
اقتصادگردان-علیرضا منظری درباره صحبتهای مطرح شده از بازاریابی خاص فرودگاههای بینالمللی و حتی پرداخت پول به ایرلاینها برای نشست و برخاست، توضیح داد: این موضوع درباره فرودگاههای بزرگ و پر رفت و آمد جهان صدق نمیکند. آنها هزینه خدمات فرودگاهی خود را به طور کامل و با مبالغی استاندارد دریافت میکنند اما تعدادی از فرودگاههای کوچکتر هستند که با پیشبینی مدل بازاریابی خاص خود نسبت به جذب ایرلاینهای جدید اقدام میکنند.
وی ادامه داد: این فرودگاهها به طور معمول در مناطق توریستی قرار دارند و برایشان این صرفه اقتصادی وجود دارد که با ارائه تخفیف در خدمات فرودگاهی و یا در نظر گرفتن شرایط مالی و تسهیلاتی به ایرلاینها، آنها را به انجام پرواز در فرودگاههایشان ترغیب کنند زیرا در صورتی که ایرلاین بتواند برای آنها مسافران جدیدی به همراه بیاورد شرایطی پیشبینی کردهاند که نه تنها هزینهها از بین خواهد رفت که حتی درآمدهای جانبی کلانی نیز خواهند داشت.
به گفته ایسنا، معاون سابق سازمان هواپیمایی با بیان اینکه شرایط اقتصادی و مدلهای مالی فرودگاه است که چگونگی مدیریت خدمات فرودگاهی را مشخص میکنند، توضیح داد: هر فرودگاهی طبق برنامهریزی و شرایط خاصی که دارد تبادلات مالی خود با ایرلاینها را نهایی میکند البته تخفیفهایی که به شرکتهای هواپیمایی ارائه میشود در بسیاری از موارد زمانبندی خاص خود را دارد و به شکل دائمی ارائه نمیشود.
منظری درباره امکان استفاده از این رویکردهای مالی در فرودگاههای ایران نیز بیان کرد: امروزه در تمام دنیا به طور متوسط ۷۰ تا ۸۰ درصد از فرودگاهها در اختیار بخش خصوصی است حتی کشورهایی که سختگیریهای زیادی داشتهاند مالکیت فرودگاه را در اختیار دولت قرار دادهاند اما مدیریت را به سرمایهگذاران بخش خصوصی سپردند. از این رو میبینیم که فرودگاههای مختلفی در سطح جهان توانستهاند به درآمدهای بالا دست یافته و جدای از خدمات هوانوردی از دیگر امکانات اقتصادی موجود نهایت استفاده را ببرند.
به گفته وی، برخلاف این تجربه جهانی هنوز فرودگاههای ایران به طور متمرکز از سوی دولت اداره میشوند و از این رو میتوان گفت مشکل در مدیریت رابطه ایرلاین و فرودگاهها به اساس و ساختار باز میگردد.
معاون سابق سازمان هواپیمایی با اشاره به صحبتهای مطرح شده از سوی شرکت فرودگاهها درباره اینکه از محل درآمدهای هوانوردی حقوق کارکنان این بخش پرداخت میشود، گفت: این مساله خلاف توصیه ایکائو است. طبق این توصیه فرودگاهها باید تمام درآمد خود از امور هوانوردی را به توسعه زیرساختها و کار در همین حوزه اختصاص دهند اما با توجه به اینکه ما نتوانستیم فرودگاههایمان را به محل درآمدهای اقتصادی نز دیک کنیم ضرورت باعث شده اوضاع فرودگاهها چندان مناسب نباشد.
منظری خاطرنشان کرد: وقتی میبینیم حتی بعضی از فرودگاهها نیروهای امنیتی خود را نیز به شرکتهای خصوصی سپردهاند نشان از آن دارد که تجربه جهانی برخلاف عملکرد امروز ما را نشان میدهد. اگر بتوانیم تغییر ساختاری جدی در عملکرد فرودگاههای ایران به وجود بیاوریم میتوان انتظار داشت که در آن زمان هر فرودگاه با توجه به شرایط اقتصادی خود و برنامهریزیهای تجاری که انجام میدهد رابطهاش را با ایرلاینها مدیریت کند و در این چارچوب اگر نیاز بود تخفیف و بستههای مالی ارائه کرده و در غیر این صورت هزینه خدمات خود را به طور کامل دریافت کند.