یکی از اقدامات دولت پس از برجام مذاکره با بیش از ۱۵ بانک و موسسات بیمه اعتبار صادراتی در جهت تأمین مالی پروژه های کلان کشور بوده است. از این رو طبق گزارش سازمان سرمایه گذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایران، حدود ۵۰ میلیارد دلار تدارک منابع مالی خارجی در قالب فاینانس وام با کشورهای متعددی مذاکره انجام شده است
اقتصاد گردان - طبق آمار سازمان سرمایه گذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایران در حدود ۵۰ میلیارد دلار تدارک منابع مالی خارجی در قالب فاینانس وام با کشورهای مختلف تا تاریخ ۱۲ اسفند ماه، سال ۱۳۹۵ مذاکره انجام شده است. این احتمال داده می شود، در سال ۱۳۹۶ این مذاکرات عملیاتی شود. هر چند که در حال حاضر خط اعتباری روسیه با رقم بیش از ۲ میلیارد یورو؛ قرار داد آن به امضا رسیده است.
سعید خانی اوشانی مدیرکل دفتر وامها، مجامع و مؤسسات بین المللی یکی از شیوههای تامین مالی برای انجام پروژه های کلان را فاینانس دانست و در ادامه اظهار کرد: بعد از برجام با بانکهای خارجی مذاکرات متعددی را آغاز کردیم که در این میان می توان به کشورهای؛ چین، ژاپن، دانمارک، آلمان، اتریش، ایتالیا، نروژ، روسیه و برزیل اشاره کرد.
اوشانی فاینانس را راهکار مناسبی برای تامین مالی پروژه های عمرانی و زیربنایی کشور دانست و افزود: حدود ۵۰ میلیارد دلار بعد از برجام تدارک منابع مالی در قالب فاینانس وام در دست مذاکره است که امیدواریم در سال ۱۳۹۶ عملیاتی شود.
اوشانی ادامه داد: فایناس همچنین خطوط اعتباری بخشهای خصوصی و دولتی را تأمین مالی میکند. چرا که منابع مالی دولت برای پروژههای دولتی و منابع مالی بانکها کفایت تامین مالی پروژه های متعدد را نمیکند و از طرف دیگر به خاطر این کمبود منابع که در داخل وجود دارد این تامین مالی می تواند چه برای بخش دولتی چه برای بخش خصوصی بسیار موثر باشد.
وی در مورد تاثیرات اجتماعی فاینانس (تسهیلات خارجی) گفت: یکی از بزرگترین مشکلات ما در جامعه بیکاری است. برای رفع این معضل دولت باید منابع مالی پروژه های متعددی را تامین بکند تا با راه اندازی این پروژه ها شاهد کاهش بیکاری و افزایش اشتغال باشیم.
یکی از مهم ترین روش های تامین مالی خارجی، گرفتن وام در قالب فاینانس است. فاینانس در لغت به معنی " مالیه" یا تأمین مالی است. در مفاهیم حقوقی و قوانین ایران، این مفهوم به طور اختصاصی تر، به استفاده از خطوط اعتباری برای دریافت وام از مؤسسات مالی بین المللی اشاره دارد. در حقیقت فاینانس را میتوان سازوکاری دانست که در آن بین کشور سرمایه پذیر و کشور سرمایه گذار، قراردادی منعقد می شودکه طرح یا پروژهای را همراه با نیروی انسانی متخصص، انتقال فناوری، ماشین آلات و تجهیزات، مواد اولیه و توان ارزی لازم توسط کشور سرمایهگذار تأمین شود و زمانی که طرح یا پروژه به به بهربرداری رسید بر اساس میزان سرمایهگذاری و بهره متعلق به آن کشور، سرمایه پذیر متعهد میشود که کل قیمت تمام شده طرح یا پروژه را به صورت اقساطی دراختیار کشور سرمایهگذار قرار دهد. در این روش، مبلغ مشخصی با توافق طرفین از یک کشور یا مؤسسه به کشور دیگری قرض داده شده و اصل وام به همراه سود (بهره) آن در مدت زمان معلومی (معمولا بین ۵ تا ۱۰ سال) بازپرداخت می شود. ذکر این نکته لازم است که برای وام های بلند مدت، خرید ماشین آلات و تجهیزات به منظور راه اندازی کارخانه ها یا سدها و غیره که نیاز مالی به مبالغ قابل توجهای دارند، از فاینانس استفاده میشود. روش های قرضی که می توان از آنها به عنوان وام نام برد عمدتاً با تضمین بازپرداخت همراه است.