غفلت از اقتصاد مقاومتی به رفاه «مصنوعی» انجامید

خبر اقتصادی - علی‌اکبر نیکواقبال اظهار کرد: ما به سمت کارکردهای اقتصاد مقاومتی و تولید نرفتیم بلکه با فروش منابع، رفاه مصنوعی ایجاد کردیم. ما به نفت مغرور بودیم و با فروش آن کشور را اداره کردیم و همواره به تورم و بیماری هلندی دامن زدیم.

به گزارش ایسنا، وی افزود: هنگامی که تحریم‌ها و متعاقب آن کاهش درآمدهای نفتی و کاهش مبادلات ارزی و پولی شکل وسیع‌تری به خود گرفت، بحث اقتصاد مقاومتی در ایران مطرح شد. در واقع اقتصاد مقاومتی عکس‌العملی به شرایط بین‌المللی تحمیل شده به کشور بود.

این کارشناس اقتصادی با اشاره به این‌که از حدود 60 سال پیش آرزوی ملت ایران کاهش وابستگی اقتصاد به نفت بوده، یادآور شد: می‌توان گفت بحث استفاده از ظرفیت‌های غیرنفتی بحث جدیدی نیست و همواره مطرح بوده است. اما دستیابی به درآمد آسان نفت مهم‌ترین عامل بازدارنده در استفاده از ظرفیت‌های غیرنفتی بوده است.

نیکواقبال خاطرنشان کرد: با توجه به کاهش قیمت نفت طی ماه‌های اخیر، یک بار دیگر لزوم توجه بیش از پیش به اقتصاد مقاومتی مطرح شد که این کاهش قیمت نفت را باید به فال نیک گرفت. اما نکته‌ی مهم این است که باید استراتژی مشخصی برای پیاده کردن اقتصاد مقاومتی دنبال شود. بدین معنی که با افزایش احتمالی قیمت نفت در آینده، استفاده از ظرفیت‌هایی که اقتصاد مقاومتی ایجاد می‌کند مجددا به فراموش سپرده نشود.

وی با بیان این‌که اقتصاد مقاومتی نمی‌تواند به اقتصاد بدون نفت فکر کند، اظهار کرد: اقتصاد هیچ کشوری در جهان به طور کامل مستقل نیست. کشور ما هم نمی‌تواند از این قاعده مستثنی باشد، لذا نمی‌توان به طور کامل از درآمدهای نفتی و مشتقات آن چشم‌پوشی کرد؛ زیرا در این صورت سطح رفاه کاهش می‌یابد. اما بحث اصلی چگونگی استفاده از درآمدهای نفتی است. در حال حاضر حدود 70 درصد بودجه جاری کشور به نفت وابسته است که باید این رقم به 30 درصد برسد.

این کارشناس اقتصادی، درک شرایط محیطی و داخلی را مهم‌ترین گام در تحقق اهداف اقتصاد مقاومتی دانست و گفت: اتخاذ سیاست‌های معقول اقتصادی با توجه به مزیت‌های بالقوه، بازارهای منطقه‌ای و شرایط بین‌المللی، اولین قدم در افزایش صادرات غیرنفتی خواهد بود.

نیکواقبال با اشاره به کشورهایی همچون ژاپن، کره جنوبی، برزیل، ترکیه و مالزی خاطرنشان کرد: برخورداری از منابع طبیعی، مزیت این کشورها نبود بلکه اتخاذ سیاست‌های صحیح اقتصادی، اقتصاد تولیدی، رقابت و به فعلیت رساندن مزیت‌ها باعث توفیق این کشورها شد.