نگاهی به قانون هدفمندی یارانه ها

با توجه به اجرای قانون هدفمندی یارانه ها و تاثیرات گوناگون آن بر ابعاد مختلف جامعه ، دید گاههای گوناگونی  در رسانه های مختلف و جمع های رسمی و غیر رسمی مطرح می گردد. که می توان گفت بسیاری از آنها با نگاهی غیر کارشناسی و بدون توجه به داده های آماری است . در این نوشته قصد آن داریم که با بهره گیری از آمارهای اعلامی از سوی مرکز آمار ایران نگاهی عمیق تر به طرح تحول اقتصادی بپردازیم .

شاید به دلیل قرار گرفتن رسانه های جمعی از جمله صدا و سیما در شهر های بزرگ و البته دلایل گوناگون دیگر  ، نگاه تحلیلی و برنا مه های ساخته شده توسط  بیشتر با محوریت این شهر ها و مخصوصا تهران انجام می گردد  و همچنین زندگی بسیاری از نخبگان سیاسی و علمی در شهر های بزرگ و در میان قشرهای مشخصی از مردم  و باز هم به دلایل عدیده دیگر باعث شده تا دیدگاه طبقاتی از مردم تهران و این شهر های بزرگ بر فضای سیاسی و اقتصادی و همچنین تحلیل های علمی و رسانه ای سایه بیافکند و مانع از توجه به عمق تغییرات در روستا ها و شهر های کوچک می شود و اقشار مختلف جامع گردد . با وجود اینکه اکثریت فرا وانی از مردم ایران در شهرهای نسبتا کوچک و روستا ها زندگی می کنند به آماری که در این زمینه ارائه می شود دقت کنید.این آمار بر گرفته از آخرین سرشماری در سال 85 می باشد .

از جمعیت حدود 70 ملیونی مردم ایران  در آن سال 25 ملیون نفر آنها در 26 شهر بالای 250 هزار نفر و 45 ملیون نفر دیگر در حدود 988 شهر زیر 250 هزار  نفر  و روستا و.. ساکنند . و این در حالی است که تنها حدود 6 شهر بالای 1 ملیون نفر جمعیت دارند و مثلا مشهد و اصفهان به عنوان بزرگترین شهر های ایران بعد از تهران به ترتیب 2.4 و 1.6 ملیون نفر جمعیت دارند. این آمار ها نشان دهنده پراکندگی وسیع جمعیت در نقاط مختلف و استانهای گوناگون و شهر های کوچک و روستا ها می باشد .

از سوی دیگر هزینه های زندگی در شهرها  و روستاهای کوچک به مراتب پایین تر از تهران و شهرهای بزرگ می باشد طبق اعلام مرکز امار متوسط هزینه های خالص سالانه یک خانواده شهری در سال 87  حدود 9.4 ملیون تومان و همین آمار برای خانواده روستایی در آن سال 5.4 ملیون تومان می باشد . البته از سوی دیگر متوسط در آمد سالانه یک خانواده شهری در سال 87 حدود  8.8 ملیون تومان  که در آمد از حقوق بگیری آن3.2  ملیون تومان و برای یک خانواده روستایی 4.8  ملیون تومان که درآمد از حقوق بگیری آن 1.6 ملیون تومان می باشد.که این خود می تواند نشانه ای از سطح پایین هزینها و درآمدها در سطح وسیع کشور در مقایسه با پول واریزی برای هر خانواده چه در میان خانواده شهری و چه روستایی و تاثیری که می تواند بر زندگی آنان بگذارد باشد. نکته ای دیگر این است در این طرح در حال حاضر چه به روستایی و چه به شهری مبلغی یکسان داده می شود و از سوی دیگر به دلیل بزرگتر بودن خانواده ها در روستا  ها و شهر های کوچک و همچنین زندگی کردن آنها در خانواده های بزرگ مثلا متشکل از پدر بزرگ و مادر بزرگ در آمد بیشتری را نسیب خانواده های روستایی و شهر های کوچک که قشر وسیعی از مردم ایران را تشکیل می دهد خواهد کرد و ان شاء الله سطح رفاه انان و فاصله شهر ها ی کوچک و روستا ها را با شهرهای بزرگ  کمتر خواهد کرد .

از سوی دیگر در میان ساکنین شهر های بزرگ نیز طبقات پایین ترجامعه که مصارف پایین و در آمدهای اندک دارند با اجرای صحیح این طرح ممکن است از سطح رفاه بهتری نسبت به قبل برخوردار شوند .

 در آخر به عنوان نقدی از رسانه های گروهی و بالاخص صدا و سیما توقع می رود  که توجه بیشتری به مناطق مختلف  کشور غیر از تهران نموده  و باز خورد های این طرح را در میان مردم ساکن در شهر های کوچک و روستا ها به نمایش بگذارد تا جامعه با آمادگی بیشتری در اجرای این طرح به دولت مردان خود کمک کنند.