در اين ديدار محمد سعيدنژاد با اشاره به توسعه بنادر بزرگ بازرگاني در شمال و جنوب ايران بيان كرد: سازمان بنادر و دريانوردي به عنوان يك سازمان حاكميتي همواره به دنبال راهكار مناسب براي توسعه حمل و نقل دريايي از طريق بنادر جمهوري اسلامي ايران است.
وي اضافه كرد: در همكاري با كشورهاي عضو اتحاديه اروپا بايد اين نكته را مد نظر داشت كه سازمان بنادر و دريانوردي به دنبال سرمايهگذاري همراه با انتقال تكنولوژي و ايجاد مزيتهاي جديد است.
به گزارش روابط عمومي سازمان بنادر و دريانوردي، سعيدنژاد افزود: شركتهاي خارجي با توجه به عدم شناخت و درك صحيح از شرايط حاكم در ايران با تصور اينكه همه كارهاي عمراني بايد توسط خارجيها انجام گيرد خواستار حضور در بازار ايران هستند اين درحالي است كه تحريمها فرصت بسيار خوبي در اختيار شركتهاي ايراني قرار داد تا با خودباوري ضمن صدور خدمات فني و مهندسي به ساير كشورها بسياري از پروژههاي ساخت و ساز كشور توسط نيروهاي داخلي انجام شود.
معاون وزير راه و شهرسازي تاكيد كرد: اين سازمان آماده همكاري با شركتهاي معتبر اروپايي براي سرمايهگذاري در بنادر و پسكرانههاي بندري به ويژه در بنادر چابهار، اميرآباد و بندر شهيد رجايي است.
فهم دقيق از كمبود منابع مالي
«تعادل» در ارتباط با الزامات جذب سرمايه خارجي در بنادر با هادي حقشناس، مشاور سازمان بنادر و دريانوردي گفتوگو كرده است، حقشناس كمبود منابع را يكي از مشكلات اصلي توسعه بنادر كشور ميداند و ميگويد: آنچه درحال حاضر به عنوان يك اصل نه تنها در بنادر كشور بلكه در بسياري از پروژههاي نيمه كاره و بقيه پروژههاي مورد نياز كشور بايد پذيرفت اين است كه با كمبود منابع مواجه هستيم.
حقشناس با اشاره به اين موضوع كه درحال حاضر با 400هزار ميليارد تومان پروژه نيمه كاره در كشور مواجه هستيم، ميگويد: با تخصيصهاي زير 50 هزار ميليارد تومان در سال نميتوان اين پروژهها را در زمان خودش به اتمام رساند با توجه به اينكه بسياري از زيرساختهاي كشور هم آماده نيست و بخش زيادي از اين زيرساختها هم به بخش حمل و نقل اختصاص دارد كه شامل بنادر و فرودگاهها و آزاد راهها و راه آهن ميشود.
حقشناس آگاهي نسبت به ميزان پروژههاي نيمه كاره را يك نكته كليدي ميداند و ميگويد: نكته كليدي ديگر اين است كه امروزه شركتهاي مهندسي ورزيدهيي با توان فني در كشور وجود دارد كه به لحاظ فني توانمندي اجراي پروژههاي بزرگ را دارند، اين شركتهاي مهندسي در زمينه ساخت سد و سيلو و ساخت اسكلهها نه تنها كمبودي نسبت به كشورهاي منطقه ندارد بلكه بسياري از شركتهاي كشور به لحاظ توانمندي فني در سطح شركتهاي مهندسي دنيا هستند؛ از اينرو زماني كه دو موضوع كمبود سرمايه در يك سمت و در سمت ديگر توانمندي اجراي پروژهها توسط شركتهاي ايراني را در سوي ديگر قرار ميدهيم، متوجه خواهيم شد اين قفل تنها به وسيله كليد سرمايه خارجي باز خواهد شد.
نياز به فرازيرساختها مكمل زيرساختها
البته اين دو نكتهيي كه مطرح شد در ارتباط با «زيرساختها» بود ولي موضوع ديگري به نام «فرا زيرساختها» در اين ميان مطرح ميشود كه از اهميت ويژهيي برخوردار است. فرازيرساختها خريد تجهيزات جديد و تكنولوژيهاي نو را شامل ميشود، امروز در بنادر كشور به شدت نياز به نوعي از تجهيزات داريم كه براي تخليه كشتيهاي حامل كانتينر بزرگ هستند كه نام آنها «گنتري كرين» است كه اين تجهيزات را در دنيا كمتر از 6 كشور توليد ميكنند.
حقشناس با اشاره به نداشتن نياز به توليد اين نوع از تجهيزات ميگويد: از طرف ديگر به لحاظ اقتصادي مقرون به صرفه نيست كه هر كشوري اين نوع تجهيزات را توليد كند چراكه به عنوان مثال حداكثر نيازي كه طي يك دهه آينده براي بنادر ايران نياز باشد شايد به 50 عدد نرسد و عاقلانه و اقتصادي نيست براي اين تعداد دست به توليد تجهيزاتي از اين دست بزنيم و كارخانه توليدش را داخل كشور داشته باشيم. البته اين موضوع به اين معني نيست كه توانمندي توليد اين تجهيزات وجود ندارد بلكه اين موضوع به لحاظ مقياس توليد مقرون به صرفه نيست از سوي ديگر هم اين تجهيزات به طور منظم ارتقاي تكنولوژي دارند.
سازمان بنادر براي تجهيز بنادر هم نياز به سرمايه و هم نياز به تكنولوژي جديد دارد بنابراين بنادر ايران امروز از دو نظر مورد توجه هستند، يكي از نظر ساخت اسكله و موجشكنها و ايجاد حوضچهها كه توانمندي اين موضوع 100درصد در داخل كشور وجود دارد ولي نياز به منابع مالي در اين زمينه احساس ميشود.
از طرف ديگر اسكلهها و موجشكنها بعد از ساخت نياز به تجهيزات مخصوص داخل اسكلههاي بنادر دارد كه «گنتري كرين» يكي از اين تجهيزات است.
استفاده از توان فني داخلي
هادي حقشناس در جمعبندي كلي از نيازهاي بنادر كشور ميگويد: براي ايجاد زيرساختي مانند اسكله و موجشكن و آبخور مجاز در اسكلهها ميتوانيم از پيمانكاران داخلي استفاده كنيم و در اين زمينه مشكلي وجود ندارد ولي از نظر سرمايه همچنين تجهيزات و تكنولوژي جديد كه از آن به فرا زيرساختها تعبير ميشود، نياز است كه از شركتهاي خارجي استفاده كنيم.
حقشناس در پاسخ به اينكه با شرايط حال حاضر سرمايهگذاران را چگونه ميتوان به بنادر كشور جذب كرد و توجه به اين موضوع كه براي سرمايهگذار هم بايد رغبت و تشويقي ايجاد كرد، ميگويد: به دو صورت ميتوان اين سرمايهگذاران را به بازار ايران جذب كرد، يكي استفاده از فرمول فاينانس و نوع دوم جذب سرمايهگذاران به اين شكل است كه در قسمتي از بنادر كشور از اپراتور خارجي استفاده كنيم به اين معنا كه بخشي از عمليات تخليه و بارگيري بنادر را به اين اپراتورها بدهيم با اين شرط كه تجهيزات و تكنولوژي را هم وارد كشور كنند.
فاينانس در بنادر كشور به اين شكل است كه تجهيزات را به صورت ال. سي در بنادر باز ميكنند و وقتي سرمايهگذاري را در كشور شروع كردند از محل بهرهبرداري اصل و فرع سرمايه به سرمايهگذاران پرداخت خواهد شد.