
دادوستد این اوراق در بازار غیررسمی، گویای نبود یک بازار ثانویه قوی است؛ بورس نیز حاضر به ایجاد بازار ثانویه برای این اوراق نیست چراکه بخش عمدهیی از این اوراق فاقد استانداردهای لازم برای پذیرش در بورس و فرابورس هستند. این اوراق که نرخهای سود بسیار بالایی نسبت به نرخ سود بانکی و نرخ سود بازار بدهی بازار سرمایه دارند، بعضا در پرداخت سودهای دورهیی یا در سررسید با ریسک بالای نکول روبهرو هستند؛ امری که خلاف آن را در خصوص اوراق بدهی بازار سرمایه شاهدیم. در واقع بنا بر تضامین بالایی که از منتشرکنندگان این اوراق در بازار سرمایه دریافت میشود، ریسک نکول آنها بهشدت کاهش یافته و این اوراق در بازار سرمایه در زمره اوراق بدون ریسک یا با ریسک بسیار ناچیز قرار میگیرند.
در خصوص این اوراق در بازار غیررسمی و مشکلات مترتب بر آن یکی از مهمترین مسائل موجود اتخاذ راهکاری برای ساماندهی و مدیریت آن است که باید با جدیت در دستور کار مسوولان و دستاندرکاران این بازار قرار گیرد؛ اول اینکه سیاستگذار خارج از بورس اجازه انتشار اوراق را ندهد و در مرحله دوم با ایجاد تغییراتی در این اوراق، معاملات ثانویه آن در بستر بازار سرمایه و فرابورس ایران رقم بخورد. نکته مهم در مدیریت انتشار اوراق است. ضمن آنکه بر اساس تضامینی که وجود دارد، ریسک نکول را به صفر برساند. اقدام بعدی نیز منع برخی صندوقها (خارج از بازار سرمایه) از خرید این اوراق غیررسمی است که میتواند در زمینه کاهش بازار سیاه و نقلوانتقال این اوراق موثر باشد.
نباید فراموش کنیم که وجود بازار ثانویه اوراق بدهی در بازار سرمایه مزایای بیشماری همچون بهبود شفافیت در بازارهای مالی، کاهش فشار بر شبکه بانکی و بانک مرکزی برای تامین مالی، کمک به کشف منحنی بازده (Yield Curve) بازارهای پول و سرمایه، کمک به کشف قیمت منابع به صورت غیردستوری بر اساس ریسک، بازده و سررسید اوراق و... دارد که باید در زمینه تقویت هرچه بیشتر آن با کمک اتخاذ تصمیمات درست از سوی شورای پول و اعتبار و هیات محترم دولت تلاش کرد و عرصه را بر محیط فعالیت بازار غیررسمی اوراق تنگتر کرد.