با وجود چهرههايي مانند «مارك زاكربرگ»، راه انداختن كسب و كار شخصي و تمايل براي كارآفريني، به گرايشي رو به رشد در ميان جوانان بدل شده است.
خبر اقتصادی - تارگت و كالينز كه اين روزها به ترتيب 24ساله و 22 سالهاند، همديگر را در يك برنامه براي آمادهسازي دانشجويان براي فعاليتهاي تجاري ملاقات كردند. آنها كه تازه پايشان را از دانشگاه بيرون گذاشته بودند، ترجيح ميدادند به پول درآوردن و تجارت فكر كنند تا ادامه تحصيل در مقاطع بالاتر، و نتيجه هم چندان بد از آب در نيامده: يك بازي رايانهيي به نام «كود كينگدمز» كه هدف از طراحي آن آموزش دادن كد زدن (در برنامهنويسي) به بچههاست. كسب و كار اين دو در سال 2013 شروع به كار كرد و گروهشان كه حالا 8 عضو دارد، شركايي مثل «تك فرست» و بانك «باركليز» هم پيدا كرده است.
ساده لوحي خوب است
بهگزارش «گاردين»، تارگت و كالينز اعضاي جمعيت بزرگي از جواناني است كه در حدود سني 20 سال قرار دارند و بنا بر پژوهشي كه شركت «ديركت لاين فور بيزينس» انجام داده، ترجيح ميدهند كسب و كار خودشان را داشته باشند. بنا بر اين پژوهش، حدود 15 درصد از دانشجويان در مقطع كارشناسي تصميم دارند در آينده كسب و كار شخصي داشته باشند و افزون بر اين، همين حالا هم حدود 52هزار نفر از آنها همين كسب و كارها را در اختيار دارند. جاني لاك، مديرعامل انجمن ملي كارآفرينان دانشگاهها و كالجها ميگويد دلايل زيادي وجود دارد براي آنكه شروع كردن كسب و كار شخصي در حدود سني 20 تا 30 سال، ايده خوبي به نظر برسد. لاك ميگويد: «اين روزها كارآفريني و اقدام به راهاندازي كسب و كار شخصي بسيار آسانتر از آن چيزي است كه قبلا بود و ميشود گفت كه حتي موانع پيش پاي اين كار هم كمتر از گذشتهاند. 10 سال قبل، خريد سرور براي رايانهها بسيار گرانتر از امروز تمام ميشد.» او ادامه ميدهد: «علاوه بر اين چهرههاي معروفي كه بتوانند الگو قرار بگيرند هم كم نيستند. مثلاً مارك زاكربرگ را در نظر بگيريد كه وقتي شروع به كار كرد در همين فاصله سني بين 20 تا 30 سال قرار داشت. اينكه شما كمي هم ساده لوح باشيد اصلا بد نيست، چرا كه اگر همه ابعاد ريسكي را كه جلوي رويتان قرار دارد بدانيد، مطمئن پا پس ميكشيد.»
زنده باد ريسك!
شركت نرم افزاريي كه تارگت و كالينز راهاندازي كردهاند در مرحله سوددهي نيست و آن دو هم انتظار ندارند تا حدود 7 يا 8 ماه ديگر، بتوانند سود دريافت كنند. اما با اين حال آن دو آن قدر جاه طلب هستند و آن قدر اعتماد به نفس دارند كه بتوانند مسير را ادامه دهند و علاوه بر اين معتقدند سن و سالشان بيشتر از آن مانعي در مسيرشان باشد، كمك حالشان است.
تارگت ميگويد: «سن و سال ما به نفع ماست چون وابستگاني نداريم كه بخواهيم نگران آنها باشيم و بنابراين پذيراي ريسكهاي بيشتر خواهيم بود. ما از بابت اينكه ممكن است نتوانيم وام هايمان را در سر رسيدشان تسويه كنيم نگرانيي نداريم و سبك زندگي ما هم اجازه انعطاف بيشتر را به ما ميدهد.»
تارگت و كالينز هر دو پيش زمينه خانوادگي دارند كه با كارآفريني ميانهيي ندارد اما تارگت خودش معتقد است كه پول در آوردن براي او هميشه به عنوان يك دغدغه ذهني مطرح بوده است.
او ميگويد: «وقتي من 14 ساله بودم، از طريق فروش آنلاين تبليغات پول در ميآوردم و البته هيچوقت اين را به پدر و مادرم نگفتهام. من به عنوان پيشخدمت هم كار ميكردم و ساعتي 3. 5 پوند درآمد داشتم. در آمد من از فعاليت آنلاين در همان زمان حدود ساعتي 8 پوند بود.»
آرايشگري كه كارآفرين شد
تارگت و كالينز هر دو وقتي 14 ساله بودند برنامهنويسي را ياد گرفتند. تارگت توانست يك وبسايت راهاندازي كند و كالينز هم يك بازي طراحي كرد. حالا هم كه علوم رايانه جزئي از برنامه درسي در سط مدارس بريتانياست، نياز به سيستم عاملهايي مانند آنچه كه تارگت و كالينز طراحي كردهاند بيشتر احساس ميشود.»
بكي بروم 28 ساله هم شاهد آن بود كه پدر و مادرش كسب و كارشان را راهاندازي كردهاند و در واقع او در حالي بزرگ شد كه «كارآفريني در خونش بود.»
نخستين ورود او به عرصه كارآفريني زماني بود كه بكي 10 سال بيشتر نداشت و آرايشگاهي راهاندازي كرد كه مشتريانش اعضاي خانوادهاش بودند و او مجبورشان ميكرد كه به آرايشگاهش بيايند. او بعدها در دانشگاه منچستر قلابدوزي خواند و بعد از فارغالتحصيلي هم محصولات نساجياش را به شكل عمده در بازارها ميفروخت. او بعدها فروش محصولات توليد خودش را سر و سامان داد و به كمك تبليغات، بر فروششان افزود.
محمدمهدي حاتمي