چینی ها دارند می آیند

  

به گزارش  نیویورک تایمز، در حالی که خودروسازان در ژنو جدیدترین خودروها و فناوری های خودرویی خود را به نمایش گذاشته اند همه چیز تحت الشعاع بحران اقتصادی در اروپا و تنش های سیاسی در ایتالیا قرار گرفته و امید به بهبودی وضع اقتصادی و در نتیجه امید به بهبود اوضاع صنعت خودروی اروپا را در محاق برده است. 

انتخابات ماه گذشته ایتالیا که در آن هیچ حزبی حائز حداکثر آرای پارلمان نشد تا یک دولت متسحکم ایجاد کند، بر بی ثباتی منطقه یورو افزود و این حس را به وجود آورد که بازگشت صنعت خودرو اروپا به وضع عادی به این زودی ها اتفاق نخواهد افتاد.

با این وصف وقایع اخیر ایتالیا ظاهرا روی فروش خوروهایی نظیر فراری تأثیر نگذاشته و مشتریان بیشتری حاضرند 1 تا 1.3 میلیون یورو برای خودروی جدید فراری به نام LaFerrari بپردازند. اما در حال حاضر به دلیل تقاضای بالا و عرضه ی کم فقط مجموعه داران و کلکسیونر هایی که فراری دارند اجازه خرید مدل های هیبریدی 900 اسب بخار را دارند. این در حالی است که ثبت سفارش برای خرید خودرو در سال 2012 به 12 میلیون تنزل پیدا کرده که پایین ترین حد از دهه 1990 است. 

با این وصف برخی از تحلیل گران صنعت خودرو معتقدند که سال 2013 پایین ترین نقطه افول صنعت خودروی اروپا است و از آن به بعد سیر صعودی پیدا خواهد کرد. سرگئی مارچیونه مدیر عامل فیات و کرایسلر هم با احتیاط گفته است: انتظار من این است که بازگشت به وضع عادی به نوعی از سال 2014 شروع می شود و به این بستگی دارد که اروپا یک دست عمل کند. 

مارچیونه که هدایت بزرگترین شرکت خصوصی در ایتالیا را بر عهده دارد با جیورجیو ناپولیتانو رئیس جمهور ایتالیا ملاقات کرده و بعد از آن ملاقات ابراز امیدواری کرده که ایتالیا از این فاز به سلامت عبور خواهد کرد. چون خودداری مردم از خرید خودرو در اروپا وارد پنجمین سال خود شده به تدریج نیاز به جایگزینی خودروها هم بیشتر خواهد شد.

در حالی که کارلوس قصن مدیر عامل رنو کمی بدبین تر است و می گوید بازار خودروی اروپا تا مدتی دشوار باقی خواهد ماند و پیش بینی کرده است که این افول تا سال 2016 هم ادامه پیدا کند.

حتی اگر هم بازگشت به وضع عادی هم آغاز شود مشکل است به وضع پیش از سال 2007 بازگردد. محدودیت های جدی بر سر راه خودروسازان اروپا وجود دارد. یکی از این محدودیت ها استانداردهای آلایندگی دی اکسید کربن است که به خاطر گرمایش زمین مصوب شده اند. خودروسازان برای رسیدن به استانداردهای مد نظر مجبور به صرف هزینه های میلیاردی برای توسعه فناوری های مخصوص آن هستند. معمولاً هم دولت ها علاقه ای ندارند که این هزینه ها به خریداران تحمیل شود.  

با این که شرایط اقتصادی برای خودروسازان در اروپا خیلی سخت شده هیچ برندی کنار نکشیده و هنوز نام های فورد، اُپل، فیات، پژو و سیتروئن سر پا هستند اما برای بقا مجبور شده اند برخی از کارخانه های خود را تعطیل کنند. با این حال هنوز ظرفیت تولید خودروسازان در اروپا بیش از تقاضای موجود است. کارخانه هایی که محصولاتشان به فروش نمی رود از سود آن خودروساز یا برند به شدت می کاهند.

خودروسازان کره ای با عرضه خودروهای ارزان تر با فناوری ها و امکانات بیشتر در حال تصاحب سهم بیشتر از بازار خودروی اروپا هستند. از سویی خودروسازانی مثل بنز و بی ام و و آئودی نیز در حال تلاش برای تصاحب سگمنت های ارزانتر بازار هستند که در نتیجه به سهم بازار فورد و اُپل لطمه وارد می کنند. از همه بدتر این که چینی ها دارند می آیند. ترس و واهمه خودروسازان اروپایی همیشه این بوده که چینی ها خودروسازی را بیاموزند و خودروهایی با کیفیت هم تراز اروپا با قیمت های ارزانتر بسازند و عرضه کنند.