عدم مديريت دليل كاهش توليد خاويار
قاچاق و صيد بي‌رويه، آلودگي آب دريا ورود انواع فاضلاب‌ها و آلاينده موجب شده تا نسل ماهيان خاوياري در بزرگ‌ترين درياچه بسته جهان در معرض خطر جدي قرار گيرد.
خبر اقتصادی - آمارها بيانگر آن است كه نسل بسياري از گونه‌هاي ماهيان خاوياري در درياي خزر به مخاطره افتاده و زنگ انقراض اينگونه‌هاي ارزشمند و حياتي طنين انداز شده است. نبود قانون مناسب براي تعيين ميزان صيد، برداشت بي‌رويه از ذخاير موجب شده تا نگراني‌ها درباره حفظ گونه‌هاي ارزشمند ماهيان در درياي خزر بيشتر شود كه براي جلوگيري از اين فرايند به تعامل، همكاري جدي و ايجاد راهكارهاي اصولي و عملي نياز است. همچنين ورود سالانه پنج ميليون تن مواد آلاينده از استان‌هاي شمالي ايران به درياي خزر، زنگ خطر ناشي از مرگ تدريجي ذخاير اين دريا را به صدا درآورده و تداوم روند آلودگي، اين دريا را به زباله داني در آينده تبديل مي‌كند. اين در حالي است كه درياي خزر به عنوان بزرگ‌ترين منبع ماهيان خاوياري دنيا، 90 درصد خاويار جهان را تامين مي‌كند ولي استحصال خاويار در سال گذشته در آن كمتر از10 تن بود در حالي كه دهه 60 ميزان استحصال خاويار در كشور بيشتر از 200 تن در سال بوده است. ارسلان قاسمي مديرعامل اتحاديه سراسري شركت‌هاي تعاوني تكثير و پرورش ميگو، ماهي و آبزيان، با بيان اينكه به دليل آلودگي درياي خزر، گونه‌هاي مختلف جانوري در اين دريا در حال انقراض هستند، افزود: كنوانسيون حفظ گونه‌هاي در حال انقراض وابسته به سازمان ملل صيد اينگونه جانوري را از درياي خزر به مدت 5 سال ممنوع كرده است تا از اين طريق كشورهاي حاشيه درياي خزر به بازسازي ذخاير و حفظ اينگونه جانوري در درياي خزر توجه كنند. قاسمي با بيان اينكه 15 سال پيش سالانه 300تن توليد داشتيم و اكنون به علت آلودگي دريا توليدمان بيش از حد كاهش يافته است، تاكيد كرد: در سال گذشته فقط 1تن توليد داشتيم كه همين مقدار صادر شد. پيش بيني شده است سال آينده ظرفيت توليد را به 5/1 تن رسانيم. وي از برنامه دولت براي افزايش ظرفيت توليد خاويار به 100تن تا پايان برنامه ششم توسعه خبر داد و گفت: مقدار 100تن هدف‌گذاري كمي است و توان توليد ما بيش از اين مقدار است اما به علت نداشتن برنامه براي توليد نمي‌توانيم به ظرفيت‌هاي بالقوه خود جامه عمل بپوشانيم و اميدواريم به هدف توليد 100تن دست يابيم. وي در بيان مشكلات توليد از جمله توليد خاويار به موانع سيستم بانكي، نداشتن برنامه براي توليد توسط دولت و وجود زير ساخت‌هاي بازار براي محصولات، اشاره كرد. دولت سرمايه در گردش كافي را تامين و شرايط حضور در بازار را تسهيل كند.
