روش تدریس در چند سال گذشته هم مشکل تر از دهه های قبل است و هم طرز خواندن حروف با قبل خیلی فرق کرده است به حدی که خیلی از اولیاء با این که درس خوانده هستند، نمی توانند به بچه هایشان در خانه تعلیم بدهند و با مشکل مواجه هستند.
خبر اقتصادي – هنگامه واقفي نژاد – بحثی که درباره دانش آموزان مخصوصا دبستانی ها مطرح است طریقه تدریس و آموزش است که خیلی ها را درگیر کرده است.
طریقه تدریس در چند سال گذشته هم مشکل تر از دهه های قبل است و هم طرز خواندن حروف با قبل خیلی فرق کرده است به حدی که خیلی از اولیاء با این که درس خوانده هستند، نمی توانند به بچه هایشان در خانه تعلیم بدهند و با مشکل مواجه هستند.
این موضوع به حدی رسیده که در بعضی از مدارس قرار شده برای اولیاء کلاس بگذارند و به اولیاء تعلیم بدهند و حتی در شبکه آموزش تلویزیون نیز برنامه ای گذاشته اند برای تعلیم خواندن حروف و صداها برای اولیاء.
این مشکل تنها در درس فارسی نیست و در درس ریاضی هم همین مشکلات وجود دارد. معلمان به اولیاء می گویند که باید مثل ما یاد بدهید و اگر اولیاء به روش خود یاد بدهند بچه ها با مشکل روبرو می شوند.
این طرز تدریس مشکل ساز است ولی هیچ نهادی فکری به حال این وضعیت نمی کنند و فقط می گویند روش جدید است و بچه ها باید یاد بگیرند. وقتی اولیاء در منزل نمی توانند به یادگیری بچه ها کمک کنند چه توقعی است که بچه ها پیشرفت داشته باشند.
بحث دیگری که به نظر خیلی مهم می آید، کارهایی است که بچه ها باید انجام دهند مثل کاردستی. البته نه این که مهم نباشد ولی اولویت با درس و یادگیری است ولی در مدارس می بینیم که هنوز 2 ماه از سال نگذشته هر روز درخواست چیزی دارند مثل برچسب، کاغذ رنگی، مقوا و... یا برنامه اردو می گذارند که به نظر می آید از وقت درس بچه ها و تدریس آنها کسر می شود.
در دهه های گذشته اردو برای تعطیلات تابستان بود و بچه ها را مخصوصا بچه های درسخوان را تابستان ها به اردو می بردند و در زمان سال تحصیلی فقط به درس آنها توجه می شد که به نظر معقول تر می آید تا الان.
بحث دیگری که وجود دارد بحث سنگینی وسایل دانش آموزان است. چند روز پیش در یکی از برنامه های تلویزیونی یک فیلمی ضبط شده بود که وزن کیف یک دانش آموز کلاس اول را نشان می داد که تقریبا 7 تا 8 کیلو بود و این موضوع را همه اولیاء می دانند که وزن کیف بچه ها خیلی زیاد است ولی هیچ کسی به این موضوع که ظاهرا خیلی کوچک به نظر می رسد توجه نمی کند ولی این مساله خیلی بزرگ است زیرا باعث خستگی دانش آموزان می شود و بیشتر انرژی بچه ها را می گیرد. مثلا بچه های کلاس اول هر روز باید کتاب فارسی (خوانداری و نوشتاری)، ریاضی، علوم (بعضی روزها جای علوم قرآن)، دفتر مشق، دفتر نقاشی، مداد رنگی، جامدادی، گاها دفتر شطرنجی، چوب خط، لیوان، دستمال، پوشه دکمه دار که داخلش کپی ها را نگه می دارند و غیره را با خود ببرند و بیاورند و همه اینها با هم خیلی سنگین می شود و این در مورد تمام مقاطع است و دانش آموزان را مخصوصا دبستانی ها را خیلی خسته می کند. موقع رفتن به مدرسه و یا موقع تعطیل شدن مدرسه کماکان می بینیم که اولیاء وسایل بچه ها را حمل می کنند و آنها هم به این موضوع اعتراف می کنند.

و مساله ای دیگر که چند روز پیش با آن مواجه شدیم موضوع شیرهای تاریخ گذشته است. تا امروز 4 -3 بار در مدارس شیر توزیع شده است که تا آنجا که ما مطلع هستیم یک بار تاریخ شیر یک روز گذشته بوده است ولی آن را پخش کردند و به بچه ها هم گفته اند مشکلی ندارد بخورید. بر فرض که یک روز مشکلی ایجاد نکند ولی آیا سیستم بدن همه بچه ها یکسان است و همه قوی هستند و ممکن نیست که یک نفر با خوردن این شیر مریض و مسموم شده باشد؟