
نقش اصلی وزیر نفت، پس از توافق هستهیی ایران و کشورهای صنعتی جهان و البته رفع تحریمها بود. در این زمان، تولید نفت و گاز و صادرات کشور به سرعت افزایش یافت و توانست جایگاه پیشین خود را در بازارهای جهانی پس بگیرد. در 4سال اخیر وزارت او، میزان تولید نفت ایران از 2.7میلیون بشکه در روز به 3.9میلیون بشکه رسید. در همین زمان صادرات نفت و میعانات گازی هم از 1.2میلیون بشکه به 2.86 میلیون بشکه افزایش یافت. در دولت یازدهم همچنین ظرفیت تولید گاز ایران از میدان مشترک پارس جنوبی به دوبرابر رسید و 11 فاز آن تکمیل و راهاندازی شده و وارد مدار شد.
گازرسانی به روستاها و مناطق محروم از دیگر اقدامات وزارتخانه نفت دولت یازدهم بود تا برای نخستین بار به شهری مانند زابل گازرسانی شود. میزان تولیدات نفت و گاز ایران در میدانهای مشترک هم به سرعت افزایش یافت و در یکی از مهمترین آنها یعنی پارسجنوبی میزان تولید گاز ایران و قطر برابر شد.
در این میان الگوی مناسب برای قراردادهای جدید نفتی هم تدوین و ابلاغ شد و نخستین قرارداد رسمی کشور با توتال هم براساس همان الگو به امضا رسید. در نهایت از افزایش قدرت چانهزنی ایران در اوپک و بازار جهانی نمیتوان چشمپوشی کرد. ایران که از تحریمها خارج شده بود، علاوه بر آنکه تولید و صادرات خود را به سرعت افزایش داد، توانست مانع از کاهش قیمتهای جهانی یا مخالفت اعضای اوپک در مقابل افزایش تولید خود شود. این در حالی است که حدود 10روز پیش کشوری مانند عربستان خبر داد که تولید خود را تا 6.6 بشکه در روز کاهش خواهد داد. برنامه پیشنهادی زنگنه برای 4سال آینده، تقریبا ادامه همان مسیری است که او در دولت یازدهم آغاز کرد. ادامه توسعه جدی میدانهای مشترک گازی و به عنوان مهمترین اولویت وزارتخانه نفت تعیین شده است. علاوه بر آن عقد قراردادهای جدید نفتی با اولویت توسعه میدانهای مشترک و همچنین افزایش ضریب بازیافت از مخازن نفت کشور با فناوریهای نوین و جذب سرمایهگذاری خارجی در دستور کار قرار خواهد گرفت تا علاوه بر ایجاد اشتغال، ظرفیت تولید نفت و گاز هم افزایش یابد. در نهایت زنگنه از مصرف بیرویه سوخت در کشور غافل نشده و در برنامه عنوان کرده است که از طریق ایجاد عزمی ملی در این زمینه به اصلاح ساختار قیمتی بپردازد.