احمد شعباني‌فر
واكاوي پيش‌بيني رشد 3.5درصدي اقتصاد ايران
بانك جهاني در تازه‌ترين گزارش خود رشد اقتصادي ايران را در سال 2017 ميلادي 3.5 درصد پيش‌بيني كرده است. تجربه ثابت كرده است، پيش‌بيني‌هاي بانك جهاني از رشد اقتصادي ايران يك مساله سليقه‌يي نيست و بر اين اساس مي‌توان به پيش‌بيني اين سازمان در خصوص رشد اقتصادي ايران نيز تا حدود زيادي اعتماد كرد. ضمن اينكه ميزان رشد پيش‌بيني شده براي ايران با حركت رو به رشد و توسعه در زمينه‌هاي مختلف هماهنگ است.
خبر اقتصادی - در تحقق اين رشد 3.5 درصدي صنايع زيرساختي و مادر بيشترين نقش را خواهد داشت. در اين ميان نگاه بلندمدت و مثبت جامعه جهاني به ايران پس از رفع تحريم‌ها، اين ميزان رشد را به واقعيت نزديك‌تر مي‌كند. ايران حلقه موثري در اقتصاد بين‌المللي است و نمي‌توان نقش آن را ناديده گرفت. بنابراين تلاش‌هاي سياسي براي عزلت‌نشين كردن اقتصاد ايران ثمري نخواهد داشت. ايران از پتانسيل‌هاي اقتصادي بالايي برخوردار است و در همين حال، روند رشد جمعيت در كشور نيز بر پررنگ‌تر شدن نقش ايران در اقتصاد جهاني صحه مي‌گذارد. ايران نقش سازنده و موثري در اقتصاد منطقه خاورميانه دارد كه اين نقش با پيوستن ايران به سازمان تجارت جهاني پررنگ‌تر نيز خواهد شد. در اين ميان به نظر مي‌رسد بيشترين تاثير را در اقتصاد جهاني، اقتصادهاي موثر خواهند داشت نه اقتصادهاي نوظهور نظير تركيه و برزيل. گرچه بيش از دو سال است كه اقتصاد ايران دستخوش ركود شده است اما اين ركود نتيجه اشتباهاتي است كه از گذشته تحميل شده است و بستر آينده اقتصاد ايران نخواهد بود. اثرات گذشته كه امروز به صورت ركود در اقتصاد ايران نمود پيدا كرده است، ادامه‌دار نخواهد بود و با نگاه مثبت و واقع‌بينانه مي‌توان از اين ركود رهايي يافت.
نكته مهم ديگري كه در گزارش اخير بانك جهاني بايد به آن توجه كرد، پيش‌بيني نرخ 41 دلاري براي قيمت جهاني نفت است. اين رقم در حالي از سوي بانك جهاني پيش‌بيني شده كه در بودجه قيمت جهاني نفت 40دلار منظور شده است. بنابراين همين يك دلار مي‌تواند تاثير زيادي در درآمدهاي ايران داشته باشد. هر چند، نمي‌توان ديگر به نفت به عنوان داروي شفابخش نگريست. اتكا به درآمدها نفتي تنها به واسطه اينكه از منابع طبيعي عظيمي برخوردار هستيم، معضلات اقتصادي را در پي خواهد داشت. بنابراين بايد از هر فرصت افزايش درآمدهاي نفتي براي تقويت صنايع دانش‌بنيان استفاده كنيم تا به تدريج اين صنايع بيشترين نقش را در اقتصاد به خود اختصاص دهند. از نشانه‌هاي اين ديدگاه مي‌توان به عربستان اشاره كرد كه به تدريج به فكر رهايي از اقتصاد نفتي افتاده است. در ايران نيز از سال‌ها پيش زمزمه‌هاي رهايي از اقتصاد نفتي به گوش مي‌رسيد كه اين طرز فكر بايد با جديت بيشتري دنبال شود. با گسترش اين ديدگاه در پايه‌هاي اقتصادي كشور، اقتصاد مقاومتي نيز حاصل مي‌شود.
* كارشناس بانك جهاني
