نوشته محمد از مخاطبان سایت خبراقتصادی
مصرف کننده هم در وضعیت بازار و قیمت خودرو سهم دارد
من مصرف کننده در شکل دادن این وضعیت سهیم هستم.حتما جاهای دیگر وسازمان های دیگر هم سهیم هستند اما تا نپذیرم که من هم سهیم هستم نمیشود کاری کرد.
همه ما دغدغه وطن داریم کمی وزیادی آن یا کیفیت این دغدغه فرق دارد اما در همه وجود دارد.به عنوان مثال یک نفر تشخیص میدهد رییس یک وزارتخانه باشد میتواتند بهتر خدمت کند ویک نفر دیگر کار تحقیقاتی ویا یکی دیگر کار اجرایی ویکی دیگر کار یدی وغیره.
حالا فرض بگبریم این افراد در یک جامعه یا سازمان بخواهند با هم در جهت همان دغدغه خود که وطن است کار کنند ودر راستای هدفشان حرکت کنند ولی اصلا با هم صحبت وتعامل دوستانه نداشته باشند فکر میکنید چه میشود؟به نظر شخصی من همه سعی میکنند بالاترین پست سازمانی را اشغال یا تصاحب کنند.برای این کار هم بایستی پا روی یک سری اصول بگذارند .
حال تعاملات این چند نفر چگونه خواهد شد؟قطعا تعامل دوستانه ای نخواهند داشت واز همه مهمتر انرژی آنها از دغدغه اصلی به جای دیگری معطوف خواهد شد.من در خودم احساس مسیولیتی میکنم شما نیز همین طور وعزیزانی که در طول روز در جامعه با آنها برخورد دارم .یکی از گرانی مینالد دیگری ناسزا میگوید ودیگری نا امید است.اما واقعا چه میشود کرد؟
این که بدیهی است با غصه خوردن وغر زدن چیزی درست نمیشود.نا امیدی هم که مادر تمام بیماری هاست وبه خود لطمه میزنیم.این هم که مسلم است که جامعه به خودرو نیاز دارد.اما واقعا چه دلیلی دارد وقتی افزایش چند برابری خودرو را در جامعه واز سوی خودرو ساز مشاهده میکنم من هم بایستی به این آتش دامن بزنم؟از طرفی من خودرو نیاز دارم .
مسله اساسی اینجاست آیا وقتی خودروساز به هر دلیلی قیمت ها را این چنین بالا میبرد زمان تامین نیاز خرید من در این زمان چه رفتاری را از طرف خودرو ساز در پی دارد ؟ چیزی که بارها مشاهده کرده ام این است که خودرو ساز انگیزه ای برای کاهش قیمت ندارد وچنین استنباط میکند مردم با هر قیمتی میخرند .
اگر دقت وبررسی شود ویا خود شما تولید کننده بودید چه میکردید؟قیمت را بالاتر نمیبردید؟یا احتمالا تدابیری جهت کاهش قیمت تمام شده خود اتخاذ میکردید؟من مصرف کننده در شکل دادن این وضعیت سهیم هستم.حتما جاهای دیگر وسازمان های دیگر هم سهیم هستند اما تا نپذیرم که من هم سهیم هستم نمیشود کاری کرد.
در پایان یاد آور میشوم من در مورد خودرو این مطلب را صادق میدانم ومثلا این مورد با مواردی مثل داروهای حیاتی که با جان من یا عزیزانم سر وکار دارد فرق دارد .چون در این موارد حیاتی تمام سعی وتلاشم را میکنم که آن کالای ضروری وحیاتی را بدست بیاورم.
حالا فرض بگبریم این افراد در یک جامعه یا سازمان بخواهند با هم در جهت همان دغدغه خود که وطن است کار کنند ودر راستای هدفشان حرکت کنند ولی اصلا با هم صحبت وتعامل دوستانه نداشته باشند فکر میکنید چه میشود؟به نظر شخصی من همه سعی میکنند بالاترین پست سازمانی را اشغال یا تصاحب کنند.برای این کار هم بایستی پا روی یک سری اصول بگذارند .
حال تعاملات این چند نفر چگونه خواهد شد؟قطعا تعامل دوستانه ای نخواهند داشت واز همه مهمتر انرژی آنها از دغدغه اصلی به جای دیگری معطوف خواهد شد.من در خودم احساس مسیولیتی میکنم شما نیز همین طور وعزیزانی که در طول روز در جامعه با آنها برخورد دارم .یکی از گرانی مینالد دیگری ناسزا میگوید ودیگری نا امید است.اما واقعا چه میشود کرد؟
این که بدیهی است با غصه خوردن وغر زدن چیزی درست نمیشود.نا امیدی هم که مادر تمام بیماری هاست وبه خود لطمه میزنیم.این هم که مسلم است که جامعه به خودرو نیاز دارد.اما واقعا چه دلیلی دارد وقتی افزایش چند برابری خودرو را در جامعه واز سوی خودرو ساز مشاهده میکنم من هم بایستی به این آتش دامن بزنم؟از طرفی من خودرو نیاز دارم .
مسله اساسی اینجاست آیا وقتی خودروساز به هر دلیلی قیمت ها را این چنین بالا میبرد زمان تامین نیاز خرید من در این زمان چه رفتاری را از طرف خودرو ساز در پی دارد ؟ چیزی که بارها مشاهده کرده ام این است که خودرو ساز انگیزه ای برای کاهش قیمت ندارد وچنین استنباط میکند مردم با هر قیمتی میخرند .
اگر دقت وبررسی شود ویا خود شما تولید کننده بودید چه میکردید؟قیمت را بالاتر نمیبردید؟یا احتمالا تدابیری جهت کاهش قیمت تمام شده خود اتخاذ میکردید؟من مصرف کننده در شکل دادن این وضعیت سهیم هستم.حتما جاهای دیگر وسازمان های دیگر هم سهیم هستند اما تا نپذیرم که من هم سهیم هستم نمیشود کاری کرد.
در پایان یاد آور میشوم من در مورد خودرو این مطلب را صادق میدانم ومثلا این مورد با مواردی مثل داروهای حیاتی که با جان من یا عزیزانم سر وکار دارد فرق دارد .چون در این موارد حیاتی تمام سعی وتلاشم را میکنم که آن کالای ضروری وحیاتی را بدست بیاورم.
