سيدجلال ابراهيمي، دبيركل شوراي بازرگاني ايران و تركيه از چهرههاي قديمي و مطرح اتاقها و شوراهاي بازرگاني مشترك محسوب ميشود. ارتباط حسنه وي با اتاق بازرگاني تركيه باعث شده است كه اين شورا به يكي از شوراهاي موفق بازرگاني بدل شود. با توجه به تغييرات در آييننامه شوراهاي مشترك به سراغ وي رفتيم تا از ديدگاه وي درباره مشكلات شوراهاي مشترك امروز آگاه شويم.
خبر اقتصادی - در دوران پساتحريم، تركيه يكي از مهمترين شريكهاي تجاري ايران خواهد بود. آيا شما ساختارهاي اتاقها و شوراهاي بازرگاني را متناسب با شرايط فعلي اقتصاد ميدانيد؟ آيا اين ساختار پاسخگوي ارتباط با كشورهايي مانند تركيه است؟
قبل از پاسخ به نام شوراي بازرگاني مشترك ايران و تركيه اشاره كنم. اين نهاد به صورت شورايي اداره ميشود چرا كه تركيه نيز به جز با دو كشور مصر و اوكراين، با ساير كشورها به صورت شورايي همكاري ميكند به همين دليل ما به جاي اتاق بازرگاني ايران و تركيه، شوراي بازرگاني ايران و تركيه داريم. اما درباره مشكلات امروز شوراها و اتاقهاي بازرگاني يك سري ضعف در تمامي اين تشكلها وجود دارد. مهمترين ضعف شايد حضور كمرنگ اتاقها و شوراهاي بازرگاني مشترك در مجامع بينالمللي باشد. زماني كه به شوراهاي بازرگاني تركيه نگاه ميكنيم متوجه ميشويم كه آنها در بسياري از اتحاديهها و نهادهاي بين المللي حضوري پررنگ دارند. اين حضور پررنگ آنها يك نقطه قوت براي ارائه خدمات آنها به اعضاي خود است. در ايران ما شاهد هستيم كه اتاقها و شوراهاي مشترك بازرگاني در كمتر اتحاديه بينالمللي و تشكلهاي جهاني عضو هستند. اين وظيفه آنها است كه در اين تشكلهاي جهاني عضو شده و از طريق ايجاد ارتباط بهتر باعث تقويت ارتباط اعضاي خود با بازارهاي جهاني شوند. مشكل ديگر اتاقها و شوراهاي مشترك كمبود قدرت آنها است. اتاق بازرگاني استامبول 300هزار عضو دارد در حالي كه اتاقهاي بازرگاني سراسر ايران چنين قدرتي ندارند. در كشورهاي ديگر اتاقهاي مشترك نقش هادي در ارتباطات تجاري را دارا هستند. در حقيقت اتاقهاي بازرگاني در تركيه بسياري از وظايف خود را به اتحاديهها و فدراسيونها منتقل كردهاند كه بخشي از اين وظايف در حوزه ارتباطات بينالملل در حوزههاي اتاقها و شوراهاي مشترك قرار ميگيرد. قدرت اتاق بازرگاني تركيه باعث ايجاد قدرت در شوراهاي بازرگاني مشترك اين كشور شده است. اگر يك نماينده مجلس راي بنده اقتصادي را ميخواهد بايد به اتاق بازرگاني پاسخ دهد و در تصميمات بينالمللي خود منافع اتاقها و شوراهاي مشترك را هم در نظر گيرد. از طرف ديگر در كشورهاي ديگر شوراها و اتاقهاي مشترك باعث كاهش هزينههاي تجار ميشوند. براي مثال يك فعال اقتصادي ميتواند پس از فروش كالا، بدون آنكه وجه را دريافت كرده باشد فاكتور را به بانك ببرد و معادل آن وام دريافت كند. با اين كار تاجر با كمبود نقدينگي روبرو نميشود و اين اتفاق با حمايت و اعتبار اتاق يا شوراي بازرگاني رخ ميدهد.
آييننامه جديد اتاقها و شوراهاي بازرگاني ايران را چگونه ارزيابي ميكنيد؟
ماجرا اين است كه اخيرا اتاق آييننامه جديدي فرستاده است كه قرار بود در آن نگاه به اتاقها و شوراهاي مشترك راهبردي باشد. از نظر من نبايد ديدگاه و ساختاري امركننده و دستوري بين اتاق بازرگاني، صنايع، معادن و كشاورزي ايران و اتاقهاي مشترك شكل گيرد. اين رابطه بايد به صورت يك اتوبان باشد كه هر دو طرف در كنار يكديگر حركت كنند. اكنون اگر گروهي از تركيه به ايران ميآيند ممكن است شوراي مشترك ايران و تركيه اطلاع پيدا نكند و نتواند كاري در اين خصوص انجام دهد. اين در حالي است كه ديدن رييس اتاق بازرگاني تركيه براي من به عنوان يك فعال تجاري ايراني بسيار ساده و در چند ساعت امكانپذير است.
گويا جلسهيي در خصوص اين آييننامه جديد برگزار شده است. از جزئيات اين جلسه اطلاع ميدهيد؟
روز پنجشنبه هفته گذشته اين جلسه به ميزباني اتاق بازرگاني مشترك ايران و ايتاليا برگزار شد. براساس همفكري روسا و مسوولان اتاقها و شوراها قرار ش كه گروهي جلسهيي در خصوص اين آييننامه با آقاي جلال پور داشته باشند. همچنين قرار شد آييننامه توسط گروهي از مسوولان اتاقها مطالعه و بررسي شود تا آييننامه جديد مانعي براي حركت فعالان بخش خصوصي نباشد.
اين موضوع كه اتاق ايران براي اتاقهاي مشترك آييننامه نوشته است به دليل ارتباط ضعيف اتاقهاي مشترك با يكديگر نيست؟
اصولا اتاقهاي مشترك بايد فدراسيونهاي خود و سپس كنفدراسيون اتاقها و شوراهاي مشترك را تشكيل دهند. اتاقهايي كه حوزههاي آنها به يكديگر نزديك است ميتوانند فدراسيونهاي مشترك تشكيل دهند. مثلا در تركيه فدراسيون شوراهاي بازرگاني حوزه درياي مديترانه وجود دارد و اين فدراسيونها با يكديگر كنفدراسيون تشكيل ميدهند. ما نيز نياز به ايجاد يك سازماندهي منظم براي ساختار اتاقهاي مشترك خود داريم.