امين صنعت بيمه را بهتر بشناسيم

احتمالا ايشان يكي از همان جواناني هستند كه مي توانند با يك دهم حقوق آقاي امين، كار او را انجام دهند. ولي محتوي نوشته حاكي از آن است هنوز هم برخي از ماها در تاريكي تير مي‌اندازيم. دوست من، شما كه اول نوشته‌تان مي‌فرماييد كه من شناختي از ايشان و كارهاي ايشان و بيمه ندارم پس از كجا نسخه مي‌پيچيد و خواستار سپردن كار به آن جوانان پرانرژي مي‌شويد؟! ایران عزیز یکبار این کار را انجام داد و نتیجه‌اش را هم دید. اصلاً چرا واقعيت را تحريف مي‌كنيد. آقای امین در استعفانامه خود با مقایسه حقوق‌اش در بخش خصوصی با بیمه مرکزی، منتی بر کسی نمي‌گذارد بلكه مي‌گويد من اگر در بيمه مركزي دنبال حقوق بالا بودم بخش خصوصی را با درد سر كمتر و حقوقي بالاتر از دو برابر بیمه مرکزی رها نمی‌کردم. 

البته خيلي از اين دست نوشته‌ها، با هدف اصلاح امور انجام نمي‌شود. بلكه به تحريك كساني انجام مي‌شود كه چون اين پست‌ها را غنيمتي براي خود مي‌دانند دوست دارند خودشان آنرا حتي با حقوق كم تصاحب كنند تا با استفاده از امكاناتي كه اين موقعيت‌ها در اختيار مي‌گذارد بده - بستان سياسي و اقتصادي انجام دهند و بصورت نامحسوس و بدون اينكه كسي متوجه شود صدها و هزارها برابر آن حقوق را بدست آورند.

خوب است كمي هم درباره آقاي امين اين مرد شريف بنویسم: ايشان ٦٦ سال سن دارد. اهل بيرجند است. بیش از 20 سال در استان محروم سیستان و بلوچستان از رده کارشناسی شروع بکار کرد و سال‌ها رییس سازمان برنامه و بودجه این استان بود. براساس لیاقت و کاردانی به مدیریت بازرگانی سازمان برنامه کشور ارتقا یافت و از هیچ رانت حکومتی برخوردار نبود و صرفاً بر اساس کاردانی و لیاقت ارتقا یافت. ويژگي بارز او و دغدغه هميشگي‌اش مخالفت و مبارزه با بده - بستان و رانت‌خواري و رابطه‌بازي از يك سو و طرفداري از تخصص و حرفه‌اي‌گري و قانون‌مداري از سوي ديگر بود. ايشان به هيچ عنوان افرادي كه براي لابي‌گري و بده – بستان براي اين و آن تقاضاي ديدار مي‌كردند به اتاقش راه نمي‌داد. ایشان هیچگاه با سیاسیون متقاضی بده – بستان کنار نمی‌آمد(البته مي توانيد بررسي كنيد و حتي از مخالفانش بپرسيد كه راست مي‌گويم يا نارواست).

ايشان وقتي براي مأموريت اداري به خارج مي‌رفت، صاف از فرودگاه مي‌رفت هتل از آنجا به محل جلسه يا ملاقات و پس از پايان كار بلافاصله به تهران بر مي‌گشت. در هيچ جا عضو هيأت مديره و از اين قبيل كارها نبود. تنها محل درآمدش حقوق اداره‌اش بود.

وقتي بيمه مركزي آمد. همه رانت‌ها و مناسبات مالي ناسالم و غيرشفاف در بيمه مركزي  و شركتهاي وابسته را متوقف كرد. ميلياردها تومان قرارداد با صدا و سيما را لغو كرد و گفت صدا و سيما، سازماني شخصي نيست و عمومي است لذا موظف است براي توسعه فرهنگ بيمه خدمات بدهد و نبايد پول بگيرد.  بدین‌ ترتیب دست بسیاری از دلال‌ها از رانت‌های شیرین کوتاه شد. 

به هر گونه سوءاستفاده در ارتباط با فعاليتهاي نظارتي بيمه مركزي تا آنجاييكه امكان داشت پايان داد.  ايشان چون آدم حسابي و درستكار بود و كار غيرقانوني نمي‌كرد هر چي دریافتی داشت در فيش‌اش نوشته مي‌شد و گرنه آنقدر باهوش و حواس‌جمع بود كه اگر ريگي در كفش‌اش باشد مثل بسياري دیگر دریافتی‌هایش را در فیش حقوقی درج نكند.

امين در كارش نيز بسيار مسلط و خبره بود و يكي از مطلعين شاخص صنعت بيمه بود و هست. البرز يكي از بيمه‌هاي پيشرو و خوشنام در كشور است كه امين از عوامل اصلی آن است.

در سال ٧٦ در سازمان برنامه، رييس وقت همه مديران را جمع مي‌كند و خواستار امضاي بيانيه‌اي براي حمايت مديران سازمان برنامه از رياست جمهوري یکی از نامزدها مي‌شود. تنها سه نفر زير بار اين كار نمي‌روند. يكي از آنها آقاي امين بود.

وقتي هم كه به قول خودش "پيشامدي در سازمان تحت مسووليتش سازماندهي شد" كه به غلط در ذهن برخي تداعي كار ناسالم كرد بلافاصله استعفا كرد و براي اينكه با استعفايش مخالفت نشود آنرا قبل از مقام مسوول به رسانه‌ها داد. 

آيا حقوق و مزاياي حداكثر ٢٠ ميليون تومان که حتی دریافت یک ریال‌اش خارج از ضوابط قانونی نبوده، براي چنين كسي بعد از ٣٥ سال فعاليت سالم و حرفه‌اي، زياد است و اطلاق غارت بين‌المال براي آن منصفانه است؟

امروز در كشور ما متأسفانه بودجه عمومي با دخالت عوامل غیرمسوول در كارهايي كه فايده‌اي براي عموم جامعه ندارد حيف و ميل مي‌شود و منابع کافی برای بکارگیری كاركنان مؤثر در پيشرفت كشور در آموزش و پرورش، بهداشت و درمان و حتي سازمان برنامه باقی نمی‌ماند. آیا جوانمردانه است که برخي‌ها آوار مديريت نادرست منابع و اداره ناصحيح كشور را که یادگار نامبارک خودشان است سر امثال امين خراب كنند.

علی‌رغم اینکه همه کسانیکه تریبون دارند می‌دانند در داستان اخیر امین خطایی نکرده و حتی اشتباهی ندارد، اما کسی از او دفاع نمی‌کند. این بهترین دلیل برای عامدانه بودن آنچیزی است که گفته شد.