نمایشگاه خودرو های کمپ و کاروان
ژاپن به‌دلیل تعدادی از مشخصه‌های مردمش و قوانین جاده‌ای آن، به مهد میکروکمپینگ بدل شده است.
این نمایشگاه کمی دورتر از توکیو برگزار شد و ده‌ها گروه از علاقه‌مندان و همچنین تولیدکنندگان ژاپنی این خودروها در این نمایشگاه گردهم آمده بودند تا آخرین دستاوردهای خود را در اینجا به نمایش بگذارند.
طبق آمارهای اخیر JRVA یا «انجمن خودروهای تفریحی-کاروانی ژاپن»، صنعت تولید خودروهای کمپینگ بشدت در این کشور در حال افزایش است، بطوری که در سال ۲۰۱۴، بیش از ۴۴۳۲ دستگاه کاروان در ژاپن تولید و ۲۸۶ مدل دیگر از این کلاس بصورت وارد شده‌اند که رقم کاملا جالب توجهی است.
برخورداری و بهره‌گیری از خودروهای کاروانی در ژاپن بیشتر جزو فعالیت‌های افراد بین ۴۰ تا ۷۰ سال است، بازه‌ای که در آمریکای شمالی – که سفر با خودرهای کاروانی بسیار رواج دارد – اندکی گسترده‌تر و شامل طیف افراد بیشتری است.
همان‌گونه که اشاراتی کردیم، ژاپنی‌ها در بین کلاس‌های مختلف بیشتر به سمت میکرو کمپینگ گرایش دارند. خودروهای این گروه برخلاف کاروان‌های کامل که شبیه خانه‌های مینیاتوری‌اند، فضای و امکانات کمتری ارائه می‌دهند.
بیش از ۳۷ درصد از بازار ون‌های کاروانی به همین خودروها (به زبان فنی ون‌های کلاس B تغییر یافته) اختصاص دارد. این کلاس – آنطور که از نامش برمی‌آید – شامل ون‌هایی می‌شود که توسط افراد متخصص تغییر یافته و با حذف و اضافه یکسری المان‌های داخل اتومبیل، این مدل‌ها را شبیه به کاروان‌ها می‌کند.
البته همه این خودروها تغییر یافته و اصلاح شده نیستند و تعدادی از خودروسازان کوچک و بزرگ نیز به ساخت کاروان و خودروهای کمپ می‌پردازند.
بسته به میزان تغییراتی که در ون‌ها ایجاد می‌شود کلاس و طیف خریدارانش تفاوت می‌کند. بطوری که ۳۱ درصد از میکروکمپرهای ژاپنی ون‌هایی را می‌خرند که آنچنان مجهز نیستند و در نتیجه ارزان‌ترند.
فضای اینگونه خودروهای کمپ را بیشتر سگ‌های بزرگ اشغال می‌کنند؛ چرا که بسیاری از افراد صاحب سگ‌های بزرگی‌اند که در خودروهای معمولی چندان خوب جا نمی‌شوند یا اگر هم جا شوند احساس ناراحتی بسیار می‌کنند، درنتیجه صاحبان، برای راحتی هم سگ و خودشان این خودروها را می‌خرند.
یک استفاده دیگر میکروکمپرها این است که آن‌ها فضای خوبی را ارائه می‌دهند که می‌تواند جایی برای دوچرخه یا موتورسیکلت‌های کوچک شود. وجود انواع کابینت‌ها یا یک فضای خواب حداقلی – که گاها بر روی سقف خودرو قرار می‌گیرد از دیگر امکاناتی است که کلاس‌های مختلف ون‌های تغییر یافته به این چشم‌بادامی‌های خوش سفر عرضه می‌کنند.
از دلایلی که باعث می‌شود تا مردم ژاپن بیشتر سراغ میکروکمپ‌ها بروند تا خودروهای کاروانی بزرگ و مجهز، این است که در ژاپن با افزایش طول و ارتفاع خودرو از یک حد مشخص (بترتیب ۵ و ۲ متر) مالکین دچار یکسری مالیات‌ها و مشکلات جدید و اضافه بر سازمانی می‌شوند و درنتیجه اکثرا ترجیح می‌دهند که با همان ون‌های تغییریافته جمع و جور سرکنند.
داشتن یک خودرو کاروان می‌تواند بسیار لذت بخش باشد. در کشور ما به‌دلیل افزایش قیمت خودرو در سال‌های اخیر درکنار کاهش قدرت خرید مردم باعث شده تا تنها نمونه‌های کاروان موجود با قیمت‌های نسبتا بالایشان چندان مورد توجه قرار نگیرند.
درصورتی که اگر سال‌ها پیش بر روی این مساله سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی خوبی صورت می‌گرفت و نمونه‌هایی با قیمت‌های خوب معرفی می‌شد، باوجود علاقه بالای مردم ما به طبیعت گردی، قطعا سفر کردن در ایران با کاروان‌ها اکنون رونق دیگری داشت.
به علاوه اینکه، استفاده رایج از این نوع وسایل نقلیه، نیاز به یکسری امکانات نیز شهری دارد، به‌عنوان مثال در کشورهایی که استفاده از کاروان رونق دارد، مکانهای زیادی در بین جاده‌ها و درون شهرها ویژه این خوردها تعبیه شده تا مالکین با امنیت خاطر بیشتری کاروان‌های خود را در آنجا متوقف کنند.
