فعالان خصوصي صنعت سيمان يعني توليدكنندگان و صادركنندگان سيمان كه طي سالهاي گذشته بخش عمدهيي از سيمان توليدي خود را به كشور عراق صادر ميكردند، انتظار دارند كه دولت و مسوولان دولتي كه در راس آن وزارت صنعت، معدن و تجارت قرار دارد براي حل معضل كنوني صادرات كه به دنبال اعلام ممنوعيت صادرات سيمان به عراق از سوي اين دولت به وجود آمده، پا پيش گذاشته و با چانهزني و مذاكره با مقامات دولت عراق، قدمي در راستاي از سرگيري دوباره صادرات سيمان به عراق بردارد. اين درحالي است كه براساس اخبار منتشر شده، دولت عراق نه تنها از ايران بلكه از كشورهاي ديگر نيز سيمان خريداري نميكند.
خبر اقتصادی - اما براي پاسخدهي به پرسش مطرح شده در مورد اقدام دولت در اين زمينه، با وليا... افخميراد، رييس سازمان توسعه تجارت گفتوگو كرديم و از اقدامات اين سازمان و معاونتهاي مربوط و مسوول در اين زمينه پرسوجو كرديم. افخميراد كاهش قيمت نفت و به دنبال آن، كاهش درآمدهاي كشور عراق، كاهش فعاليتهاي عمراني و در نتيجه كاهش نياز داخلي به سيمان را عوامل اصلي اين اقدام دولت عراق عنوان ميكند و ميگويد: با توجه به شرايط پيش آمده در عراق به نظر ميرسد توليدكنندگان اين كشور قادر به تامين نياز داخلي به سيمان هستند؛ از اين رو، خريد و واردات اين كالا به كشورشان مقرون به صرفه نيست، علاوه بر اينكه با توجه به شرايط نامساعد اقتصادي در اين كشور، دولت و واردكنندگان بودجهيي براي خريد سيمان از كشورهاي ديگر در اختيار ندارند. به گفته وي، پس از اعلام خبر ممنوعيت واردات سيمان به عراق كه شامل ايران نيز شد، معاونت معدني وزارت صنعت، معدن و تجارت، بلافاصله به عراق سفر كرده و براي رفع موانع پيش آمده با مقامات اين كشور ديدار و گفتوگو كرد اما با توجه به دلايل و استدلالهايي كه دولت عراق براي اعلام اين خبر مطرح كرد، امكان اصرار بر ادامه روند صادرات سيمان از سوي ايران وجود نداشت. در واقع اصرار بر صادرات دوباره ايران به عراق در شرايط موجود، به معناي اجباري كردن صادرات سيمان ايران به عراق است كه وجهه درستي ندارد. وي افزود: نكته بسيار مهم و قابل ذكر در اين زمينه، اشتباهي است كه از سوي توليدكنندگان و صادركنندگان سيمان، پيش از اعمال ممنوعيت انجام شد. توليدكنندگان ايراني سيمان توليدي خود را با قيمت ارزانتر از هزينه تمام شده توليد به كشور عراق ميفروختند؛ اين اقدام باعث شد تا دولت عراق با تصور«دامپينگ سيمان» از سوي ايران عوارضي را كه براي سيمان توليدي ايران وضع كرد، در مقايسه با سيمان ساير كشورها بيشتر بود كه همين موضوع، صادركنندگان را با مشكل جدي مواجه كرد. افخميراد معتقد است كه اين اتفاق بايد به عنوان يك تجربه براي توليدكنندگان مورد توجه قرار گيرد؛ چراكه تمركز بر صادرات به يك كشور، موجب از دست دادن بازارهاي صادراتي ديگر ميشود؛ اين در حالي است كه اكنون كشورهايي مانند بنگلادش و كشورهاي شرق آفريقا نيازمند سيمان هستند كه توليدكنندگان ميتوانند با بازاريابي درست و يافتن بازارهاي جديد، خلأ پيش آمده در صادرات به عراق را پر كنند.