ما تولید می‌کنیم، خارجی‌ها سودش را می‌برند
فروش برخی اجناس و کالاهای تولید ایران یا با مواد اولیه ایرانی با برندهای خارجی در کشورهای دیگر این روزها به امری طبیعی بدل شده که البته به صورت غیر مستقیم ضرر زیادی را متوجه کشورمان کرده است.
خبر اقتصادی - ایران به عنوان یکی از غنی‌ترین کشورها در زمینه منابع طبیعی که مواد اولیه تولید را تشکیل می‌دهند به شمار می‌روند، حال آنکه سود این منابع عظیم با عدم سرمایه‌گذاری مناسب و استفاده از ظرفیت کارخانه‌ها به هدر رفته یا بعضا به جیب دیگران می‌رود.
به گزارش ایسنا، پس از اتفاقات ناگواری که در سال‌های اخیر برای اقتصاد ایران پیش آمد، تولید در کشورمان ضربه سنگینی خورد، چراکه ایجاد رکود در کشور بازار داخلی را برای استفاده از محصولات تولیدی محدود کرد و از سوی دیگر اعمال تحریم‌ها بر ایران زمینه‌های صادراتی را تا حدودی از بین برد.
به همین دلیل صنایع ایران فرصت مناسبی برای توسعه ظرفیت خود پیدا نکردند و در برخی موارد نیز به رغم ایجاد زیرساخت‌ها زمینه مناسبی برای صادرات این محصولات وجود نداشت.
یکی از صنایعی که با معضل عدم ظرفیت تولید به ازای مواد اولیه در کشور مواجه است، صنعت چرم است.
به گفته حسن‌زاده دلیر، رییس انجمن صنایع چرم ایران میزان پوست گوسفندی یا سالامبور در کشور ما بسیار زیاد است اما بخش اعظمی از آن به صورت فرآوری نشده و بدون عوارض از کشور صادر می‌شود.
به این ترتیب پوست گوسفندی به راحتی از کشور خارج و در کشورهای خارجی تولی شده و با نام چرم‌های خارجی به فروش می‌رسد.
در این زمینه جلیل دهقانی، عضو انجمن صنایع ملی چرم ایران نیز با بیان اینکه بیش از 60 درصد چرم فرآوری نشده صادر می شود، گفت: در حالی که صنعت چرم ایران بسیار قوی و زبان‌زد عام و خاص است، به دلیل نداشتن سیستم فرآوری، ترکیه، ایتالیا، اسپانیا، پاکستان و هند چرم ایرانی را پس از فرآوری به ایران یا دیگر کشورها می‌فروشند.
وی یکی از مسائل مهم در صنعت چرم ایران را صادرات چرم فرآوری نشده عنوان و اظهار کرد: این امر باعث شده سایر کشورها از این فرصت استفاده کنند و چرم ایران را با نام و نشان خود بفروشند.
اما این مشکل تنها در صنعت چرم ایران خلاصه نمی‌شود، بلکه صنایع دیگری از جمله صنایع چینی و نساجی نیز درگیر چنین مشکلاتی هستند.
دبیر انجمن صنایع چینی ایران از ساخت چینی ایرانی در کشورهای دیگر و توزیع آن با برندهای خارجی خبر داد و گفت: برخی از صنعتگران ایرانی در امارات اقدام به ایجاد کارخانه کرده‌اند، جنس سفید را از ایران می گیرند و با مارک آن‌ها اقدام به تولید می‌کنند.
محمدعلی دادرس با بیان اینکه بخشی از چینی ایران در کشورهای اروپایی تولید می شوند، گفت: در برخی کشورهای اروپایی تولیدکنندگان ایرانی جنس سفید را از ایران می گیرند و با برندهای کشورهای اروپایی چینی را تولید می‌کنند.
وی درباره دلایل اقدام به تولید چینی ایران با برندهای خارجی تصریح کرد: به هر حال برخی از برندها در کشورهای اروپایی جا افتاده است اما به مرور زمان تعطیل شده در حالی که آن‌ها نگذاشتند برند از بین برود بلکه تعدادی از تولیدکنندگان کشورهای دیگر را در این برندها جمع‌آوری کرده و اقدام به تولید می‌کنند.
همچنین شیرازی، رییس اتحادیه پوشاک در مورد تأثیر برندسازی در حوزه پوشاک، گفت: اگرچه بسیاری از تولیدکنندگان ایرانی قابلیت برند شدن را دارند اما از آنجایی که این امر مغفول مانده و سازمان‌هایی مانند تعزیرات، بازرسی و مالیات بر سر این گونه تولیدکنندگان هجوم می‌آورند، همه ترجیح می‌دهند در سایه کار کنند تا حدی که کالای تولید داخل را با نام خارجی می‌فروشند.
در حالی که ما باید به سمت تغییر فرهنگ مردم حرکت و بر خرید کالای با کیفیت داخلی تاکید کنیم، اما خودمان با ایجاد موانع بستر آن را ایجاد نمی‌کنیم، به طوریکه برخی تولید کنندگان داخلی پوشاک، محصول خود را با نام و برند خارجی عرضه می‌کنند.
به این ترتیب ما حتی در داخل کشور نیز ترجیح می‌دهیم که به جای برندسازی تبلیغ برندهای خارجی را کنیم.
البته این شرایط در برخی صنایع دیگر به شکلی متفاوت وجود دارد. در همین راستا خالد رویین‌تن، رییس سندیکای تولیدکنندگان سرنگ و سر سوزن با بیان اینکه تولیدات سرنگ در داخل کشور بسیار بیشتر از نیاز داخلی است، اظهار کرد: ظرفیت تولید سرنگ در داخل بیش از دو برابر نیاز کشور است.
به گفته وی با توجه به بالا بودن قیمت تمام شده و نبود بازارهای صادراتی مناسب فعلا تولید سرنگ در کشور به اندازه نیاز داخلی انجام می‌شود.
به این ترتیب به نظر می‌رسد که ایران در بسیاری از صنایع پتانسیل بسیار خوبی برای افزایش درآمد و برند شدن در دنیا دارد اما به دلیل عدم سرمایه‌گذاری مناسب در این بخش‌ها حتی یک تا چند گام عقب‌تر از دنیا در حال حرکت است.
