حسينعلی شهرياري *
اعترافي تلخ درباره نتيجه سياست‌هاي بخش درمان
سخنان سرپرست وزارت بهداشت درباره ناتواني شديد مردم در پرداخت هزينه‌هاي درمان اعترافي تلخ درباره نتيجه سياست‌هاي دولت در بخش درمان و پزشكي كشور است كه اگر اين سياست‌ها دچار تغييراتي اساسي نشود مي‌تواند بر سخت‌تر شدن شرايط مردم هنگام مراجعه به بيمارستان‌ها بيفزايد. اينكه چرا مردم در پرداخت هزينه درمان ناتوان شده‌اند موضوعي نيست كه يك شبه اتفاق افتاده باشد بلكه معلول ناديده گرفتن سياست‌هاي كارشناسي شده‌اي است كه در قالب اسناد بالادستي كشور از جمله برنامه چشم‌انداز بيست ساله و برنامه پنجم توسعه و نيز قانون هدفمندي يارانه‌ها آمده بود ليكن دولت به راهي ديگر رفت و اكنون عالي‌ترين مقام بهداشتي دولت چاره‌اي ندارد مگر اينكه بگويد مردم توان پرداخت هزينه درمان را ندارند. مروري بر سياست‌هاي دولت در بخش درمان نشان مي‌دهد كه ظاهرا قرار نيست تحولي كه مرهمي بر دردهاي هزاران بيمار بگذارد به‌وقوع بپيوندد. طرح پزشك خانواده كه قرار است بار هزينه‌هاي گزاف درماني را از روي دوش مردم بردارد در تهران متوقف مي‌شود اما در قزوين شروع به كار مي‌كند. بازهم در اين طرح قرار است كه حقوق پزشكان طرح 9 ميليون تومان شود. از سوي ديگر وزارت بهداشت مي‌گويد كه اين طرح در قزوين برخلاف تهران موفق مي‌شود اما وقتي هيچ اعتباري براي آن در نظر گرفته نمي‌شود، چطور مي‌شود طرح را در شهر ديگري اجرا كرد و به موفقيت آن هم مطمئن بود! با اين شرايط هيچ اتفاق مطلوبي نمي‌افتد. وعده‌هايي هم که امروز وزارت بهداشت به مردم مي‌دهد، وعده‌هاي انتخابي هستند. مگر رئيس‌جمهور دو سال پيش نگفت كه برنامه پزشك خانواده را دو ساله اجرا مي‌كنيم. آيا طرح اجرايي شده و توانست بارها هزينه‌هاي سنگين را از روي دوش مردم بردارد؟ وضعيت موجود اين سوال را به خوبي پاسخ مي‌دهد.
اينكه آقاي طريقت سرپرست وزارت بهداشت، درمان و آموزش مي‌گويد ارتباط مردم را با بخش خصوصي در نظام سلامت قطع مي‌كنيم، چه معني دارد؟ اگر بخش خصوصي نباشد كه نظام سلامت كاملا زمين مي‌خورد. زماني مي‌توان چنين حرفي زد كه بيمارستان‌هاي دولتي را كاملا فعال كنيم و هيچ كمبودي در اين زمينه نداشته باشيم. الان بيمارستان‌ها از پس تامين هزينه‌هاي خود برنمي‌آيند.
بنابراين بيان چنين حرف‌هايي در اين برهه زماني، چيزي جز شعارهاي انتخابي نيست. تا زماني كه دولت پول ندهد، 6 هزار ميليارد تومان درآمدي كه بايد از محل فروش هدفمندي يارانه‌ها به نظام سلامت اختصاص يابد، پرداخت نشود، هيچ كدام از اين برنامه‌ها اجرايي نمي‌شود و در حد شعار باقي مي‌ماند.
حل مشكلات درمان با برنامه‌هايي از قبيل پزشك خانواده نه تنها به نظام سلامت كمك نخواهد كرد بلكه خود هزينه ديگري را به اين نظام پر مشكل وارد خواهد كرد. تلاش‌هاي مجلس هم براي راضي كردن دولت به پرداخت هزينه سلامت مردم به جايي نرسيده است.
تلاش براي تخصيص اعتباري از مابه التفاوت فروش ارز مرجع با قيمت ارز آزاد طرحي بود كه كميسيون بهداشت مجلس شوراي اسلامي آن را تصويب كرد تا در اين گذر سخت، بخشي از مشكلات مالي بيمارستان‌ها ومراكز درماني حل شود اما باز هم دولت همكاري نكرد و در بر همان پاشنه مي‌چرخد.
رئيس كميسيون بهداشت
