تحولات مالی و بانکی جهان
مدیریت ترازنامه بانک‌ها, خروج سپرده‌ها
بیش از 13 تریلیون دلار در حساب‌های بانکی آمریکا و صندوق‌های بازار پول قرار دارد که هیچ سودی به آن تعلق نمی‌گیرد. اگر مشتریان آنها اندکی تقاضای بیشتر داشتند می‌توانستند ده‌ها میلیارد دلار سود دریافت کنند.بیش از 13 تریلیون دلار در حساب‌های بانکی آمریکا و صندوق‌های بازار پول قرار دارد که هیچ سودی به آن تعلق نمی‌گیرد. اگر مشتریان آنها اندکی تقاضای بیشتر داشتند می‌توانستند ده‌ها میلیارد دلار سود دریافت کنند.
طبق گزارش بنگاه داده‌های بانک‌ریت (BankRate) میانگین سودی که سالانه در آمریکا به سپرده‌ها تعلق می‌گیرد رقم ناچیز 09/0 درصد است. مشتریان مکسمای اینترست بین 75/0 تا 05/1 درصد سود دریافت می‌کنند که میانگین موزون آن یک درصد است. شاید این درصد اندک به نظر برسد اما معادل دو هزار دلار در سال برای هر حساب با موجودی 250 هزار دلار است و می‌تواند هرگاه فدرال‌رزرو نرخ سود سپرده را افزایش بدهد از این هم بالاتر برود (در جلسه هفته گذشته بانک مرکزی مقرر شد نرخ سود سپرده‌ها ثابت بماند اما انتظار می‌رود اواخر همین سال نرخ‌ها افزایش یابند).
تاکنون غول‌های بانکداری بزرگ آمریکا از قبیل جی‌پی مورگان، سیتی‌بانک، ولزفارگو و بانک آمریکا با شرکت مکسمای اینترست همکاری کرده‌اند تا مازاد نقدینگی حساب‌های مشتریان علاقه‌مند به سود بیشتر را از بانک انتقال دهند. همزمان بنگاه‌هایی مانند بارکلی، آمریکن‌اکسپرس و چند بنگاه دیگر برای دریافت پول پیشقدم شده‌اند. طرف‌های هر دو سوی این معامله انگیزه‌های خود را دارند. دریافت‌کنندگان برای تامین مالی وام‌ها سپرده‌های بیشتری می‌خواهند. شرکت GE در لیزینگ تجهیزات، شرکت Ally در وام خودرو و دیگر بنگاه‌ها در کارت‌های اعتباری سرمایه‌گذاری می‌کنند. شرکت مکسمای اینترست به آنها امکان می‌دهد پول ارزان در اختیار داشته باشند و بنابراین وام‌های بیشتری ارائه دهند بدون آنکه مجبور باشند شبکه‌ای از شعبه‌ها تشکیل دهند.
انگیزه همکاری برای بانک‌هایی که پول نقد را خارج می‌سازند، پیچیده‌تر است. آنها نگران هستند که سپرده‌گذاری با موجودی بیش از 250 هزار دلار ممکن است در جایی دیگر حساب باز کند تا از مزایای بیمه سپرده بهره‌مند شود. در مقابل بانک دیگر ممکن است خدمات جذابی مانند مدیریت دارایی‌ها به مشتری ارائه دهد. برای اجتناب از این رقابت، بانک اول ترجیح می‌دهد پول نقد اضافی را به سمت بنگاه‌های صرفاً اینترنتی و بدون خطر هدایت کند.
علاوه بر این، چنین رویکردی باعث می‌شود مشکل مقرراتی کاهش یابد، مقامات مقررات‌گذاری بانک‌های بزرگ را ملزم می‌سازند تا مقادیر زیادی از دارایی‌های نقدی را برای سپرده‌های بیمه‌نشده نگه دارند. اما این سرمایه‌گذاری هیچ سودی برای بانک‌ها ندارد و لذا سپرده‌ها سودآور نیستند. در مقابل بانک‌های بزرگ با اخذ کارمزد از سپرده‌ها تلاش می‌کنند آنها را کاهش دهند. این کار باعث ناراحتی بهترین مشتریان می‌شود. هدایت این سپرده‌ها از طریق مکسمای اینترست به بانک‌ها اجازه می‌دهد پول را حفظ کنند در حالی که ظاهراً به نظر می‌رسد آنها بیشتر برای منافع مشتریان نگران هستند تا منافع خودشان.
ایده دور زدن سقف بیمه سپرده تازگی ندارد. شرکتی با عنوان پرومنتوری پول نقد شرکت‌ها را با دسته‌های 250 هزاردلاری در بانک‌های سراسر آمریکا پخش می‌کند. اما اگر شرکتی مانند مکسمای اینترست بتواند حجم بزرگی از سپرده‌ها را در اختیار وام‌دهندگان تخصصی که به آن نیاز دارند قرار دهد صندوق‌های بازار پول دچار مشکلات شدید خواهند شد. فلسفه وجودی این صندوق‌ها همان سقف نرخ سود سپرده‌ها بود که تا دهه 1980 اعمال می‌شد. این صندوق‌ها تحت پوشش بیمه نیستند و به تازگی سود ناچیزی می‌دهند.
بانک‌های بزرگ باید هشیار باشند. شاید اکنون آنها سود ببرند اما گسترش این خدمات راه را برای پس‌اندازکنندگانی که در جست‌وجوی سود بیشتر هستند، باز می‌کند. این کار سود حاشیه‌ای بانک‌ها را کاهش می‌دهد و حتی شاید الگوهای تامین مالی آنها را دگرگون سازد.
