حل مشكل فقر به عهده نهادهاي مردمي باشد

او درآمدهاي بين‌المللي را بادآورده خواند و آن را به درآمدهاي نفتي تشبيه كرد و گفت: اين درآمدها نظير دادن ماهي به فقراست و تا زماني كه زيرساخت‌هاي توسعه فراهم نباشد و دولت‌هاي فقير درگير ضعف، فساد، تخصيص نامناسب بودجه و ساير موارد باشند مساله فقر بر جاي خود پابرجاست.

اين استاد دانشگاه با اشاره به تمايز ويژگي فعاليت‌هاي مردمي و دولتي گفت: معمولا در نهادهاي خيريه افراد دلسوزانه‌تر عمل مي‌كنند تا نهادهاي دولتي. انگيزه نهادهاي مردمي همواره بالاتر بوده است. وقتي كه نهاد مردمي يك حرفه را به فقرا آموزش مي‌‎دهد موجب ارتقاي سطح توليد و عرضه در بخش مورد نظر خواهد بود اما اين كمك توسط دولت موجب اضافه عرضه خواهد بود كه كاهش قيمت را به دنبال خواهد داشت و نتيجه مورد نظر حاصل نمي‌شود دقيقا مثل عرضه هندوانه در تابستاني كه گذشت.

جعفر خيرخواهان كارشناس حوزه فقر نيز در اين همايش به تشريح نظريات مدرن فقر پرداخت و گفت: در گذشته مشكل اصلي كشورهاي درحال توسعه كمبود داده‌هاي آماري بود اما امروزه ازدياد داده هست ولي مشكل تفسير اين حجم داده وجود دارد.

وي به جمله معروف آنگس ديتون اشاره كرد: «ميراثي كه دوست دارم براي آيندگان بگذارم دقت در اندازه‌گيري است.»

و در ادامه تاكيد كرد كه اين مساله براي ايران نيز بسيار حايز اهميت است و بايد براي مصرف داخلي بومي‌سازي شود. اين استاد دانشگاه فردوسي در پايان تاكيد كرد كه مساله فقر با يك نسخه براي همه حل نخواهد شد و نيازمند بررسي دقيق بخشي براي هر قسمت است.