تا چند وقت پيش دولت صحبتهاي زيادي براي ارتقاي نقش بخش خصوصي مطرح ميكرد كه گاهي ظاهر اين صحبتها، شبيه به شعار به نظر ميرسيد.

اما سفر اخير رييسجمهور به همراه هيات 100نفره بخش خصوصي بسياري از اين شعارها را به عمل بدل كرد. حضور پررنگ بخش خصوصي در پنلها حداقل نقش بخش خصوصي ايران را در تفكرات عمومي جهاني پررنگ كرد و فرصتي براي ارتقاي قابليتهاي بخش خصوصي بود. با اين وجود بسياري از قراردادهايي كه در اين سفر به امضا رسيد متعلق به بخش دولتي و شبه دولتي است. بعضي اين اتفاق را خلاف شعارهاي دولت ميدانند اما بياييم كمي با خودمان صادق باشيم. آيا بخش خصوصي ايران امروز آنقدر رشد كرده است كه بتواند با شركتهايي مانند ايرباس يا فيات وارد مذاكره شود؟ طبيعتا اين شركتهاي بزرگ كه تمايل به عقد قرارداد و حضور در بازارهاي ايران دارند به سمت شركتهاي دولتي با سبقه و قدرت فراوان ميروند. البته شركتهاي بخش خصوصي همچون كيسيون قراردادهاي خوبي در زمينههاي مختلف امضا كردند ولي بالاخره بايد پذيرفت كه هنوز سطح بخش خصوصي ايران كوچك است و اين قراردادها در سطح بخش خصوصي امروز ايران بسيار خوب بوده است. در اين سفر بخش خصوصي هميشه بخشي از تيم بود و مطالبات و حرفهاي ما شنيده ميشد. البته بسياري از اين مذاكرات نه به قرارداد بلكه به تفاهمنامه منجر شد. هنوز مشكلات زيادي بر سر راه بخش خصوصي وجود دارد كه اجازه بهبود شرايط را نميدهد. مشكلات نظام بانكي كاملا حل نشده است. سوئيفت هنوز پاشنه آشيل بخش خصوصي است و حل چنين مشكلاتي طبيعتا نياز به زمان دارد. در اين شرايط طبيعي است كه هر دو بخش با احتياط عمل كنند. در شرايطي كه چند روز بيشتر از توافقات و برجام نگذشته است نميتوان انتظار داشت كه همه چيز فورا حل شود. اما اين سفر يك پيام مهم براي بخش خصوصي ايران داشت. بخش خصوصي ايران امروز بايد بزرگ شود. از نظر شرايط همه چيز براي بزرگ شدن بخش خصوصي مهياست. ارتباطات بسيار قوي شده و امكانات زيادي پيش پاي بخش خصوصي قرار دارد. اگر بخش خصوصي امروز نميتواند از اين فرصت استفاده كند به خاطر ضعفي است كه در طول چندين سال به آنها تحميل شده است. زماني بخش دولتي در دستور كار حاكميت قرار داشت ولي چند سالي است كه لطف سياستهاي كلي اصل 44 قرار به تغيير اين شرايط گذاشته شده است. با اين وجود شرايط تاكنون براي ارتقاي بخش خصوصي مهيا نبود. امروز وضعيت كاملا فرق كرده است حتي سياستهاي اقتصاد مقاومتي به نوعي ترويج دهنده بخش خصوصي است. ما در اقتصاد مقاومتي نه به دنبال اقتصادي درونگرا بلكه به دنبال اقتصادي قوي و با نقش پررنگ در بازارهاي جهاني هستيم. اقتصاد جهاني بايد اقتصاد ايران را به عنوان بخشي از خود بپذيرد تا ديگر شاهد اين نباشيم كه با سياستهاي اشتباه يك دولت سعي در حذف ما از معادلات جهاني داشته باشند.
*رييس كميسيون صنعت اتاق بازرگاني ايران