اتاق بازرگانی بیشتر مشاوره است، نه تصمیم‌گیر
اقتصادگردان- احمد روستا درباره اتاق بازرگانی و نقش آن و اقتصاد ایران، اظهار کرد: اتاق بازرگانی یک NGO ای است که توانست تا اندازه‌ای با بخش دولتی برای حل مسائل بخش خصوصی در ایران تعامل و ارتباط داشته باشد، ولی این که تا چه اندازه‌ای قدرت واقعی انجام دادن برخی امور را داشت، جای بررسی دارد که البته این نتیجه از آن برداشت می‌شود که به علت دولتی بودن اقتصاد ایران و قدرتی که در دست دولت وجود دارد کمتر از حد انتظار بود.
وی تاکید کرد: نباید فراموش کنیم که وجود اتاق بازرگانی به عنوان پارلمان بخش خصوصی می‌تواند امیدوار کننده باشد و اگر حتی باعث پیشرفت و دسترسی به همه اهداف نشده باشد، لااقل در موارد بسیاری مانع پسرفت و جلوگیری از اجرای برخی تصمیم گیری‌ها و فعالیت‌های آسیب رسان شده است.
عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی، ادامه داد: وقتی می‌خواهیم تمرین دموکراسی کنیم اول باید بسترهای لازم را برای شکل گیری گفتمان فراهم کنیم. هنوز اتاق بازرگانی به دولت به هم پذیری دلخواهی دست پیدا نکرده است. در حالی که هر دو با هم باید شرایط گفتمان درست را بپذیرند و این موضوع می‌تواند در بهبود اقتصاد کشور نقش آفرین باشد.
روستا همچنین بیان کرد: در توضیح نبودن شرایط رابطه منطقی و گفتمان مشترک بین دولت و بخش خصوصی در طول سال‌های گذشته می‌توان از عوامل مختلفی یاد کرد از جمله مواردی که از گذشته اقتصاد ایران باقی مانده و همچنین ساختار نظام اقتصادی کشور و شکاف بین بخش دولتی و بخش خصوصی که در ایران وجود دارد. به ویژه آنکه در سال‌های اخیر بخشی به وجود آمده که نه دولتی و نه خصوصی است که به آن خصولتی می‌گویند.
وی همچنین اظهار کرد: به نظرم نباید به دلیل برخی کاستی‌ها و نارسایی‌ها اتاق بازرگانی تضعیف شود، بلکه باید برای بهبود بررسی‌های لازم صورت گرفته و در جهت ارتقاء آن اقدامات لازم انجام گیرد. هم دولت باید ببیند که از ارتباط بین بخش خصوصی و خود به واسطه اتاق بازرگانی چه استفاده‌ای می‌تواند بکند و هم بخش خصوصی باید به دنبال آن باشد که از این NGO منتفع شود.
عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی افزود: یکی از مواردی که در اتاق بازرگانی قابل بررسی است مدیریت‌ها و ترکیب اعضاء به ویژه هیات مدیره و ارتباط آنهاست. در طول زمان و شرایط اقتصادی و سیاسی مختلف افراد نقش تعیین کننده‌ای در موفقیت و عدم موفقیت اتاق بازرگانی و به عبارتی پیگیری مطالبات بخش خصوصی از این طریق داشته‌اند.
روستا تاکید کرد: واقعیتی که وجود دارد این است که نمی‌توان کتمان کرد در نظام اقتصادی ایران عدم توازن میان بخش خصوصی و دولتی وجود دارد و این موضوع سبب شده که بخش خصوصی به معنای واقعی در اقتصاد نقش پررنگی نداشته باشد و به تبع آن اتاق بازرگانی نیز که به عنوان NGO بخش خصوصی به حساب می‌آید نمی‌تواند نقش پررنگی ایفا کند و بیشتر نیز تاکنون نقش مشاوره را به عهده داشته نه این که به صورت قدرتمند و اثرگذار در عرصه وجود داشته باشد و تصمیم گیری کند. با این حال این موارد چیزی نیست که یک شبه تغییر کند. قدرت گرفتن بخش خصوصی و به تبع آن اتاق بازرگانی به نحوی که هم دولت از آن منتفع شود و هم بخش خصوصی نیاز به زمان بیشتر و عزم جدی دارد.
