مديران و منتقدان بي‌انصاف

خبراقتصادي - حسن روحاني به عنوان رييس دولت يازدهم حدود 9ماه فرصت دارد كه كارنامه‌اش در 4سال فعاليت را پربارتر كند و با استفاده از روشني‌ها و نقاط قوت اين كارنامه از شهروندان تمنا كند كه به او راي دهند. منطق حكم مي‌كند در اين 9ماه باقي مانده از فعاليت دولت، اقدام‌هاي اساسي و ساختاري انجام شود تا نشانه‌هاي كاميابي براي راي‌دهندگان روشن شود. اين نشان دادن توانايي‌ها و دستاوردهاي دولت يازدهم از دو سو تهديد مي‌شود.

يك سر خط تهديد، منتقدان كينه‌ورز دولت هستند كه بر شدت، ژرفا و دامنه سياه‌نمايي و تخريب مي‌افزايند و اجازه نمي‌دهند كه طعم و مزه كاميابي‌ها دهان شهروندان را شيرين كند. سر ديگر خط اما كساني در نهاد دولت و نهاد رياست‌جمهوري به ويژه برخي مديران دولتي هستند كه مي‌خواهند فعاليت‌هاي نمايشي انجام دهند. به نظر مي‌رسد رييس دولت يازدهم شايد توانايي و اداره جلوگيري از تخريب‌ها و سياه‌نمايي را نداشته باشد اما مي‌تواند مديران نمايش‌دهنده را سر جاي خود بنشاند.

مديران نمايشي مي‌خواهند بدون توجه به اينكه دولت يك كل واحد است و بدون توجه به اينكه اقتصاد يك ظرف بزرگ است كه نمي‌توان آن را چند پاره كرد، مانور كاميابي سازمان خود را به رخ بكشند. اينگونه مي‌شود كه يك وزير همه نيروي مادي، تبليغاتي و حيثيتي خود را به كار مي‌گيرد تا به واحدهاي تنبل و ناكارآمد وام‌هاي كم بهره بدهد و آنها را به هر ترتيب سر پا نگه دارد. داستان عجيب پرداخت 16هزار ميليارد تومان وام به ده‌ها هزار بنگاه صنعتي ناتوان از رقابت، يك جنس تهديدآميز دارد و مي‌تواند كارنامه دولت را ناروشن كند.

اينگونه شده است كه يك وزير طرفدار اقتصاد آزاد حاضر مي‌شود 2ميليون تن سيمان از كارخانه‌هاي سيمان خريداري كند تا تقاضا تحريك شود. چنين شده است كه پرداخت وام‌هاي كوچك و بدون هدف به كساني كه شايد نياز چنداني هم ندارند در دستور كار قرار مي‌گيرد.

رييس دولت يازدهم در شرايط دشواري قرار دارد. او امروز بايد از يك طرف تندروهاي مخالف ايران در كشورهاي غربي را متقاعد كند كه دست از لجبازي با ايران بردارند و راه ورود سرمايه خارجي را ناهموار نكنند. حسن روحاني از سوي ديگر بايد با منتقدان افراطي در داخل چانه‌زني كند كه براي به دست آوردن مقام رياست‌جمهوري نبايد آتش كينه‌ورزي را تا مرز تضعيف قدرت ملي شعله‌ور كنند.

در اين شرايط است كه برخي مديران علاقه‌مند به خودنمايي‌هاي زيان‌آور و با هدف نشان دادن توانايي‌هاي نادانسته خود پول دولت و مردم را آتش مي‌زنند و در طرح‌هاي نابهره‌ور هدر مي‌دهند. مديران خودنما و مديراني كه به جاي همكاري با كليت دولت، پرچم استقلال در دست گرفته و سازمان، اداره و وزارتخانه خود را برتر از دولت مي‌پندارند بايد شناسايي شده و طرد شوند. خودنمايي و حركت‌هاي خودمحور برخي مديران نتيجه‌اش همانند كاري است كه منتقدان سرسخت انجام مي‌دهند.