موانع فراگيري موتورهاي برقي
بخش زيادي از مشكل آلودگي هواي تهران با افزايش توان كشور در استفاده از موتورهاي برقي برمي‌گردد. اكنون نيز بسياري از شركت‌هايي كه در اين زمينه فعال هستند، نمونه‌هايشان را ارائه داده‌اند و تست آنها نيز انجام و تاييد شده‌اند اما بزرگ‌ترين مشكلي كه در اين زمينه با آن مواجه هستيم مساله بودجه است.
خبر اقتصادی - پيش از اين قرار بود براي افزايش استفاده از اين موتورها امكانات بانكي در سطح كشور به وجود بياوريم تا كمپاني‌هايي كه براي واردات آنها اقدام مي‌كنند بتوانند از اين تسهيلات ويژه استفاده كنند اما متاسفانه در شرايط موجود هنوز تسهيلاتي كه بتواند اين موضوع را پوشش دهد، ارائه نشده است.
طبيعتا قيمت اين موتورها با توجه به نوع، قدرت و كشورهاي توليدكنند‌ه از خيلي پايين تا قيمت‌هاي بالا برخوردار هستند تا جايي كه شايد براي عموم مردم تهران اقتصادي نباشد كه اين موتورها را خريداري كنند. اما پيشنهادي كه ما در شوراي شهر تهران براي موتورهاي برقي داريم، اين است كه در فاصله زماني محدودي به سمت توليد داخلي اين موتورها طبق استانداردهاي جهاني برويم. چون توليد داخلي همزمان با اينكه به نفع اشتغال كشور است مي‌تواند قيمت تمام شده موتورهاي برقي را پايين بياورد. البته شايد در مرحله اول به خصوص در سه يا چهار سال اول اين موضوع امكان‌پذير نباشد ولي مي‌توانيم نياز شهرها و كشور را با واردات تامين كنيم. طبيعتا براي سال‌هاي اوليه اين توقع را هم نداريم كه بتوانيم حجم زيادي از واردات را تامين كنيم. اما باور ما اين است؛ تا زماني كه بحث‌هاي فني اين موتورها براي مردم احصا نشود، قيمت تمام شده آنها از لحاظ اقتصادي به صرفه آنان نباشد، مردم هم براي خريد تشويق نمي‌شوند. اما درحال حاضر تنها كمكي كه مي‌توانيم در اين خصوص انجام دهيم، پيش‌بيني منابع بانكي براي كساني است كه مي‌خواهند به اين حوزه وارد شوند خصوصا افراد و شركت‌هايي كه مي‌خواهند به سمت توليد داخل حركت كنند.
در مورد ورود اين موتورها به پيك بادپا هم چندي پيش با مسوولان آن جلسه‌يي داشتم. مساله‌يي كه با توجه به ركود حاكم بر كشور براي آنها هم ايجاد مشكل كرده است، مساله تامين منابع مالي است. بنابراين اگر تامين منابع حل شود، وارد كردن موتورهاي برقي ازجمله راحت‌ترين كارهايي است كه مي‌توانيم براي كاهش آلودگي هواي تهران انجام دهيم.
مساله ديگر ممانعت از خودروهاي آلاينده به داخل شهر تهران است كه مي‌تواند آلودگي هوا را تا حد بسيار بالايي كاهش دهد. اگر ما اين موضوع را مطرح مي‌كنيم كه خودروهاي آلاينده داخل شهر نيايد به اين دليل است كه ارتفاع در سطح تهران از شمال تا جنوب اختلاف چند 100متري داريم و تهران در مناطقي مانند چاله است و اين موضوع عبور آلودگي هوا را كم مي‌كند. بر اين اساس ما بايد براي تردد خودروها در شهر تهران در مناطق مختلف طبقه‌بندي قائل شويم.
زماني كه اين موضوع در جامعه مطرح شد به نظر همه جديد و بدون پيشينه آمد درحالي كه ما براي نخستين بار آن را شنيديم اما طرح جديدي نيست و در بسياري كلان‌شهرهاي دنيا از 20سال قبل اين طرح اجرا شده و نتايج خوبي هم داشته است.
در هر حال ما نمي‌توانيم به خودرو با هر مشخصاتي اجازه بدهيم كه در شهر تهران به راحتي تردد كند آن هم در شرايطي كه مشكلات زيادي ازجمله افزايش جمعيت تهران گريبانگير پايتخت است.
ما نمي‌توانيم اجازه جولان خودروهاي آلاينده را در شهر تهران بدهيم بعد بگوييم چرا آلودگي هوا در اين شهر زياد است و كنترل نمي‌شود. ما هر قدر كه تونل و بزرگراه در شهر تهران بسازيم باز هم نمي‌توانيم ترافيك را كنترل كنيم ضمن اينكه افتتاح اينگونه پروژه‌ها به آلودگي هواي شهر هم دامن مي‌زند پس معقول اين است كه شهر تهران را با در نظر گرفتن قوانين و مقررات اينچنيني تحت كنترل دربياوريم تا خود به خود ترافيك و آلودگي هواي شهر نيز كاهش يابد.
بحث ديگر معاينه فني خودروها هم موضوعي است كه بايد جدي‌تر به آن ورود كنيم. در اين شرايط خودرويي كه منبع آلايندگي است به هيچ وجه نبايد بتواند معاينه فني بگيرد ضمن اينكه سن خودرو نيز بايد در اعطاي مجوز تردد در شهر در نظر گرفته شود. البته ما موافق نيستيم كه بايد يك شبه به مردم فشار بياوريم تا مشكلات حل شود اما مي‌توانيم با اجراي قوانين به صورت مرحله به مرحله هم به هدف برسيم و هم مشكلات مترتب بر آن را مرتفع كنيم.
