مبارزه با فساد اداری بواسطه اقتصاد خصوصی

خبر اقتصادی - مسعود سعادت‎مهر افزود: لازمه رشد و توسعه هر اقتصاد حضور مردم به شکل فعال در این اقتصاد است؛ زمانی مردم حضورپررنگ دارند که انگیزه لازم را داشته باشند و خصوصی‎سازی این شرایط را فراهم می‎کند.

به گزارش ایسنا، وی بیان کرد: در یک اقتصاد خصوصی، تولید با حداقل هزینه، بهره‎وری بالا، فساد اداری کمتر، سرمایه‎گذاری و تولید بیشتر و در نهایت رشد اقتصادی بیشتر حاصل خواهد شد.

این مدرس دانشگاه‎ ادامه داد: استراتژی‎های توسعه باید متناسب با سطح توسعه یافتگی هر کشور یا منطقه توسط سیاستگذاران در پیش گرفته شوند؛ به عنوان مثال استراتژی سوسیالیستی توسعه (منظور حضور بیشتر دولت در اقتصاد) برای یک کشور یا منطقه که در ابتدای مسیر توسعه قرار دارد و هنوز زیرساخت‎های لازم از قبیل جاده، راه‎آهن، فرودگاه، سد، پل و... را ندارد، بهترین استراتژی است زیرا تا این زیرساخت‎ها در یک منطقه فراهم نباشد بخش خصوصی اقدام به سرمایه‎گذاری در این منطقه نمی‎کند.

سعادت‎مهر اضافه کرد: از طرف دیگر برای یک کشوری که در میانه راه توسعه قرار دارد استراتژی جایگزینی واردات و گسترش صادرات بهترین استراتژی خواهد بود به این مفهوم که دولت در کنار بخش خصوصی قرار بگیرد و با سیاستهای حمایتی از طریق سیاست‎های گمرکی از بخش خصوصی حمایت کند.

وی با بیان اینکه برای یک کشور یا منطقه توسعه یافته استراتژی‎های اقتصاد آزاد و استراتژی‎های پولی بهترین سیاست است، اظهار کرد: یعنی بخش خصوصی کاملاً فعال بوده و دولت در اقتصاد دخالت نمی‎کند و تنها از طریق سیاست‎های پولی و مالی اقتصاد را مدیریت می‎کند.

این عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد لرستان تصریح کرد: در خصوص کشور ما ایران، یک دوگانگی اقتصادی وجود دارد به گونه‎ای که برخی از استان‎ها مانند اصفهان، تهران، تبریز، مشهد و غیره نسبتاً توسعه یافته و برخی دیگر مانند لرستان، ایلام و کهکیلویه، چهارمحال و... کاملاً توسعه نیافته هستند.

سعادت‎مهر اظهار کرد: از این رو بکارگیری یک سیاست و آن هم خصوصی‎سازی برای همه استان‎ها به طور یکنواخت اشتباه فاحشی خواهد بود این سیاست بیشتر به نفع استان‎های توسعه یافته و به ضرر استان‎های توسعه نیافته است زیرا سرمایه‎گذاران بزرگ جذب مناطقی می‎شوند که زیرساخت‎های لازم را دارند و مناطق دیگر همچنان توسعه نیافته باقی خواهند ماند. از این رو به سیاست‎گذاران اقتصادی توصیه می‎شود تا مطابق سطح توسعه در دو بخش کشور استراتژی مناسب را برای هر بخش در پیش بگیرند.

وی یادآور شد: جهت خصوصی‎سازی صنایع باید مزیت‎های نسبی را در بخش صنعت شناسایی کرد سپس از طریق سیاست‎های حمایتی برنامه‎ریزی شده این صنایع را ساپورت کرد؛ به عنوان مثال به ایران خودرو اعلام کرد که دولت فقط به مدت 10 سال از این صنعت حمایت می‎کند و از یک تعرفه 100 درصد شروع کرده و سالی 10 درصد تعرفه را کاهش می‎دهد.

او ادامه داد: در این صورت صنعت موردنظر مجبور است سالی 10 درصد به تکنولوژی و کیفیت خود بیافزاید و 10 درصد هزینه‎ها را کاهش دهد تا بتواند در عرصه رقابت باقی بماند بدیهی است که پس از 10 سال هیچ تعرفه‎ای وجود نداشته و این صنعت کاملا آزاد می‎تواند با دنیای خارج مبادله کند.

این دکترای اقتصاد گفت: این سیاست باید در خصوص همه صنایع به طور دقیق برنامه‎ریزی و اجرا شود؛ حمایت بدون برنامه و بی چون و چرا هیچگاه توسعه را محقق نمی‎کند و یک صنعت همچنان در مرحله نوازدی می‎ماند، همانند ایران خودرو یک طفل 60 ساله خواهد شد.