موسسه مطالعات سياست بينالملل ايتاليا (آياسپيآي) با اشتباه خواندن سياست غرب و متحدان خاورميانهيي در ايجاد گروه تروريستي داعش، خواستار پايان پنهانكاري غربيها بهويژه امريكا درباره وضعيت داخلي و سياستهاي منطقهيي عربستان شد.
خبراقتصادی – اين موسسه پژوهشي در گزارشي با عنوان «غرب با عربستانسعودي است يا با ايران؟» ضمن اشاره به سكوت دايمي غرب در برابر اوضاع داخلي و اقدامات بينالمللي رياض و اهميت منطقهيي ايران، اين سوال را مطرح كرد كه آيا غرب موفق خواهد شد به ايران نزديك شده و از وابستگي به عربستان رها شود؟ موسسه مطالعات سياست بينالملل ايتاليا ادامه ميدهد: سالهاست كه غرب عليه ايران، اما اكنون پس از تفاهم هستهيي در لوزان ناگهان دورنماي جديدي گشوده شد. بهطور طبيعي رژيمصهيونيستي موافق اين توافق نيست و عربستانسعودي نيز كه از سالها پيش درگير مساله تسلط بر منطقه خاورميانه است، مخالف چنين توافقي است. اين موسسه افزود: عربستانسعودي باوجود داشتن يك رژيم پادشاهي مطلق، همواره مورد بخشش غرب قرار گرفته است. غرب هرگز از ايران براي همكاريهاي ضدداعش با عراق كه نقش تعيينكنندهيي در مبارزه عليه اين گروهك و آزادي تكريت داشته است، تشكر نكرد، شايد به اين دليل كه غرب و متحدانش ازجمله تركيه، عربستان و قطر مسوول ايجاد هيولايي واقعي بهنام داعش هستند.
در اين گزارش آمده است: ايران يك شريك تجاري و صنعتي كماهميت نيست و باوجود تحريمهايي كه از سال1979 عليه ايران وجود دارد، اين كشور همچنان از نظر قدرت برابري خريد جزو 20 اقتصاد اول جهان محسوب ميشود. تهران همچنين يك بازيگر كليدي در بازار انرژي و يكي از بزرگترين دارندگان منابع گاز و نفت جهان است.
اين موسسه افزود: بزرگترين شركاي تجاري تهران، چين، هند، تركيه، امارات و كرهجنوبي هستند پس چرا غرب بايد خود را از اين بازار كنار كشيده و برعكس با رژيم پادشاهي بحثبرانگيز آلسعود به كسبوكار بپردازد؟
در ادامه اين مقاله آمده است: پس از سفر «فرانكلين روزولت» در سال1945 به خانه آلسعود، رابطه واقعا خاصي ميان ابرقدرت امريكا و رژيم مطلق سعودي كه ترويجكننده ايدئولوژي افراطي وهابي است پايهريزي شد. از آن زمان به بعد لحظات تنش زيادي ازجمله قتل شاه فيصل توسط نوهاش كه از امريكا بازگشته بود و واقعه 11سپتامبر كه هنوز در هالهيي ابهام قرار دارد، بهوجود آمد. اين موسسه افزود: اين اتحاد عجيب ميان امريكا و عربستان، باوجود حمايت رياض از گروههاي تروريستي و انواع افراطگرايي اسلامي، كه اغلب ازسوي رسانههاي غربي پنهان ميشوند، ادامه دارد. آلسعود از طريق همكاري با روحانيون وهابي در عربستان و بهنام پيماني كه در سال1744 ميلادي عقد شده بود، حكومت ميكند، آنها براي حفظ اين پيمان (و حفظ ثبات در عربستان) همچنين براي محدود كردن تسلط ايران شيعي در خاورميانه خود را نمونه اسلام سني معرفي ميكنند.
سود ناشي از فروش نفت و هزينههاي عظيم نظامي به اين رژيم سلطنتي اجازه ميدهد تا حمايت كلاس متوسط كه همواره جوانتر و رو به رشد هستند را بخرد اما بايد پرسيد كه تا چه هنگامي اين شرايط ميتواند ادامه داشته باشد؟
اين موسسه افزود: امريكا و اتحاديه اروپا تا چه زماني ميخواهند به تجارت با دولتي كه نشريه «اكونوميست» آن را هفتمين دولت غيردموكراتيك جهان محسوب ميكند، ادامه دهند؟ رياض تا چه اندازهيي قدرت باجگيري خود را درقبال واشنگتن و در برابر سكوت اتحاديه اروپا كه هيچ استقلال انرژي ندارد، اعمال خواهد كرد؟
در ادامه اين گزارش آمده است: اتحاديه اروپا، روسيه، چين و سازمان ملل خواهان گفتوگو با ايران هستند اما كشورهاي حوزه خليجفارس از سعوديها دنبالهروي ميكنند و تنها سلطان قابوس در عمان فاصله برابر ميان تهران و رياض را حفظ كرده است. امارات نيز باتوجه به اهميت روابط تجاري با ايران تصميم راحتي نگرفت و پاكستان كه اغلب بهعنوان دستان مسلح عربستان محسوب ميشود بار ديگر در پي يكسري اظهارات و تكذيبها نشان داد كه در ترديد بهسر ميبرد.
اين موسسه افزود: آيا غرب موفق خواهد شد به ايران نزديك شده و از وابستگي به عربستان خارج شود. آيا اتحاديه اروپا ميتواند يك سياست مستقل براي منافع خودش اتخاذ كند كه همان منافع امريكا نباشد؟ اينها سوالهايي هستند كه پاسخ سختي دارند. تمام مخاطبان مذكور مهم هستند و انتخاب يكي از آنها مانند رياض كه ميتواند به ضرر ديگران باشد حاكي از نزديكبيني و ضعف است.