یک کارشناس اقتصادی با اشاره به سابقه 60 ساله ایران در برنامهریزی گفت: 60 سال است که برنامههایی را به شکل قانون در مجلس تصویب میکنیم و نتیجه نمیگیریم.

خبر اقتصادی - علیاکبر نیکواقبال اظهار کرد: برنامه، مجموعه کارهایی برای رسیدن به هدفی خاص است. حال آنکه ما بعضا مجموعه کارهایی را انجام میدهیم و به هدف خاصی دست نمییابیم. حدود 60 سال است که برای پیشرفت برنامهریزی میکنیم و پیشرفتی که باید حاصل نمیشود و این نشان میدهد باید روش خود را عوض کنیم.
به گزارش ایسنا، این کارشناس اقتصادی ادامه داد: برنامههای توسعه فعلی شامل دستورات و فرمانهایی است که معمولا هم کمتر قابلیت اجرا مییابند. برنامه باید شناخت دقیقی از وضعیت گذشته، حال و آینده بدهد. باید بدانیم در چه وضعیتی قرار داریم و به چه سمتی حرکت میکنیم. ولی ما معمولا اینطور عمل نمیکنیم.
نیکواقبال با ذکر مثالی در این خصوص بیان کرد: امسال دیدیم که در مجلس، بودجه سالیانه را با نفت 75 دلاری بستند، بعد نفت به 40 دلار کاهش یافت. این نشان میدهد که تصویب بودجه سالیانه هم با چالشهایی مواجه میشود. پس چگونه ما برای پنج سال برنامهای ایستا و کمتحرک را به عنوان قانون تصویب میکنیم؟
وی با بیان این پیشنهاد که به جای برنامههای توسعهی فعلی، حمایت از بخشهای پیشرو، اولویت برنامهریزی اقتصادی کشور قرار گیرد، افزود: دولت میتواند با اولویت قرار دادن بخشهایی که در اقتصاد کشور دارای مزیت هستند، ورود کند و اجرای پروژههای مکمل را به بخش خصوصی واگذار کند و در زمان مقرر آنها را تحویل بگیرد.
این کارشناس اقتصادی همچنین تصریح کرد: پروژهها باید به صورت بخشی و منطقهای مورد مطالعه قرار گیرند، سپس بهترین برنامهها متناسب با اولویتهای ملی و درآمد کشور انتخاب و اجرایی شوند. در گذشته پروژههایی برای مناطق کوچک ساخته شدند که به دلیل عدم امکانسنجی و تحقیق در سطح ملی، بلااستفاده مانده و اقتصاد کشور را دچار تورم کردند.