براساس گزارش بيزينس مانيتور:
نيروي كار سالخورده در ايران جاي خود را به جوانان نمي‌دهد
بيزينس مانيتور، ايران را داراي پتانسيل بالاي نيروي كار و وضعيت سيستم آموزشي ايران را خوب دانست و نوشت: كاركنان سالخورده به‌دليل تجربه بالايي كه دارند، شغل خود را حفظ مي‌كنند و جوانان تحصيلكرده از نرخ بالاي بيكاري رنج مي‌برند.
خبر اقتصادی -موسسه تحقيقاتي بيزينس مانيتور در گزارشي از وضعيت بازار كار ايران نوشت: موانع جدي بر سر راه آزاد شدن پتانسيل بازار كار ايران وجود دارد كه ضعف اقتصاد ايران به‌دليل تحريم‌ها از آن جمله است.
ايران از نظر ريسك‌هاي بازار كار نمره 47.3 از 100 را دارد كه اين كشور را در بين 18كشور منطقه خاورميانه و شمال آفريقا در رتبه نهم قرار داده است. اين گزارش افزود: از نظر ميزان پتانسيل نيروي كار، ايران كشوري با جمعيت جوان فراوان است. هرچند اين مساله اغلب در كشورهاي توسعه‌يافته يك مزيت محسوب مي‌شود، اما جمعيت جوان جوياي كار در ايران موجب وارد آوردن فشاري بي‌سابقه بر بازارهاي كار شده است، زيرا فرصت‌هاي شغلي بسيار كمي وجود دارد كه توسط نيروي كار سالخورده ترك شده باشد و جوانان بتوانند جاي آنها را پر كنند.
اين نيروي كار جوان همچنين اغلب داراي سطح تحصيلات بالاتري نسبت به نيروي سالخورده است اما كاركنان سالخورده به‌دليل تجربه بالايي كه دارند، شغل خود را حفظ مي‌كنند و جوانان تحصيلكرده از نرخ بالاي بيكاري رنج مي‌برند. ريسك موجود براي كارفرمايان در ايران پايين است، زيرا تعداد بالايي از جوانان تحصيلكرده بيكار در اين كشور وجود دارد. ريسك عمده اين است كه آنها فاقد تجربه و مهارت‌هاي شغلي هستند و اين مساله موجب عدم تمايل كارفرمايان به استخدام آنها مي‌شود. از نظر دردسترس بودن نيروي كار نمره ايران 48 از 100 است كه اين كشور را از بين 18كشور منطقه در مكان هشتم قرار داده است.
به‌طور كلي سيستم آموزشي در ايران، به لحاظ منطقه‌يي خوب است، به‌خصوص سيستم دانشگاهي تعداد بالايي از جوانان تحصيلكرده در رشته‌هاي مفيدي همچون مهندسي، ساخت‌وساز و علوم مختلف بيرون مي‌دهد. اما اخيرا انتقاداتي از سيستم دانشگاهي ايران مطرح شده و استدلال شده است كه دانشگاه‌ها در اين كشور بيش از آنكه به كيفيت بها بدهند، به كميت متمركز شده‌اند. به‌علاوه وضعيت اقتصادي ايران نشان مي‌دهد كه اين كشور از مهاجرت فارغ‌التحصيلان ماهر به كشورهاي خارجي رنج مي‌برد. اما انتقاد ديگري كه مطرح شده، تمركز بيش از حد بر محفوظات علمي و بها ندادن به خلاقيت و آموزش مهارت‌هاي قابل انتقال مفيد است. به‌خصوص تمركز آكادميك شديد تحصيلات متوسطه در ايران بر ورود به دانشگاه، موجب كمبود مهارت‌هاي قابل استفاده براي آنهايي شده كه نتوانسته‌اند وارد دانشگاه شوند. با اين حال، ايران از نظر شاخص ريسك بازار كار بيزنس مانيتور، در بخش آموزش، نمره 70.5 از 100 را داراست كه اين كشور را در رتبه دوم قرار داده است.
بيزينس مانيتور در ادامه گزارش خود نوشت: ريسك هزينه‌هاي نيروي كار در ايران بالاست كه عمدتا به‌دليل محدوديت‌هاي قانوني بالا در زمينه طرز رفتار و استخدام شهروندان ايراني است. به‌ويژه حداقل دستمزد، تعطيلات زياد برخوردار از حقوق طي سال، هفته كاري مرسوم در كشور و بسته‌هاي تفكيكي همگي محدوديت‌هايي هستند كه از جانب دولت در زمينه چگونگي رفتار كارفرمايان با كارمندان تعيين شده است. به‌علاوه، ماليات نيروي كار ايراني به‌نحو معقولي بالاست و دارا بودن پاسپورت ايراني به‌معناي آن است كه كارفرمايان به احتمال فراوان، براي سفر به خارج از ايران بايد ويزا دريافت كنند. تشكيل اتحاديه‌هاي صنفي در ايران بسيار كم است و اين اتحاديه‌ها به‌شدت ازسوي دولت كنترل مي‌شوند.
با اين حال، كارفرماياني كه به‌دنبال ورود به بازار ايران هستند، ريسك به‌كار‌گيري نيروي كار ايراني را بالا خواهند يافت، زيرا مقررات موجود، محدوديت‌هاي زيادي را درمورد طرز رفتار با كاركنان بر آنها تحميل مي‌كند. درنتيجه، ايران در زمينه ريسك‌هاي هزينه‌هاي نيروي كار، نمره 23.5 از 100 را مي‌گيرد كه اين كشور را در رتبه هيجدهم در ميان 18كشور منطقه قرار مي‌دهد.
