«شورای گفتگوی رسانه و صنعت بیمه» فرصتی کم نظیر برای صنعت بیمه است که اگر مورد استقبال قرار گیرد، برای صنعت اقبال می آورد.
خبر اقتصادی -به گزارش سایت تحلیلی-خبری آیین ،روز گذشته 24 شهریور ماه، اولین نشست گفتگوی رسانه و صنعت بیمه با حضور برخی خبرنگاران و فعالان رسانه ای تشکیل شد. این شورا، تبادل نظر، پیگیری و پاسخگویی میان رسانه و صنعت بیمه، بررسی موضوعات بیمه ای در گفتگو با کارشناسان حرفه ای و افزایش سهم صدای صنعت بیمه در رسانه ها را به عنوان هدف خود اعلام کرد. حضور و بروز این تشکل نوپا را به فال نیک می گیریم وامیدواریم ثبات، دوام و پیشرفت داشته باشد. اما لازم است برخی نکات در خصوص ایجاد این شورا اجمالا مورد واکاوی قرار گیرد:
1- یکی از نقاط ضعف صنعت بیمه، حضور کم رنگ در رسانه هاست. رسانه ها می توانند با توجه به وظیفه ذاتی خود درجهت اطلاع رسانی، نقد عملکرد، معرفی خدمات و محصولات صنعت بیمه و شناساسیی و معرفی کارشناسان این صنعت فعال باشند و از این نقطه نظر افزایش ضریب نفوذ بیمه و به طبع امنیت و دوری از خطر را برای جامعه به ارمغان می آورند.
به نظر می رسد فعالان و خبرگان صنعت می توانند از ظرفیت ایجاد شده استفاده کنند و در یک روند منطقی و مناسب با استفاده از ابزار رسانه، داشته های خود را به نمایش عموم بگذارند.
2-رسانه ها به عنوان یکی از پایه های مردمسالاری مطرح می شوند؛ به این معنی که می توانند ایجاد شفافیت کنند و نقایص، مشکلات و ایرادات سیستم را به خوبی نمایش دهند و دلسوزان نیز با شفاف شدن فضا در جهت رفع نقایص و رشد دستاوردها فعالیت می کنند. در این عرصه، شورای گفتگو می تواند درخواست های عمومی را تجمیع و به اطلاع سیاستگذاران و مسئولین برساند.
اساسا اگر رسانه ها مورد احترام قرار گیرند، از بسیاری از مشکلات احتمالی جلوگیری می کنند . این یعنی مدیریت ریسک وخطر؛ به لسان دیگر رسانه، صنعت بیمه را بیمه می کند.
3- آزاد اندیشی و دوری از منفعت گرایی، خصیصه ذاتی یک رسانه است. شورای گفتگو این فضا را تقویت می کند و لکنت زبان خبرنگاران و رسانه ها را در نقد و تصحیح فضا از بین می برد.
4- یکی از ایرادات نهادها و دستگاه ها، تصور «تافته جدا بافته» بودن است. برخی مدیران نهادها و سازمان ها احساس می کنند که هر فعالیت آنها همچون وحی منزل بوده و گفتار و رفتار غیر آن، مذموم وناپسند است. شاید فکر شود که در این تصور، اغراق صورت می گیرد. ولی واکنش وزیر در برخورد با کمپین نخریدن خودرو، خود موید این سیاق فکری در ذهن بعضی از مسئولین دولتی و ایضا خصوصی است. رسانه است که با استفاده از اقتدار خود می تواند مسئولین را به پاسخگویی وادارد. مقام مسئولی که احساس کند که فقط مقام است و وظیفه پاسخگویی در برابر مسئولیت و اقدامات خود ندارد، در باتلاق خطا و خودکامگی پیش می رود و رسانه موظف است با پرسش گری، پاسخگویی را ایجاد کند.
5- احتمال دارد که شورای گفتگوی رسانه و صنعت بیمه در آینده با آفت های درونی و آسیب های خارجی مواجه شود و برای عبور از آنها باید خود را مجهز کند. در خصوص آسیب های خارجی باید به این نکته توجه شود که برخی در فضای صنعت، ممکن است به وجود این شورا واکنش نشان دهند و از آن به عنوان یک رقیب بالقوه و یا دشمن در کمین، احساس خطر کنند. در مواجه با این احساس لازم است که شورا با شفاف سازی و اعلام دقیق مواضع این حساسیت ها احتمالی را کاهش دهد و دوستان صنعت نیز با سعه صدر با تشکل های اینچنینی برخورد کنند.
6- درباره آفت های داخلی این شورا، گوشزد برخی نکات حائز اهمیت است؛ همانگونه که تحمل نقد، سعه صدر، تحمل نظر مخالف، مقاومت در برابر سختی ها و مشکلات، دوری از انحصار، پی گیری و پاسخگویی، از خود گذشتگی، توجه به نظر جمع، صداقت در گفتار و کردار، حرفه ای بودن، عالم بودن، توجه به نظرات جمع و تصمیم سازی براساس نظر جمع، شایسته سالاری و ... برای صنعت بیمه خوب است، برای رسانه ها و اعضای شورا نیز مناسب و ضروری است؛ چراکه از قدیم الایام گفته اند که «یک سوزن به خود بزن، یک جوالدوز به دیگران».
7- حرفه ای شدن برای صنعت بیمه و رسانه هایی که مطالب این صنعت را منعکس می کنند، از نان شب واجب تر است. رسانه و شورایی که حرفه ای نباشد، نمی تواند نقد حرفه ای کند، نمی تواند سوال تخصصی داشته باشد؛ نمی تواند تحلیل حرفه ای بنویسد. رسانه ای که از حرفه ای بودن تهی باشد، نبودنش از بودنش بهتر است؛ چرا که «تیغی در دست زنگی» است.
8- شاید حفظ و گسترش بدنه رسانه ای صنعت بیمه را نیز بتوان از کارویژه های این شورا قلمداد کرد و تجلیل و تکریم و استفاده از تجربه پیشکسوتان و قدیمی های رسانه ای در صنعت بیمه نیز از موارد معطل مانده ای است که شورا نباید از آنها غافل باشد.
9- شورا باید آغوش خود را برای ورود بیشتر بچه های رسانه باز کند و اجازه بدهد دوستان رسانه ای با هر نظری در این شورا حضور داشته باشند و نظرات در تعاطی و تضارب افکار قوام بگیرد.
فی النهایه باید گفت «شورای گفتگوی رسانه و صنعت بیمه» فرصتی کم نظیر برای صنعت بیمه است که اگر مورد استقبال قرار گیرد، برای صنعت اقبال می آورد. واگر در مظان اتهام قرار گیرد، دست آویز افترا باشد؛ و با بی مهری مواجه شود؛ متاسفانه فرصت از دست می رود.
«بشارت بده بندگانی را که اقوال را می شنوند و از بهترین آن تبعیت می کنند.»