کوچولوهای ناشناخته در ایران

 خبر اقتصادی - شرکت داف هلند برای همگان به عنوان سازنده خودروهای سنگین خصوصاً کامیون های تجاری شناخته شده است. با این حال این خودروساز در سال 1959 برای برطرف نمودن نیاز کشورهای حوزه اروپای شمالی خصوصاً هلند، دانمارک، بلژیک و اتریش به یک خودرو کوچک کاربردی و اقتصادی دست به تولید خودرویی با نام 600 زد. این خودرو کوچک با پیشرانه دو سیلندر خود و به مدد جعبه دنده استثنائی CVT توانایی رسیدن به 110 کیلومتر در ساعت را داشت.

به گزارش عصر خودرو، در سال 1961 با افزایش حجم پیشرانه به 750 سی سی، مدل 750 یا دافودیل متولد شد. علاوه بر افزایش قدرت پیشرانه از 22 اسب بخار به 30، سرعت نیز به حدود 120 کیلومتر در ساعت رسیده بود و شتاب صفرتاصدی در حدود 30 ثانیه برای این خودرو متصور بود. علاوه بر این ظاهر دافودیل اندکی شیک تر شده بود و با افزودن تعداد اندکی زه های کرومی، دیگر چهره خودرو ساده و بی آلایش نبود.  در سال 1967 دافودیل با اندکی مدرن سازی و بدل شدن به خودرویی با ظاهری شبه بریتانیایی، به 33 تبدیل شد. این خودرو تا سال 1974 در شهر آیندهوون هلند تولید شد و توانست فروش نسبتاً خوبی را در شمال اروپا و انگلستان تجربه کند. علاوه بر نمونه 2 در، نمونه های استیشن واگن و پیکاپ کاربردی این خودرو نیز روانه بازار شدند که به عنوان یک خودرو دیفرانسیل جلو سبک نیازهای روستاییان کشورهای اروپا را برطرف می‌کردند. شاید بتوان مهمترین تغییر فنی از دافودیل به 33 را در بهبود سیستم برق و استفاده از باتری 12 ولتی به جای نمونه 6 ولتی دانست. 

در کنار 33 مدل 44 وارد بازار شد که در حقیقت نمونه قویتر، زیباتر و سریعتر 33 محسوب می‌شد. این خودرو از پیشرانه 0.85 لیتری با 38 اسب بخار قدرت نیرو می‌گرفت و طراحی آن توسط طراح بنام ایتالیایی، جیوانی میچلوتی شکل گرفته بود. علاوه بر این سیستم تعلیق خودرو نیز بهبود یافته بود و سواری 44 به مرتب بهتر از 33 بود. نمونه بزرگ شده 44 در سال 1967 با نام 55 معرفی شد. این خودرو پیشرانه 4 سیلندر خطی به حجم 1.1 لیتر داشت و تا سال 1971 حدود 165 هزار دستگاه از آن تولید شد.  با آن که  برپایه مدل  ساخته شده بود، اما از نظر فنی برتری محسوسی نسبت به آن داشت. در سال 1974 46 به عنوان جانشین 44 و 66 به عنوان جانشین 55 معرفی شدند. 46 ظاهری شبیه به 44 و 55 داشت و از پیشرانه 0.85 لیتری دو سیلندر قدیمی داف نیرو می‌گرفت. 66 اما ظاهری بسیار مدرن تر داشت و از پیشرانه 1.3 لیتری با 60 اسب بخار نیرو می‌گرفت.  با آن که این دو خودرو موفق ظاهر شدند، اما در سال 1976 و با خرید سهام داف توسط ولوو، تولیدشان تحت برند داف قطع شد و 66 با نام ولوو تا سال 1980 در خط تولید ماند. روح این دو در سری 300 ولوو و تا سال 1991 به حیات خود ادامه داد.

حضور خودروسازی داف در ایران از سال 1963 و با ورود دافودیل به طور رسمی کلید خورد. وارد کننده رسمی داف که در خیابان هلال احمر کنونی قرار داشت با مانور زیاد روی تکنولوژی گیربکس این خودرو که در آن بدون نیاز به گرفتن کلاچ می‌توانستید دنده را تعویض کنید و همچنین سادگی تعمیر پیشرانه 2 سیلندر و قیمت پایین، سعی در فروش این خودرو داشت. بعدها با عرضه مدل 33 نیز پای این خودرو به کشورمان باز شد. حتی در کتاب های آموزش تعمیرات خودرو به زبان ساده و آشنایی کودکان با خودرو چاپ شده در کشورمان نیز نام این خودرو به عنوان یک خودرو ارزان قیمت و کوچک مطرح شده است. با این حال فروش دافودیل و 33 در مقایسه با خودروهای بزرگتری همانند فولکس واگن و مینی بسیار پایین تر بود. یکی از علل اصلی ابعاد خودرو بود که برای خانواده های ایرانی نامناسب به نظر می‌رسید. علت دیگر را باید در درآمد خانوار ایرانی و نحوه خدمات و تبلیغات وارد کننده دانست؛ بدین صورت که اگر خانواده ای توان خرید خودرو را داشت، تفاوت قیمت این خودرو با رقبای بزرگتر و بهتر به قدری نبود که وی محصولی شناخته شده همانند فولکس واگن را رها کرده، به سراغ این هلندی ناشناخته برود. امروزه تنها تعداد انگشت شماری از دافودیل ها و 33 های وارد شده به ایران باقی مانده اند.