هوشيار رستمي
ارائه كارنامه اقتصادي از تريبون سازمان ملل، اقتصاد محور گفت وگوی دولت ها
اقتصاد نه‌تنها جايگاهي ويژه در مقايسه بين دولي پيدا كرده بلكه به‌عنوان هسته اصلي ساماندهي مجدد سياست داخلي و خارجي نيز ايفاي نقش مي‌كند.
خبراقتصادی -رهبران جهان با آغاز به كار مجمع عمومي سازمان ملل متحد به رسم سالانه پشت تريبون قرار گرفتند و از دستاوردهاي جهاني و كشوري سخن راندند، به مواضع رقبا و دشمنان‌شان تاختند و البته جاهايي به معضلات جهاني هم تشر زدند.
اين جادوي اقتصاد است كه خط‌كشي قابل‌باور براي سنجش مديريت كلان كشوري فراهم كرده و نه گريزي از آن وجود دارد و نه قابل چشم‌پوشي است. با اين تغيير پارادايم است كه اقتصاد نه‌تنها جايگاهي ويژه در مقايسه بين دولي پيدا كرده بلكه به‌عنوان هسته اصلي ساماندهي مجدد سياست داخلي و خارجي نيز ايفاي نقش مي‌كند.
رييس‌جمهور روحاني هم كه اين‌بار سخنراني موجز و كوتاهي در صحن سازمان ملل داشت پس از مرور اختلافات منطقهيي و البته نهيب به تعهد امريكا درقبال برجام، شاه‌بيت غزل خود را به عرضه كردن كارنامه اقتصادي دولت اختصاص داد.
اين اتفاق دو دليل عمده داشت؛ يكي اينكه رقباي سياسي داخلي را متوجه كند كه بدون درآمدهاي نفتي كه كشورهاي نفت‌خيز را به يك مصيبت عظمي گرفتار كرده است، ايران ضمن حفظ تورم تك‌رقمي، رشد اقتصادي قابل‌توجهي كسب كرده و ثبات اقتصادي نيز بيش از هر وقت ديگري قابل لمس است.
از‌سوي ديگر اما رييس‌جمهور سعي كرد با آمار و داده نشان دهد اگر سرمايه‌گذاري در جهان عزم عزيمت به خاورميانه دارد، ايران يكي از گزينه‌هاي مناسب خواهد بود، كشوري كه از بند تحريم‌ها رهايي يافته و مديريت اقتصادي خوبي نيز تجربه كرده است.
فراخوان حسن روحاني براي جذب سرمايه‌گذاري، سال گذشته نيز محور سخنانش در مجمع عمومي سازمان ملل بود و همان وقت نيز توليد صادرات‌گرا را يك حوزه جذاب براي همكاري اقتصادي برشمرد. اين دوره اما انگار رييس دولت با اعتماد به نفس بيشتري سخن مي‌گفت و به پشتوانه آمار ارائه مناسب‌تري از اقتصاد ايران داشت.
محوريت اقتصادي سخنان رييس‌جمهور در نشست خبري با رسانه‌ها در نيويورك نيز به وضوح قابل مشاهده بود، مخصوصا وقتي كه در جواب يك سوال در مورد حضور شركت‌هاي امريكايي در ايران صراحتا اعلام كرد كه ايران هيچ محدوديتي براي اين شركت‌ها ندارد و زيركانه با گزاره‌يي تحريك‌آميز توپ را در زمين دولت امريكا انداخت كه اجازه نمي‌دهد شركت‌هاي امريكايي از فرصت بازگشت ايران به عرصه جهاني اقتصاد استفاده كنند.
با اين حساب سفر به ونزوئلا و كوبا اگر صرفا سفري نمايشي و سياسي بود، سفر به نيويورك كاملا با هدف فعال‌سازي ظرفيت ديپلماسي اقتصادي صورت گرفت. حسن روحاني كه يك‌بار طعم پيروزي در انتخابات رياست‌جمهوري را چشيده قطعا در ادامه راه تا پايان سال نيز سعي خواهد كرد با افزايش لمس تحول اقتصادي براي عامه مردم، كرسي خود را نگه دارد و اين آخرين سفر به نيويورك نباشد. شايد فرصت براي مانور رسانه‌يي به اندازه كافي وجود نداشته باشد اما درنهايت استفاده از تريبون‌هاي معتبر هم در داخل دلگرمي ايجاد خواهد كرد و هم با پوشش رسانه‌يي گسترده در سطح بين‌المللي بر نگرش سرمايه‌گذاران خارجي تاثير مثبت خواهد داشت.
