترین حد تکاملی خود قدم گذاشته‌اند و در این میان، اقتصاد توسعه یا اقتصاد کشورهای در حال توسعه نیز طی بیش از نیم قرن گذشته به بالاترین درجه از تکامل خود دست یافته است. با این حال، هر یک از کشورهای در حال توسعه نیز دارای وضعیتی خاص یا مخصوص به خود است. نگاه کنید به مسائل کشورهای نفت خیز یا مسائل هر یک از آنها به تنهایی.
۳- تنوع وضعیتهای خاص در زمان، مکان، شرایط عینی و ذهنی مربوط به خود  و این که هر وضعیت خاص راه حل متناسب با خود را طلب می‌کند، منجر به ابداع "قانون موقعیت" (The Law of Situation ) شد که بر اساس آن، وضعیتهای خاص راه حل‌های خاص یا متناسب با وضعیت خاص را طلب می‌کنند.
۴-اقتصاد مقاومتی چندین سال پیش به علت شرایط خاص اقتصاد ایران مانند تحریم اقتصادی  وادار به تشریح  ترمینولوژی یا لغت شناسی جدید در ایران  شد و اکنون سالهاست که اذهان و افکار دست اندرکاران حکومتی و گروه‌های مختلف جامعه نظیر جوامع علمی اقتصادی نظر خود را به بررسی آن معطوف کرده و در این رابطه، حتی نهادهایی جهت نظریه پردازی، برنامه‌ریزی و اجرای اداری سازمانی آن به وجود آمده است.
۵- اقتصاد ایران در زمان تحریم و اقتصاد ایران پس از برجام شرایط بسیار متفاوت و خاص را رقم زده‌اند و لذا مفهوم اقتصاد مقاومتی در دو وضعیت خاص و بسیار متفاوت از یکدیگر نمی‌توانند دارای یک تعریف و تفسیر ثابت باشند. دفاع و مقاومت در زمان وقوع جنگ و حمله مهاجم با شرایط دفاع و مقاومت در زمان و شرایط صلح مسلحانه بسیار متفاوت است. در شرایط صلح مسلحانه، نیروها و ذخایر به سمت جنگ اقتصادی بسیج می‌شوند.
 ۶- بدیهی است که  "اقتصاد مقاومتی: اقدام و عمل"، در سال گذشته و "اقتصاد مقاومتی: تولید و  اشتغال"، در سال نو می‌تواند بر اساس شرایط خاص ایران در زمان حاضر مورد تعریف و تفسیر قرار گیرند، زیرا لغات و واژه‌ها در جریان تحولات اقتصادی اجتماعی، تغییر معنی و مسیر می‌دهند.
اقتصاد مقاومتی نیز در زمان حاضر به سمت تولید و اشتغال تغییر مسیر داده است. بنابراین ضروری است که پیش فرض‌ها و مبانی تولید و اشتغال در ایران فراهم و به عبارتی تمام موانع تولید و اشتغال برطرف شوند. موانعی مانند موانع کسب و کار، موانع دیوانسالاری اداری، موانع انباشت قوانین و مقررات دست و پاگیر اداری، موانع  مدیریت‌های ضعیف دولتی و جایگزینی آن با چابک و کوچک سازی دولت از طریق خصوصی سازی صحیح، مبارزه دائمی و بی‌امان با مفاسد از طرق مختلف مانند تقویت نهادهای جامعه مدنی و شفافیت های رسانه ای و ایجاد اصلاحات واقعی از طریق شایسته سالاری.