فاز 11 پارس جنوبی در انتظار سرمایه گذاران خارجی
فاز 11 میدان گازی مشترک پارس جنوبی را می توان مهمترین پروژه معرفی شده گازی در کنفرانس بین المللی قراردادهای جدید نفتی ایران دانست، زیرا این فاز به دلیل موقعیت خود در مخزن پارس جنوبی از اهمیت زیادی برای ایران برخوردار است، بر اساس استراتژی جدیدی که شرکت ملی نفت ایران برای این فاز دارد، سرمایه گذاری برای ساخت بخش دریا به حدود 2 میلیارد دلاری می رسد.
خبر اقتصادی - از جمله مشخصات فني این پروژه می توان به توليد گاز از ميدان پارس جنوبي به ميزان دو هزار ميليون فوت مكعب استاندارد در روز اشاره کرد که قرار است در پالایشگاه های فازهای 6 تا 8 و 12 پارس جنوبی فرآورش شوند، همچنین ساخت دو سكوي مستقل هر يك مجهز به 12 حلقه چاه جهت توليد یک هزار ميليون فوت مكعب گاز در روز ، تفكيك‌كننده سه فازه (گاز مايعات آب) جهت آزمايش چاهها، دو واحد تفكيك‌كننده سه فازه (گاز مايعات آب) جهت جداسازي آب، تصفيه‌كننده آبهاي آلوده به مواد نفتي قبل از تخليه به دريا، سكوي مشعل سه پايه جهت تخليه اضطراري از دیگر مشخصات تاسیسات دریایی این فاز به شمار می آید.
به گزارش ایران پترولیوم، اما برای انتقال گاز تولیدی در این فاز نیاز به احداث دو رشته خط لوله دريايي 32 اينچي به طول 136 كيلومتر جهت انتقال گاز توليدي سكوها به پالايشگاه، دو رشته خط دريايي 4.5 اينچي هر یک به طول 136 کیلومتر جهت انتقال محلول گلايكول به سكوهاي دريائي و خط 36 اينچي انتقال میعانات گازی به طول 4،5 كيلومتر و گوی شناور SBM به منظور بارگیری و صادرات میعانات تولید شده است، به گفته علی اکبر شعبانپور، مدیرعامل شرکت نفت و گاز پارس هدف از ارسال گاز فاز ١١ پارس جنوبی به فازهای ٦ تا ٨ و ١٢ پارس جنوبی استفاده از ظرفیتهای خالی پالایشگاهی در این فازها و تسریع در دستیابی به تولید مورد انتظار در این بخش از میدان است. وی از آغاز تهیه اسناد فنی و مدارک مناقصه واگذاری طرح توسعه فاز ١١ پارس جنوبی در قالب دو فاز ١١A و ١١B خبر داده و گفته: در فاز نخست این طرح که شامل ساخت یک جکت، یک سکو، یک خط لوله دریایی و حفاری است، گاز تولید شده از دریا این فاز به تاسیسات پالایشگاهی فازهای ٦ تا ٨ پارس جنوبی ارسال می شود. فاز ١١B طرح توسعه فاز ١١ میدان گازی مشترک پارس جنوبی به لحاظ فنی و مشخصات کاری مشابه فاز A این طرح است و گاز تولیدی سکوی آن به تاسیسات پالایشگاهی فاز ١٢ پارس جنوبی ارسال می شود.
طرح توسعه فاز ١١ نخست قرار بود برای تولید روزانه ٥٦ میلیون مترمکعب گاز ترش به منظور تامین گاز ترش مورد نیاز واحد ایران ال ان جی و استحصال ٨٠ هزار بشکه در روز میعانات گازی همراه گاز طراحی و اجرا شود.
اواخر دهه هفتاد بود که شرکت ملی نفت ایران و شرکت توتال فرانسه برای توسعه بخش بالادستی فاز 11 پارس جنوبی و ساخت یک کارخانه حدود 10 میلیون تنی تولید LNG به توافق رسیدند و تفاهمنامه‌ای بین دوطرف به امضا رسید. پس از امضای این تفاهمنامه، شرکت پتروناس مالزی هم برای توسعه فاز 11 پارس جنوبی اعلام آمادگی کرد و با توافقی سه جانبه شرکت ملی نفت ایران 50 درصد، شرکت توتال فرانسه 40 درصد و پتروناس مالزی 10 درصد از سهام توسعه بخش بالادستی و پایین دستی را به عهده گرفتند.
اما عقد این تفاهمنامه و انجام مطالعات مهندسی همزمان با افزایش حساسیت‌های بین‌المللی نسبت به فعالیت‌های صلح آمیز هسته‌ای ایران بود و طی سال های 1385 تا 1387 شرکت نفتی توتال به بهانه افزایش قیمت جهانی فولاد و در پی آن بالا رفتن هزینه‌های پروژه ، در اجرای عملیات توسعه ای فاز 11 تعلل و اقدام به وقت کشی کرد تا این که شرکت ملی نفت با پیشنهاد افزایش هزینه اجرای پروژه از سوی فرانسوی ها مخالفت کرده و در نهایت توتال از فاز 11 پارس جنوبی خارج شد. بر اساس این گزارش پس از خروج توتال،در سال 1388 مذاکراتی بین شرکت نفت و شرکت CNPC چین آغاز و در نهایت قراردادی با ارزش حدود 5 میلیارد دلار بین شرکت نفت و CNPC امضا شد اما چینی ها نیز در این پروژه نیز کاری از پیش نبردند و سرانجام در پاییز 91 اقدام به ترک پارس جنوبی کردند. پس از خروج چینی ها از این پروژه، مذاکراتی بین شرکت نفت و شرکت‌های داخلی مانند پترو ایران،تاسیسات دریایی و پترو پارس انجام شد تا این که شهریور ماه 91 عملیات توسعه فاز 11 به شرکت پتروپارس واگذار شد، اما چندی پس از این اقدام، با توجه به اولویت بندی صورت گرفته در زمینه توسعه فازهای پارس جنوبی و با توجه به محدودیت مالی موجود، پترو پارس نیز از این پروژه خارج شد.
