برخی از مشتریان آیبیام به دنبال قابلیت پرداخت از طریق وسایل متصل هستند. این وسایل متصل سنسورهایی دارند که اطلاعات را به پلتفرم منتقل میکند. همچنین این وسایل میتوانند دادهها را جمعآوری و آنها را روی شبکه بازپخش کنند.
چنانچه دستگاهها هیچ رابطی نداشته باشند، سنسورها میتوانند دستورات را اجرا و پروتکل امنیتی برای حفاظت از اکوسیستم ایجاد کنند.
دستگاههای متصل به اینترنت اشیا شامل وسایل نقلیه، اتوماسیون خانگی / مدیریت انرژی، شهرداریهای هوشمند و فروشگاهها میشود.
ماشینها، ساعتها، انگشترها، یخچال، دستیار مجازی (آمازون اکو و گوگل هوم)، واقعیت مجازی و هدستهای واقعیت افزوده (که به آنها عینکهای هوشمند هم گفته میشود)، پارکومترها، کیوسکهای دیجیتالی و بیکنهای BLE نمونههایی از این دستهبندی وسایل متصل هستند.
پیشبینی که درخصوص دستگاههای متصل نصبشده در سراسر جهان تا سال ۲۰۲۰ شده است، نشان میدهد که ۱۲۵ میلیون بیکن بلوتوثی، ۱۷۰ میلیون مکان هوشمند در شهرداریها مانند پارکومترها و کیوسکها، ۲۸۰ میلیون خودرو و ۳۵۰ میلیون وسایل پوشیدنی (مانند ساعت، حلقه، پوشاک و …) وجود خواهد داشت.
برخی، رقم ۱۳ میلیاردی را برای مجموع وسایل متصل به اینترنت اشیا تا سال ۲۰۲۰ پیشبینی کردهاند. در حال حاضر ماشینهای متصل، بخشی از پلتفرم اینترنت اشیا IBM هستند که با سیستم واتسون (Watson) پشتیبانی میشوند.
از سال گذشته، IBM مشارکت و همکاری را با کمپانی OnStar، از شرکتهای تابعه جنرال موتورز، دارد و قصد دارند تا قابلیت پرداخت را نیز به وسایل نقلیه جنرال موتورز بیفزایند.
این قابلیت قرار است بخشی از خدمت خودروهای متصل این شرکت باشد که در ایالات متحده راهاندازی خواهد شد. اکنون ویزا بخشی از انجام این برنامه شده است و مسترکارت هم که قبلا همکاری خودش را اعلام کرده بود، به این جمع پیوست.
اولین نشانه از خودروهای متصل، در سال ۲۰۱۴ و در کالیفرنیا دیده شد و نخستین تست خودروهای متصل ویزا در سال ۲۰۱۵ انجام شد.
یک سال بعد هم ویزا با هوندا، IPS و Gilbarco همکاری کرد تا اپلیکیشنهایی را برای سوختگیری و پارک کردن خودروها توسعه دهد. البته هر دوی این اپلیکیشنها دارای سرویس توکن ویزا و حساب کاربری ویزا هستند.