آئين نامه توانگري مالي شركت هاي بيمه تشريح شد

خبر اقتصادی -علي جعفري مديركل نظارت مالي بيمه مركزي در حاشيه بيست‌ و يكمين همايش ملي و هفتمين همايش بين‌المللي بيمه و توسعه درگفتگو با سایت خبری آیین با تشريح آئين نامه توانگري مالي و مسائل موبوط به آن گفت: آئين نامه توانگري مالي مبتني بر طرح پژوهشي تدوين  و به تصويب شوراي عالي بيمه رسيد و براي اجرا به شركت هاي بيمه ابلاغ شد و سال گذشته براي اولين بار در پورتال بيمه مركزي نيز به اطلاع عموم رسيد.

مديركل نظارت مالي بيمه مركزي درخصوص نحوه محاسبه ريسك و تعين سرمايه شركت هاي بيمه گفت: شركت هاي بيمه بر اساس ساختار صورت هاي مالي خود شامل دارائي ها، بدهي ها و سرمايه، ريسك هاي مترتب بر اين موارد را ارزيابي و مطابق با مقررات آئين نامه كه براي هر ريسك ضرايب خاصي معين شده سرمايه الزامي را محاسبه و براي بيمه مركزي ج.ا.ايران ارسال مي كنند. بيمه مركزي پس از كنترل و مطابقت محاسبات با مفاد آئين نامه، توانگري آنها را تائيد مي كند. شركتهايي كه ميزان سرمايه موجودشان برابر و يا بيشتر از سرمايه الزامي باشد توانگر محسوب مي شوند. جعفري در ادامه افزود: هر شركت بيمه اي بايد معادل سرمايه، دارائي با كيفيت داشته باشد. دارائي اعم از پول، زمين، املاك، اوراق مشاركت ، وجوه نقد و سپرده و... مي باشد. اگر مقابل دارائي ها بدهي وجود داشته باشد، باعث كاهش دارائيها يعني سرمايه مي شود. يعني مطابق يك فرمول ساده حسابداري، سرمايه مساوي است با ميزان دارائي ها منهاي بدهي ها. در مقابل اين دارايي ها يكسري بدهي ها، مانند خسارتهايي كه شركت هاي بيمه به بيمه گذاران بدهكارند ( خسارتهاي معوق) ، بدهي اي كه شركت هاي بيمه به سازمان هاي دولتي، غير دولتي و ساير ذينفعان بدهكارند؛ وجود دارد، كه اگر اين دو از هم كسر شوند، سرمايه يا حقوق صاحبان سهام بدست مي آيد. موارد ذكر شده بر اساس ارزش دفتري است كه از صورت هاي مالي استخراج مي شود. مطابق آئين نامه توانگري و ضرايب آن، ريسكهايي كه مترتب بر اين اقلام است سنجيده شده و با لحاظ ارزش روز دارائي ها، سرمايه الزامي محاسبه مي شود.

جعفري در ادامه درخصوص ذخاير نيز توضيحاتي داد و گفت:  ذخاير مندرج در صورت هاي مالي بخش اعظم بدهي هاي شركت هاي بيمه را تشكيل مي دهد. ذخاير نشانگر تعهدات شركتهاي بيمه به بيمه گذاران يا صاحبان حقوق آن ها است. بنابراين قسمتي از دارائيها در مقابل ذخاير قرار دارند! حال اگرهمان فرمول سرمايه مساوي است با ميزان دارائي منهاي بدهي،  را برعكس كنيم دارائي مساوي بدهي به اضافه سرمايه مي شود؛ كه نشانگر ميزان ادعاي بيمه گذاران و ساير ذينفعان نسبت به دارائي ها و ادعاي صاحبان سهام نسبت به دارائي ها است. براي مثال اگر ميزان دارائي هاي يك شركت ۱۰۰۰ واحد، ذخاير فني ۷۰۰ واحد، بدهي به ساير افراد ۱۰۰ واحد و حقوق صاحبان سهام ۲۰۰ واحد باشد معادل ۷۰ درصد از دارائي هاي شركت جهت تخصيص به بيمه گذاران براي ايفاي تعهدات مي بايد در نظر گرفته شود و صاحبان سهام صرفا نسبت به ۲۰ درصد دارائي ها مي توانند ادعا داشته باشند. 

جعفري افزود بيمه مركزي بر اساس آئين نامه توانگري مالي ميزان ريسك پذيري شركت هاي بيمه را مشخص و سرمايه الزامي را محاسبه و بر اين اساس توانگري شركت هاي بيمه را تائيد مي كند. نتيجه اي كه از محاسبات حاصل مي شود، ضريب توانگري مالي است كه در ۵ سطح تعريف مي شود. موسساتي كه داراي نسبت توانگري مالي برابر ۱۰۰ درصد و بيشتر هستند، در سطح يك،‌ موسساتي كه داراي نسبت توانگري مالي بين ۷۰  تا ۱۰۰ درصد هستند. در سطح دو، موسساتي كه داراي نسبت توانگري مالي بين ۵۰ تا ۷۰ درصد مي باشند در سطح سه و موسسات گروه سطح چهار داراي نسبت توانگري مالي بين ۱۰ تا ۵۰ درصد مي باشند و در صورتيكه نسبت توانگري مالي موسسه بيمه اي كمتر از ۱۰ باشد در سطح پنجم قرار مي گيرد.