بسياري از تحقيقات نشان داده كه خطر تصادف، هنگام استفاده از تلفن همراه، چهاربرابر خطر تصادف در حالت عادي است. آخرين گزارشي كه با كمك نرمافزارهاي هوشمند ايمني جاده بهدست آمده، تاييد ميكند كه خطر استفاده از تلفن همراه هنگام رانندگي، بسيار بيشتر از تصور است.
اقتصادگردان- باتوجه به دادههاي بهدست آمده از رانندگان امريكايي، سالانه از ميان
570ميليون سفر، تقريبا در حدود 3.1ميليون راننده از تلفنهاي همراه خود
استفاده ميكنند. درواقع ميتوان گفت رانندگان امريكايي از هر 10سفر، 9بار
اقدام به استفاده از گوشي تلفن همراه ميكنند كه اين نوع استفاده آنها را
بيشتر درمعرض خطر قرار ميدهد.
به نظر كارشناسان، اين آمار بسيار
نگرانكننده است، بهخصوص اينكه در اين گزارشها مشخص شده در طول سفر
يكساعته، رانندگان بهطور متوسط در حدود 3دقيقه و نيم، از تلفنهاي همراه
خود استفاده ميكنند.
طبق آخرين گزارش بهدست آمده، مشخص شده
تعداد تصادفات مربوط به استفاده از تلفن همراه، نسبت به سال 2010 نزديك به
50درصد افزايش داشته است. در اين سال، تعداد تصادفهايي كه بر اثر استفاده
راننده از تلفن همراه حين رانندگي بود، در حدود 46هزار مورد عنوان شده كه
اين تعداد در سال 2015، به 69هزار مورد افزايش يافته است. در بسياري از
گزارشها اعلام شده كه در سال 2016، براي نخستينبار، آمار تلفات تصادفها
از مرز 40هزار نفر نيز گذشته است.
آمار رسمي منتشر شده توسط اداره
ملي ترافيك بزرگراهها، نقش قابلتوجهي براي تلفنهاي همراه در تصادفات
درنظر گرفته است. از آنجا كه رانندگان معمولا بعد از تصادف به استفاده از
تلفن همراه خود اعتراف نميكنند، اين سازمان با استفاده از نرمافزارهاي
هوشمند ايمني جاده، اين آمار را بهدست آورده است.
همانطور كه
اشاره شد، در سال 2010، مجموع تصادفهاي جادهيي بر اثر استفاده از تلفن
همراه در حدود 46هزار مورد عنوان شد. در حدود 30هزار مورد از اين تصادفها
تنها منجر به خسارتهاي مالي براي رانندگان بود و نزديك به 15هزار مورد
نيز، آسيب و جراحت در پي داشته است. باوجود اينكه بيشتر اين تصادفها
خسارت مالي به همراه داشتهاند، اما طبق آمار به دست آمده، تعداد تلفات در
تصادفهايي كه راننده از تلفن همراه خود استفاده ميكرده، حدود 408نفر در
سال 2010 بوده است.
در سال 2011 نيز اين تعداد به 50هزار تصادف
رسيد اما تلفات ناشي از آن در مقايسه با سال 2010، كاهش يافت و به 385مورد
گزارش رسيد. در سالهاي 2012 و 2013 نيز، تعداد تصادفهاي ناشي از استفاده
رانندگان از تلفن همراه، سير صعودي داشت. در سال 2012، تلفات ناشي از اين
تصادفها به 415نفر رسيد و در سال 2013 تعداد تلفات در حدود 445نفر گزارش
شد. درواقع در اين سال بيشترين مورد تصادفهايي گزارش شد كه بهدليل
استفاده از تلفن همراه صورت گرفته بود.
اين افزايش تصادفها، به چالشي جدي تبديل و محققان را وادار كرد راهكارهايي براي كاهش تلفات پيشنهاد دهند. بر اين اساس در سال 2014،
2 محقق از دانشگاه ويرجينيا غربي يك طرح راديكال براي كاهش آمار تلفات ناشي از تصادفات پيشنهاد كردند.
محققان در اين طرح به مجهز كردن اتومبيلها با دستگاهي اشاره كردهاند كه
كاركرد تلفنهاي همراه را حين حركت مختل ميكند. در اين سال، در بسياري از
كشورها بهصورت جدي استفاده از تلفن همراه براي رانندگان ممنوع و جرايم
سنگيني براي رانندگان خاطي درنظر گرفته شد.
به نظر ميرسد تاحدودي
اين اعمال محدوديتها، موثر واقع شد، چراكه در اين گزارش، به كاهش تعداد
تصادفهاي مربوط به استفاده از تلفن همراه اشاره شده است. آنطور كه در اين
گزارش آمده، در سال 2014، اين نوع تصادفها در حدود 404مورد اعلام شد كه
در مقايسه با سال قبل، كاهش داشت.
در 5 سال اخير، تنها در سال
2014 بود كه تعداد تصادفهاي ناشي از استفاده از تلفن همراه كاهش يافت. در
عين حال، در سال 2015، رقمهاي مربوط به اين تصادفها سير صعودي خود را
ادامه داد. ظاهرا تصويب قانون و اعمال محدوديتها، بهطور قطعي نميتواند
اين مشكل را حل كند، چراكه براساس آمارها، همچنان درصد زيادي از رانندگان
هنگام رانندگي با تلفن همراه خود صحبت ميكنند و بخشي از آنان نيز هنگام
رانندگي پيامك نوشته و ارسال ميكنند. اين درحالي است كه اين اقدامات در
بسياري از شهرها و كشورهاي جهان ممنوع است.
بررسيهاي انجام شده
نشان ميدهد كه خوشبيني رانندگان عامل مهمي در استفاده آنها از تلفن همراه
حين رانندگي است. معمولا بسياري از رانندگان، تصور ميكنند كه تسلط كافي
بر رانندگي خود دارند و در هر شرايطي ميتوانند خودرو را تحت كنترل داشته
باشند. در سالهاي اخير كشورها محدوديتهاي مختلفي را در مورد استفاده از
تلفن همراه حين رانندگي اعمال كردهاند. غير از تلفن همراه، ديگر
فناوريهاي درون خودرو مانند دسترسي به اينترنت، سيستمهاي اطلاعاتي رهياب و
سيستمهاي هشداردهنده تصادف نيز ميتوانند كاهش سطح دقت راننده را درپي
داشته باشند.