روزنامه فايننشال تايمز در گزارشي در خصوص شرايط صنعت نفت ايران در دوران پس از تحريمها مينويسد: «انتظار ميرود ايران اين ماه مفاد قراردادهاي جديد نفتي خود را كه به شركتهاي خارجي اجازه ميدهد در يكي از كمهزينهترين و در دسترسترين مناطق نفت و گازخيز جهان سهم داشته باشند، رونمايي كند.
خبر اقتصادی - مهدي حسيني طراح قراردادهاي جديد نفتي ايران ميگويد: جمهوري اسلامي از نظر شركتهاي نفتي بينالمللي درباره اين قراردادها استقبال ميكند و پس از آن تغييرات بيشتر انجام خواهد شد و هيچ چيز قطعي و ايدهآل نيست. يك مشاور اجرايي نفتي اروپايي نيز گفت: به نظر ميرسد كه مفاد اين موضوع آنطور كه ما اميدوار بوديم، مشخص نخواهد بود. مذاكرات بيشتري انجام خواهد شد و تغييرات بيشتري در اين قراردادها اعمال خواهد شد.»روساي اجرايي شركتهاي نفتي خارجي از اني ايتاليا و توتال فرانسه تا ميتسوبيشي ژاپن و لوكاويل روسيه اواسط اكتبر در تهران با مقامات ايران در نخستين مرحله كنفرانس نفت و گاز اين كشور پس از توافق هستهيي ماه جولاي ديدار كردند. روساي برخي بزرگترين شركتهاي نفتي خارجي معتقدند ارزش حضور در ايران به تلاشها در اين زمينه ميارزد، حتي اگر قيمت 50 دلاري نفت آنها را مجبور به كنار گذاشتن سرمايهگذاري در ديگر نقاط جهان كند. بازيگران اروپايي و آسيايي از رقباي امريكايي خود براي حضور در ايران جلوتر هستند و برنامههايي را درباره توانمنديهاي شركتهاي خود ارائه دادهاند. اگرچه تحريمهاي بينالمللي پابرجاست شركتهاي نفتي اروپايي توانستهاند با همتايان ايراني خود مذاكره داشته و نظرات خود را در خصوص پيشنويس قراردادها اعلام كنند در حالي كه مقررات سختگيرانهتر در امريكا شركتهاي نفتي امريكايي را از انجام اين كار منع كردهاند. بيژن زنگنه وزير نفت ايران ميخواهد با متحول كردن بخش نفت ايران كه از سرمايهگذاريها محروم شده، اين كشور به سطح توليد و صادرات نفت قبل از تحريمها بازگردد. شركتهاي نفتي بينالمللي براي شراكت در زمينههاي اكتشاف، ارزيابي، توسعه و توليد نفت در ايران دعوت به همكاري شدهاند. زنگنه ميگويد: ايران ميتواند توليد نفت خود را بلافاصله پس از لغو تحريمها 500 هزار بشكه در روز و ظرف 7ماه به سطح قبل از تحريمها (3ميليون و 400 هزار بشكه در روز) برساند. اگرچه تحليلگران ميگويند اين هدفگذاري تا حد زيادي بلندپروازانه هستند. ايران قصد دارد سرانجام توليد نفت خود را به بيش از 5ميليون بشكه در روز و توليد گاز را به يك ميليارد و 400 ميليون مترمكعب در روز برساند. رينر سيل رييس و مديرعامل شركت نفتي OMV اتريش كه به دنبال سرمايهگذاري در زيرساختهاي نفت و گاز است، ميگويد: اين يك تعهد حساس براي اين كشور است. وي ميافزايد: ايران به مبالغ گسترده سرمايه خارجي و تخصص فني احتياج دارد تا توليد خود را براي هميشه در اين سطوح نگه دارد. ركنالدين جوادي رييس شركت ملي نفت ايران و معاون وزير نفت نيز ميگويد: جمهوري اسلامي ايران ظرف 5سال آينده تنها براي توسعه بخش نفتي بالادستي خود به 100 ميليارد دلار سرمايه نياز دارد. وي ميافزايد: هزينه توليد نفت در ايران بسيار پايين و بين 5 تا 10 دلار در هر بشكه براي توليد نفت فراساحلي و حتي كمتر براي توليد ساحلي است.
مهدي كاظمزاده از موسسه مشاوران انرژي افراز معتقد است كه ثبات سياسي ايران در مقايسه با كشورهاي همسايه ميتواند براي بسياري از شركتهاي بزرگ انرژي در جهان جذاب باشد. فايننشال تايمز در ادامه به اين مساله اشاره ميكند كه شركتهايي همچون اني و توتال علاقهمند به سنجش توان خود براي تامين مالي ايران و همچنين پيشنهاد دسترسي به بازارها، دانش فني و توانايي مديريت كارآمد هزينهها به ويژه در دوران كاهش قيمت نفت هستند. ايران تقريبا 50 پروژه به شركتهاي خارجي پيشنهاد داده است. تنها شركتهاي نفتي خارجي نيستند كه منتظر مفاد پيشنهادي اين قراردادها هستند. بازيگران داخلي ميگويند مشتاقانه منتظر مفاد قراردادهايي هستند كه ممكن است آينده آنها را رقم بزند. حسين عباسي پيمانكار خدمات نفتي در داخل ايران ميگويد: شركتهاي بزرگ اروپايي هم با ما صحبت كرده و ميگويند كه با بانكهاي خود مذاكره داشته و آماده همكاري با ما هستند. نه تنها آنها آماده هستند بلكه ما نيز اين آمادگي را داريم.»