مشترک مورد نظر کلافه است
داوود زارعیان، مدیر روابط عمومی مخابرات ایران می‌گوید: تا سال گذشته که 130 میلیون پیامک در شبکه همراه اول جابجا می‌شد، پیامک های ناخواسته در حدود 20 میلیون بودند و امسال با توجه به این که رقم جابجایی پیامک‌ها در شبکه به حدود 400 میلیون رسیده ، 30 درصد سهم این قبیل پیامک‌ها برآورد می‌شود.
به عبارتی روزانه در حدود 120 میلیون پیامک ناخواسته در شبکه سیار همراه اول جابجا می شود و این رقم منهای پیامک‌های سرگیجه آور ایرانسل است که تعداد زیاد آنها به خلق طنزهایی از قبیل این که " ایرانسل بهم اس ام اس داده کجایی؟ " شده است.
شاکی باشم یا نه؟
این روزها، خیلی از مردم در جمع های خانوادگی، دوستانه و حتی در همکلامی با رهگذران، از این مرارت هایی که پیامک‌های ناخواسته مزاحم وارد زندگی شان کرده شکایت می کنند. اما این شکایت‌ها هرگز فراتر از همین اعتراض‌های بی نتیجه نمی روند. امار شکایت‌های ارسال شده بابت مزاحمت پیامک های ناخواسته به مخابرات ایران در سال گذشته 14 هزار مورد بوده است.
به گفته دکتر زارعیان این رقم در سال جاری هم خیلی بیشتر از تعداد شکایات سال گذشته نیست. وی می‌گوید: حدود دو سال قبل براساس مصوبه کمیسیون تنظیم مقررات، از طریق پیامک اقدام به نظرخواهی از مشترکان همراه اول کردیم که نتیجه اش جالب بود. چون تنها 17 درصد از مشترکان مخالف ارسال پیامک‌های انبوه بودند و بقیه ناراضی نبودند.
البته این که چرا که به رغم 83 درصد مشترک راضی از دریافت این قبیل پیامک‌ها، چرا عمده دارندگان موبایل همواره از دریافت این پیامک‌ها گلایه می کنند، موضوع دیگری است که باید پاسخ آن را از مردم شنید.
یک مشترک تلفن همراه به تعادل می گوید: مشکل اینجاست که بیشتر مردم ما عادت کرده‌اند که شکایات و خواسته های شان را پیگیری نکنند. چون روال‌های قانونی برای احقاق حقوق شان به اندازه‌ای زمانبر و بعضا پرهزینه است که عملا، در بن بست بی تفاوتی گیر می کنیم و شکایتی نداریم.
برخی دیگر نیز همچون این مشترک، معتقدند؛ عدم طرح شکایت و ابراز نارضایتی مشترکان از پیامک های ناخواسته یک دلیل دیگر هم دارد. این که بخشی از پیامک‌های ناخواسته حاوی اطلاعات کاربردی و مهمی هستند که دریافت آنها ضروری است. اما وقتی درخواست حذف پیامک های انبوه را ارسال می کنیم ، عملا این پیامک ها را هم از دست می دهیم.
تجارت شماره های همراه
شرکتها و سایت‌های اینترنتی که خدمات پیامک تبلیغاتی انبوه ارائه می‌هند، در بازاریابی‌های شان از داشتن بانک اطلاعات شماره همراه عموم مردم براساس طبقه بندی های مختلف از جمله جنسیت، صنف، تخصص، سطح تحصیلات ، علایق، منطقه و غیره می‌گویند که به مشتریان امکان می دهد هر طیف از مشترکان تلفن همراه را که می خواهند هدف قرار دهند.
بدیهی است شماره تلفن همراه به عنوان اطلاعات شخصی افراد، نمی تواند موضوع تجارت شرکتها و افراد دیگر قرار بگیرد. ادکتر زارعیان در پاسخ به این سئوال که ؛ این شماره ها چگونه به دست شرکت های تبلیغاتی می رسند، به تعادل می‌گوید: آنچه مسلم است، اپراتورها هرگز اطلاعات شخصی مشترکان خود را به دیگران نمی دهند. اما اصولا این قبیل بانک های اطلاعاتی از طرق مختلف مثلا؛ شماره های همراهی که در هنگام ثبت نام در سایت های اینترنتی می دهیم. یا شماره هایی که فروشگاه ها و برندها و سایر مراکز خدماتی از مردم می گیرند، گردآوری می شود.
وی معتقد است که این کارغیر قانونی است، اما با این وجود ظاهرا هیچگونه امکان شکایت و پیگرد قانونی آنها وجود ندارد و کسی هم پیگیر این موضوع نیست که چگونه می تواند از حریم خصوصی مردم دفاع کرد. این درحالیست که بانک اطلاعات شماره تلفن های مذکور در حال حاضر همراه با پانل های پیامک انبوه و با قیمت های کلان خرید و فروش می شوند.
