سكونت 8.7 ميليون خانوار ايراني در مسكن نامطلوب

خبر اقتصادی - سيدمحسن طباطبايي‌مزدآبادي دبير انجمن علمي اقتصاد شهري ايران در تشريح بخشي از نتايج اين گزارش علمي تاكيد كرد: يكي از موارد مهم در ايجاد تقاضا در بازار مسكن كشور مشكلات فني ساختمان‌هاي موجود است كه لازم است درخصوص نوسازي و بهسازي اين واحدها تصميمات جدي گرفته شود.

درخصوص بافت ضعيف مسكن شهري و روستايي لازم است به دو نكته مهم توجه شود؛ قدمت بنا، كيفيت و مقاومت اسكلت ساختمان. تجربه زلزله‌هاي فاجعه‌بار در كشور در شهرهايي مانند بم و زلزله‌خيز بودن بسياري از نقاط كشور همچنين اهميت امنيت جاني هموطنان درخصوص برخورداري از مسكن مقاوم، لزوم ايجاد واحدهاي مسكوني مقاوم و مستحكم را ايجاب مي‌كند.  از اين رو تقاضايي پنهان در بازار مسكن از جهت نوسازي و مقاوم‌سازي واحدهاي مسكوني وجود دارد كه آنها نيز بايد در كل تقاضاي بازار مسكن لحاظ شود. مطابق آمار سال1392، 26.58درصد از خانوارهاي شهري و 5.43درصد از خانوارهاي روستايي در واحدهاي مسكوني با اسكلت فلزي همچنين 14.15درصد از خانوارهاي شهري و 7.54درصد از خانوارهاي روستايي در واحدهاي مسكوني با اسكلت بتن آرمه زندگي مي‌كنند. سهم خانوارهايي كه در ساير ساختمان‌ها زندگي مي‌كنند (ساختمان‌هايي با اسكلت آجر، آهن و سنگ؛ آجر/سنگ و چوب؛ بلوك سيماني، تمام آجر، سنگ و آجر، تمام چوب، خشت و چوب، خشت و گل و...) كه عموما اين ساختمان‌ها به‌لحاظ مقاومت، از استاندارد‌هاي كافي برخوردار نيستند 59.27درصد در مناطق شهري و 87.03درصد در مناطق روستايي است. از اين‌رو، باتوجه به آمار خانوارهاي شهري و روستايي در كشور مي‌توان گفت كه حدود 4.2ميليون خانوار در مناطق شهري و حدود 4.5ميليون خانوار روستايي در واحدهاي مسكوني نامطلوب زندگي مي‌كنند كه لازم است درخصوص تامين منزل ايمن و مقاوم براي اين دسته از خانوارها ازسوي دولت اقدام ويژه صورت بگيرد.

مدير مسوول فصلنامه علمي پژوهشي اقتصاد و مديريت شهري گفت: يكي ديگر از موارد مهم در تامين مسكن مطلوب براي خانوارهاي شهري و روستايي در كشور، برخورداري از واحدهاي مسكوني داراي حداقل‌هاي رفاهي است. در تعريف حداقل‌هاي ضروري براي هر يك از واحدهاي مسكوني ممكن است اختلافاتي باشد اما مي‌توان برخي واحدهاي مسكوني كه فاقد آشپزخانه، حمام و سرويس دستشويي هستند را به عنوان واحدهايي تلقي كرد كه صرفا به‌عنوان سرپناه و توسط قشر ضعيف درآمدي در جامعه مورد استفاده قرار گرفته و لازم است درخصوص ايجاد مسكن مطلوب براي اين خانوارها اقدام لازم صورت گيرد. طبق آمارهاي مركز آمار كشور در سرشماري نفوس و مسكن سال1390، حدود 1.2ميليون واحد مسكوني بدون حداقل‌هاي رفاهي در كشور وجود دارد كه از اين ميزان بيش از 280هزار مربوط به مسكن شهري و بيش از 918هزار مربوط به مسكن روستايي است كه لازم است اين تعداد واحد مسكوني نيز جزو تقاضاي پنهان بخش مسكن در كشور مدنظر قرار گيرد.

وي با بيان اينكه با وجود اين مي‌توان ميزان تقاضاي واحدهاي مسكوني در كشور را با استفاده از آمار ميزان خانوارهاي موجود، ميزان ازدواج‌هاي صورت گرفته، بهسازي واحدهاي مسكوني بدون اسكلت ساختماني مناسب و قديمي و نيز واحدهاي مسكوني بدون حداقل‌هاي رفاهي به نوعي ارزيابي كرد، تاكيد كرد: بنابراين كل تقاضاي مسكن در كشور 34.3واحد مسكوني است كه از اين مقدار 12ميليون مسكن روستايي و 22.2ميليون مسكن شهري است.