تصويب برنامه اقدام جامع مشترك كه به برجام معروف شد؛ سرآغاز نقطه جديدي در اقتصاد ايران خواهد بود. بعد از 6سال تحريمهايي كه از سوي شوراي امنيت تصويب و به اجرا گذاشته شد، اگرچه اين تحريمها به مثابه گذاشتن پا روي گلوي اقتصاد ايران بود اما نفسهاي به شمارش افتاده نشان ميداد كه حيات ادامه دارد.
خبر اقتصادی - حالا با برداشته شدن تحريمها و تصويب برجام درست مثل اين است كه تنفس به روال عادي باز ميگردد. اينكه تن اقتصاد در اين مدت آسيبهايي جسمي و روحي ديده، خود حكايت ديگري است و بايد اجازه داد بيمار دوران ريكاوري را سپري كند تا بتواند روي پاي خود بايستد. برخي انتظار دارند كه اين تن رنجور اقتصاد همين الان بايد از جاي خود بلند شود و بدود. برخيها هم با كمي اغراق ميخواهند همين بيمار در مسابقه دو ماراتن مقام هم كسب كند! البته هستند كساني كه با كمي تخفيف، انتظار دارند بيمار از جا برخيزد و امور روزمره خود را آغاز كند، در حالي كه هيچ يك از اين روشها در شرايط كنوني مهيا نيست.
واقعيت اين است كه اقتصاد ايران مشكلات بسياري دارد؛ حتي برجام هم تصويب شود و همين الان سرمايهگذاران خارجي سرمايههاي خود را به ايران بياورند، اقتصاد ايران نميتواند به اين زوديها روي پاي خود بايستد. همانطور كه كارشناسان اقتصادي توصيه ميكنند كه ناجي اقتصاد ايران سرمايهگذاران خارجي نيستند، بلكه اين تغيير رويههاست كه در كناربرداشته شدن موانع تحريم، ميتواند حيات دوبارهيي به اقتصاد ايران ببخشد.
رويههايي كه ريشه مشكلات بسياري در قوانين، سياستگذاريها و نگرشهاست. حتي اگر همين امروز كه بيش از 10 هيات تجاري بعد از توافق وين، براي بررسي و مذاكره به ايران سفر كردند، را در ليست سرمايهگذاران قطعي بعد از برداشته شدن تحريمها قرار دهيم، نميتوان بهطور قاطع گفت ظرف 6 ماه ايران گلستان ميشود. موضوع فقط سرمايه خارجي نيست؛ سرمايه خارجي ميتواند محركي باشد كه به رشد اقتصادي كمك ميكند. كار مهمتر اتفاقا در سياستگذاريهاست. بنا به گفته رييسجمهور، دولت به زودي بسته جديد خروج از ركود را رونمايي ميكند. اين همان بستهيي است كه محمدباقر نوبخت رييس سازمان مديريت و برنامهريزي كشور از آن به عنوان برنامه دولت براي دوران پساتحريم ياد كرده بود. بايد اميدوار باشيم به سرنوشت بسته قبلي خروج از ركود گرفتار نشود. تجربه نشان داده كه بستههاي سياستگذاري چندان كارايي در اجرا نداشتهاند. اما اكنون دولت چارهيي جز اجراي بستهيي كه تدوين ميكند، ندارد. چه آنكه امسال سال سرنوشتساز انتخابات هم هست.
برجام را از اين جهت ميتوان فرصت تازهيي براي اقتصاد خواند كه ميتواند سياستگذاريها و رويهها را تغيير دهد و هم ميتواند محكي باشد كه دولت خود را در آن بسنجد كه چقدر در فضاي بدون محدوديت ميتواند به وعدههاي خود جامه عمل بپوشاند.
دولت تاكيد ميكند از ركود خارج ميشويم. اقتصاد رشد ميكند. اشتغال افزايش مييابد. اگر تا به امروز وعدهها محقق نشده بود، يك بهانه بزرگ داشت و آن وجود تحريمها بود. اين مانع هم قرار است به زودي برداشته شود و در نتيجه ديگر بهانهيي نيست كه اگر مثلا رشد اقتصادي به سوي منفي متمايل شد، بگوييم تحريمها عامل آن بوده است. اما اين اقتصاد چقدر ظرفيت اصلاح دارد؟ در خوشبينانهترين حالت صندوق بينالمللي پول رشد اقتصادي ايران را براي سال جاري صفر درصد اعلام كرده هنوز اين نگراني وجود دارد كه اين رقم به منفي هم گرايش پيدا كند. اگر چنين اتفاقي بيفتد كار دولت در سال آينده سختتر خواهد بود. فرصت برداشته شدن تحريمها، فرصت ريكاوري اقتصاد است. كاش دولت يازدهم آن را آسان از دست ندهد.
منبع: خاطره وطن خواه - تعادل