اقتصاد را بر دوش مردم بگذاریم

خبر اقتصادی - علیرضا معینی اظهار کرد: از سال 1384 تاکنون در نحوه‌ی خصوصی‌سازی‌ها خوب عمل نشد. در جریان واگذاری‌ها بعضی از مدیران دولتی با زد و بند مجددا بر امور تکیه زدند که اصطلاحا به آنها خصولتی می‌گویند. این نوع مدیرت به فساد منجر می‌شود چراکه به قدر کافی دلسوز نیست.

به گزارش ایسنا، این کارشناس اقتصادی با بیان این‌که به اصل 44 باید بیش از پیش توجه شود، گفت: برای پیشرفت باید اقتصاد را به دوش مردم بگذاریم. ما مزیت‌های بسیار زیادی در اقتصاد داریم که بیشتر آنها زیر سایه‌ی مدیرت ناکارآمد دولتی قرار دارند. در حال حاضر نیروی انسانی متخصص ما به کشورهای دیگر می‌روند و کارهای مهمی می‌کنند. همین جوان‌ها فناوری هسته‌ای، نانو و بسیاری نرم‌افزارها را در کشور ساختند. باید به آنها بها داد و بر اساس اقتصاد دانش‌بنیان و استفاده از نیروی انسانی متخصص کشور، علم را به ثروت تبدیل کرد.

معینی به مزیت انرژی ارزان کشور اشاره و تاکید کرد: کشور ما دارای دو مزیت منابع ارزان و نیروی انسانی دارای انگیزه‌های دینی است. این داشته‌ها باید جدی گرفته شوند. به اعتقاد من با این منابع می‌توانیم دنیا را آباد کنیم.

وی، سیستم ناکارآمد بانکی، اقتصاد دلالی و معاملات کاذب را از عوامل رکود اقتصاد کشور دانست و گفت: مدیریت اقتصاد باید به تشویق تولید و تنبیه واردات غیرضروری بپردازد. در حال حاضر دلالی، واردات کالاهای لوکس، معاملات کاذب همچون مسکن، ارز و طلا حرف اول را در اقتصاد کشور می‌زند.

این کارشناس اقتصادی با بیان این‌که سیستم پولی و ارزی کشور باید اصلاح شود و در خدمت تولید قرار گیرد، افزود: سود تولید در بهترین شرایط 20 درصد و سود واردات بین 50 تا 100 درصد است. با این ساختار بانکی شبه ربوی با 25 تا 30 درصد سود هیچ تولیدکننده‌ای نمی‌تواند از عهده‌ی سود تسهیلات بربیاید اما دلالان می‌توانند.

معینی به بانک‌های معروف دنیا اشاره و خاطرنشان کرد: سود وام بانکی در همه جای دنیا 5-6 درصد است؛ در حالی که این رقم در کشور ما 25 درصد است که همین مساله باعث پایین آمدن ارزش پول ملی می‌شود.

وی، ایجاد زنجیره ارزش افزوده در تولید را ضروری عنوان و تصریح کرد: در حال حاضر بسیاری از اقلام به صورت خام صادر می‌شوند که اگر به محصول نهایی تبدیل شوند بسیار بیشتر از این منفعت عاید کشور می‌شود.

این کارشناس اقتصادی با اشاره به صنعت چرم گفت: در حال حاضر پوست حیوانات به صورت خام از کشور خارج می‌شود؛ چرا که کشورهای صاحب این صنعت، ساز و کاری را تحمیل کرده‌اند که تبدیل پوست به چرم و محصول نهایی در کشورهای کمتر توسعه یافته صرف نکند. در داخل ایران تنها بخش محدودی از پوست به چرم تبدیل می‌شود. اگر طبق اصول اقتصاد مقاومتی رفتار کنیم تبدیل محصول خام به محصول نهایی به رونق اقتصاد، پویایی، ایجاد اشتغال و خودکفایی می‌انجامد.