خبر اقتصادی - 32 سال زمان کمی نیست؛ وقتی این همه سال مدیرعامل یک مجموعه باشی برایت حکم فرزندی را پیدا میکند که آن را به دست خودت بزرگ کردهای. احمد پورفلاح، از این که بیش از حد درگیر کار بوده و بزرگ شدن دختر و پسرش را احساس نکرده پشیمان است ولی او در تمام این سالها در کنار فرزند دیگر خود بوده و رشد آن را از نزدیک لمس کرده است؛ پورفلاح شرکت سکوایران را در زمان پژمردگی آن تحویل گرفته و به درخت تناوری تبدیل کرده است که نمیتواند عشق و افتخار به آن را در پس کلامش پنهان کند.
به گزارش ایسنا، زمانی که پورفلاح مدیرعامل سکو شد، این شرکت تحت تاثیر شرایط سالهای ابتدایی انقلاب اسلامی و وقوع جنگ، قادر به تامین سفارشهایی که میگرفت نبود و پروژههای آن نیمه تمام رها شدند؛ این مجموعه اما اکنون به شرکتی تبدیل شده است که محصولات مختلف و متنوعی را تولید میکند و چندین پروژه ملی را در کارنامه خود دارد.
یک شرکت و دهها محصول مختلف
اما سکوایران از چه زمانی شکل گرفته است و ریشه آن به کجا بر میگردد؟ مدیرعامل 70 ساله این شرکت در گفتوگو با سرویس بازار ایسنا، به این سوال چنین پاسخ میدهد: "سکو" در اصل نام یک خانواده ایتالیایی است که در سال 1930 تولید پروفیل رنگی را بدون استفاده از جوش در این کشور آغاز کرد. تولیدات شرکت سکو در زمان خود نوعی نوآوری محسوب میشدند و به تدریج در سراسر دنیا مورد توجه قرار گرفتند به گونهای که این شرکت اکنون در حدود 50 کشور جهان نمایندگی دارد.
پورفلاح میافزاید: سکوایران در سال 1355 فعالیت تولیدی خود را تحت لیسانس سکوایتالیا و با مشارکت آن آغاز کرد. در ابتدا تولیدات این شرکت منحصر به تولید انواع پروفیل و سازههای سبک ساختمانی مانند در و پنجره بود.
وی ادامه میدهد: ایران نخستین کشور آسیایی بود که سکو در آن نمایندگی تاسیس کرد. پس از آن کشورهای دیگری از جمله چین، مالزی، عربستان، امارات و عراق نیز صاحب سکو شدند. نمایندگی این شرکت در پاکستان نیز با مشارکت خود ما تاسیس شد.
مدیرعامل شرکت سکوایران میگوید: جوانی این شرکت در زمان وقوع انقلاب اسلامی و وقوع جنگ باعث زمینگیر شدن آن شد. زمانی که در سال 1361 مسئولیت اداره شرکت را برعهده گرفتم کل کادر اداری و پرسنل کارخانه را حدود 10 نفر تشکیل میدادند و پروژههای شرکت نیمه تمام مانده بود.
پورفلاح اضافه میکند: تلاش کردم با استخدام افراد مجرب، تکمیل خط تولید و طراحی یک سیستم برای کل فرایند کار، سکوایران را از وضعیتی که در آن گرفتار شده بود خارج کنم؛ به این ترتیب پرسنل شرکت و کارخانه به حدود 400 نفر رسید و به گونهای برنامهریزی شد که خط تولید در سه شیفت فعالیت کند.
وی میگوید: من و همکارانم به این نتیجه رسیدیم که نباید خود را به یک نوع تکنولوژی و محصول محدود کنیم. به این ترتیب با تاسیس واحدهای جدید تولیدی در شهرک صنعتی البرز، تولید محصولاتی را با مواد اولیه و تکنولوژیهای مختلف آغاز کردیم؛ به گونهای که از سال 1377 تولید مبلمان اداری و ویلایی سکو آغاز شده است و از سال 1379 نیز با اخذ نمایندگی از کارخانجات سامفی فرانسه وارد حوزه تولید سازههای حفاظتی شدهایم.
مدیرعامل این گروه صنعتی میافزاید: تولید پروفیل و در و پنجره با استفاده از P.V.C را از سال 1381 آغاز کردهایم. همچنین مدتی است به تولید پروفیل و محصولاتی با جنس آلومنیوم میپردازیم.
به گفته پورفلاح این شرکت محصولات مختلفی تولید میکند که میتوان به سازههای سبک ساختمانی همچون در، پنجره، نرده، سقف کاذب و نماهای شیشهای، وسایل ادرای و ویلایی از جمله میز، صندلی، تختخواب، کتابخانه و میز کامپیوتر و انواع سیستمهای حفاظتی متمرکز مانند درهای اتوماتیک و ضدسرقت و کرکرههای برقی و دستی اشاره کرد.
قدم در مسیری که به آن ایمان داشت
سکو، برند شناخته شدهای در جهان است ولی این امر نمیتواند به تنهایی عاملی برای موفقیت این شرکت در ایران باشد به ویژه که اکنون برندها و محصولات مختلفی به خط تولید آن افزوده شدند.
پورفلاح چگونه سکوایران را از شرایط بحرانی خود خارج کرد؟ وی در پاسخ به این سوال میگوید: من راهی را انتخاب کرده بودم که به آن ایمان داشتم. برای پیمودن این راه همکاران متخصص و خوبی را برگزیدم و برای آموزش کارکنان و کارگران نیز اهیمت زیادی قائل بودهام.
مدیرعامل سکوایران اضافه میکند: ما در مسیر خود به مشتریمداری توجه زیادی داشتهایم. در حوزه فعالیت ما حفظ رضایت مشتری کار آسانی نیست چرا که برای مثال یک اشتباه کوچک در محاسبه اندازه پنجرهها ممکن است کل فرایند کار را با مشکل مواجه کند.
پورفلاح میگوید: سکو از مرحله اندازهگیری تا نصب پنجره را برای مشتری انجام میدهد و محصول تولیدی این شرکت تنها قاب نیست.
رئیس کمیسیون صنایع اتاق ایران، حساب و کتاب دقیق و به موقع مالیاتی را یکی دیگر از دلایل موفقیت خود میداند و میافزاید: شرکت سکو به همین دلیل از وزارت امور اقتصاد و دارایی لوح تقدیر دریافت کرده و به عنوان مودی نمونه انتخاب شده است.
پورفلاح بیان میکند: من و همکارانم هرگز درجا نزدهایم و همیشه به تکامل، بهبود کیفیت، ارائه ایدههای نو و افزودن محصولی جدید به خط تولید فکر کردهایم. برای مثال هم اکنون با کمک تعدادی از دانشجویان رشته طراحی صنعتی پارتیشنهای را با جنسهای مختلف از جمله فلز، چوب و پارچه طراحی کردهایم. تجهیزات ساخت این محصولات نیز به زودی از آلمان وارد کشور میشوند و ما تولید محصول جدید را آغاز میکنیم.
مشاور وزیر صنعت، معدن و تجارت با اشاره به اهمیتی که برای آمار قائل است، میگوید: مدیران مربوطه هر بخش باید آمار مباحثی مانند میزان تولید و فروش، ضایعات، مصرف انرژی و نیروی انسانی را در بازههای زمانی مشخص ارائه کنند. به این ترتیب میتوان آمار را با زمان مشابه سال گذشته مقایسه و دلایل کاهش یا افزایش را تجزیه و تحلیل کرد. این امر در برنامهریزی اهمیت زیادی دارد.
وی بیان میکند: با مدیران به صورت مرتب و با کارگران در دورههای زمانی مختلف جلسه دارم. سالهاست روزهای سهشنبه را به کارخانه میروم تا از نزدیک در جریان شرایط بخش تولید قرار بگیرم. برای نظم و انضباط نیز اهمیت زیادی قائل هستم.
پورفلاح با اشاره به احداث یک آزمایشگاه پیشرفته در سکو، میگوید: این شرکت بانی تدوین استاندارد ملی در و پنجره نیز بوده و معیارهای لازم را با همکاری سازمان استاندارد و تحقیقات صنعتی تدوین کرده است.
تولیدکننده یا عاشق است یا مجنون
رد پای سکو را در تعدادی از بزرگترین پروژههای ملی و منطقهای از ساختمان ریاستجمهوری گرفته تا ساختمان وزارت راه، مسکن و شهرسازی میتوان دید. شهرک اکباتان و مرکز همایشهای صدا و سیما در تهران، ساختمان فولاد مبارکه و ذوبآهن اصفهان، شهرکهای ساحلی در شمال ایران و برخی از پالایشگاهها، فرودگاهها، هتلها و بیمارستانهای بزرگ در شهرهای مختلف کشور از جمله پروژههایی که هستند که سکو سازههای سبک ساختمان آنها را تامین کرده یا در ساخت نمای آنها مشارکت داشته است.
ممکن است پورفلاح از مقابل برخی از این ساختمانها بارها رد شود و آنها را ببیند. در این مواقع چه احساسی به او دست میدهد؟ در پاسخ به این سوال لبخند میزند و میگوید: یک صنعتگر یا عاشق است یا دیوانه. درغیر این صورت سرمایه خود را در زمین پیچ نمیکند تا در مقابل آن مجبور به تحمل فشارهای ناتمام شود.
مدیرعامل شرکت سکو میافزاید: ما از مراحل ساخت پروژههایی که در آنها دخیل بودهایم عکسهای متعددی داریم. زمانی که مسئولیت اداره این شرکت را برعهده گرفتم پول کافی برای استخدام یک عکاس حرفهای را نداشتیم و خود من از بسیاری از پروژهها عکاسی کردهام و حالا به دیدن آنها افتخار میکنم.
وی ادامه میدهد: سازندگی لذت دارد. این که با استفاده از توان نیروی انسانی خود، مواد اولیه را به محصولی قابل استفاده در بازار تبدیل کنی لذتبخش است.
عضو انجمن مدیران صنایع اضافه میکند: اگر این لذت نبود هیچکس نمیتوانست 32 از عمر خود را صرف مدیریت یک مجموعه کند و مشکلات زیادی را که در مسیر تولید وجود دارد به جان بخرد. من حتی اکنون و در مرز 70 سالگی بیشتر ساعتهای روز و شب خود را در سکو میگذرانم.
مدیر عامل شرکت سکو میگوید: افتخار میکنم که در زیباتر شدن شهرم شریک بودهام. در گذشته درها و پنجرهها به چند رنگ از جمله سفید، قهوهای و خاکستری محدود میشدند اما ما زمانی برای محصولاتی که رنگهای شاد داشتند 10 درصد تخفیف قائل شدیم و موعد تحویل آنها را نیز کاهش دادیم. هدف از این کار این بود که مشتریان را به سفارش محصولات رنگی ترغیب کنیم و در این زمینه موفق نیز بودیم.
نگاه به فراتر از مرزهای ایران
وی با اشاره به اینکه افق گستردهای پیش روی سکو قرار دارد، تاکید میکند: برنامههای صادراتی زیادی داریم ولی در این راه با مشکلاتی نیز مواجه هستیم.
پورفلاح توضیح میدهد: برخی از محصولات تولیدی ما اغلب سنگین، حجیم و شکننده هستند و حمل و نقل آنها مشکل است. از سوی دیگر تحریمهای بینالمللی و مشکلات بانکی نیز مشکلاتی را برای ما ایجاد کردهاند.
مدیرعامل شرکت سکو میافزاید: تا پیش از گسترش تحریمها، به کشورهای همسایه مانند آذربایجان، ارمنستان، قطر، امارات، پاکستان و افغانستان صادرات داشتیم ولی در حال حاضر از میزان صادرات شرکت کاسته شده است.
به گفته وی، سکوایران در زمینه پروفیل که سبکتر و صادرات آن سادهتر است به مالزی و حتی به خود ایتالیا نیز صادرات داشته است.
رئیس کمیسیون فضای کسب و کار، کارآفرینی و مقررات اتاق تهران بیان میکند: سکوایران برای حفظ سهم خود در بازار و تبدیل شدن به برندی بینالمللی در نمایشگاههای داخلی و خارجی صنعت ساختمان حضور فعالی دارد. برای مثال در نمایشگاههایی که در مالزی و استرالیا برگزار شده بود شرکت کرد.
پورفلاح ادامه میدهد: ما تمایل زیادی داریم که علاوه بر پاکستان، در افغانستان نیز شرکت سکو را تاسیس کنیم و سکوعراق را که در زمان جنگ هشت ساله این کشور با ایران نابود شد، احیا کنیم ولی شرایط آن در حال حاضر مهیا نیست.
رئیس اتاق مشترک بازرگانی، صنایع و معادن ایران و ایتالیا میگوید: نگاه من و همکارانم به فراتر از مرزهای ایران است، اما برای رسیدن به اهداف خود به حمایت دولت نیاز داریم.