از تاجيكستان گرفته تا افغانستان، ايران، اقليم كردستان عراق، بخش هايي از تركيه و... مردم اين كشورها با لباس هاي نو و رنگ هاي مختلف، برپايي آتش به نشانه روشنايي و پاكي، دور هم جمع شده و با رقص دسته جمعي و پاي كوبي، نوشدن طبيعت و روزگار را جشن گرفته و در اين روزهاي فرخنده، نوروز را به هم شادباش مي گويند.
خبراقتصادي - هرساله در روزهاي چهارشنبه سوري و اول فروردين با آغاز جشن نوروز و شروع بهار، در كشورهاي مختلف فلات ايران، از تاجيكستان گرفته تا افغانستان، ايران، اقليم كردستان عراق، بخش هايي از تركيه و... مردم اين كشورها با لباس هاي نو و رنگ هاي مختلف، برپايي آتش به نشانه روشنايي و پاكي، دور هم جمع شده و با رقص دسته جمعي و پاي كوبي، روشن كردن آتش هاي بزرگ و مشعل، استفاده از لباس هاي نو و رنگ هاي شاد كنار هم جمع شده و به صورت مرتب و با نظم ويژه خود، در كوهستان، كنار آب و رودخانه و درياچه ها و... نوشدن طبيعت و روزگار را جشن گرفته و در اين روزهاي فرخنده، نوروز را به هم شادباش مي گويند.
اهميت و زيبايي اين جشن در دنياي امروز در دل مردم ساير كشورها نيز جاي گرفته و در اروپا و آمريكا و ساير كشورها نيز سفره هاي هفت سين برپا مي شود.
به قول شاعر بزرگ ايراني فردوسي بزرگ، كه در شاهنامه از نوروز و نوشدن روزگار سخن گفته است:
چو خورشید تابان میان هوا نشسته بر او شاه فرمانروا،
جهان انجمن شد بر تخت اوی از آن بر شد قره بخت اوی،
به جمشید بر گوهر افشاندند مر آن روز را روز نو خواندند،
سر سال نو هرمز فرودین بر آسوده از رنج روی تن دل ز کین،
به نوروز تو شاه گیتی فروز بر آن تخت بنشست فیروز روز،
بزرگان بشادی بیاراستند می و جام و رامشگران خواستند،
چنین جشن فرخ از آن روزگار بما ماند از آن خسروان یادگار،
همه کردنیها چو آمد بجای ز جای مهی برتر آورد پای،
بفر کیانی یکی تخت ساخترچه مایه بدو گوهر اندر نشاخت ...