واشنگتن پست بررسی کرد:
عضویت ایران در سازمان تجارت جهانی با برداشته شدن تحریم‌ها
روزنامه واشتگتن پست به نقل از استادیار علوم سیاسی دانشگاه کلمبیا نوشت: سازمان تجارت جهانی، سازمانی بین‌المللی است که به نظارت تجارت در میان کشورها می پردازد. در حالی که تقریبا اکثر کشورها عضو این سازمان هستند، ایران یکی از بزرگترین کشورهایی با اقتصاد بزرگ است که در این سازمان عضویت ندارد. پیش از این ایران در سال 1996 درخواست عضویت در سازمان تجارت جهانی را اعلام کرده بود اما آمریکا مانع از حضور ایران در این موسسه شد.
خبر اقتصادی - یک روزنامه امریکایی از عضویت ایران در سازمان تجارت جهانی به محض برداشته شدن تحریم‌ها خبر داد.
به گزارش ایسنا، با این حال ایران برای عضویت در این سازمان کوشش کرد و در سال 2005 آمریکا فرایند پذیرش ایران را به عنوان یکی از کشورهای عضو سازمان تجارت جهانی بدلیل علاقمندی به تداوم مذاکرات هسته‌ای با ایران را فراهم آورد. اکنون که توافق هسته‌ای با جامعه بین‌المللی تکمیل شده، ایران درصدد عضویت در سازمان تجارت جهانی به محض برداشته شدن تحریم ها است.
روزنامه واشنگتن پست این بار تاثیر توافق هسته‌ای را از زاویه عضویت ایران در سازمان‌های بین‌المللی چون سازمان تجارت جهانی بررسی کرده است. این روزنامه در مقاله‌ای عضویت ایران در سازمان تجارت جهانی را رخ دادن تغییرات بزرگ نامیده و نوشته " ایران نیازمند کاهش تعرفه‌ها و بازسازی ساختار اقتصادی است." و دولت ایران نیز این عضویت را در اولویت قرار داده و می کوشد تا اقتصاد کشور را برای بالا بردن استاندارد زندگی و سطح اشتغال متنوع سازد.
از این رو عضویت در سازمان تجارت جهانی با کاسته شدن تعرفه ها از بسیاری از کالاها، که به صادرات کالاهای تولیدی و منسوجات برای رقابتی شدن در بازار جهانی کمک خواهد کرد به این مهم جامه عمل می پوشاند.
از سوی دیگر عضویت در سازمان تجارت جهانی برای ایران به بهبود توسعه بخش تولید کمک خواهد کرد و می تواند سرمایه گذاری در بخش انرژی ایران را که تشنه سرمایه‌گذاری کلان و تجهیزات مدرن دارد را سیراب کند.
هم‌چنین تجارت توسعه یافته می‌تواند سطح زندگی طبقه متوسط ایران را با اشتغال‌زایی بالا ببرد و همینطور می تواند به عضویت ایران در دیگر قراردادهای تجاری برای سودهای اقتصادی بیشتر بیانجامد.
با این حال اگر چه عضویت ایران در این سازمان دستآوردهای اقتصادی بزرگی را در پی خواهد داشت اما این انتقال اقتصادی راه سختی را در پیش دارد. به نظر می‌رسد که در کنار بازسازی سهمگین ساختار اقتصادی، ایران امکان تعقیب قانونی پس از عضویت را داشته باشد. در حالی که برخی از کشورها پس از سال ها عضویت مورد تعقیب قرار نمی‌گیرند اما برخی دیگر بلافاصله مورد دعوی قانونی می‌شوند. این امکان می‌تواند مشکلی برای ایران که کمترین منابع برای پاسخ به دعوی قانونی در سازمان بین‌المللی را دارد بوجود آورد. با این حال عضویت ایران در سازمان تجارت جهانی می تواند حامل تعادل اقتصادی باشد. آمریکا هم می تواند روابط اقتصادی-سیاسی خود با ایران را با صرف نظر از ابزار قهری در برابر تجارت با ایران بهبود بخشد.
