علي بابايي
سیم کارت کودکان: پیشنهادی برای اپراتورهای تلفن همراه
ماجرای واقعی زیر را در نظر بگیرید:
«آقا و خانم ابراهیمی دارای یک پسربچه 11 ساله به نام سعید هستند. از چند ماه پیش، سعید تحت تأثیر دوستان خود در کوچه و مدرسه، به مادرش خانم ابراهیمی فشار شدیدی آورده است تا برای او نیز یک سیم کارت و موبایل تهیه کنند. سرانجام خانم ابراهیمی، همچون بسیاری از مادران دیگر، تسلیم خواسته سعید شده و برای او یک موبایل و یک سیم کارت اعتباری تهیه میکند. اما پس از مدتی، خانم ابراهیمی بطور کاملا اتفاقی متوجه میشود که سعید، چند هفته ایست که در حال sms بازی با یک دختر هم سن و سال خود است. خانم ابراهیمی که فردی مقید است، به شدت نگران میشود و با مشورت با همسرش، شروع به نصیحت کردن سعید برای قطع این رابطه میکنند تا حدی که حتی مجبور به تهدید او نیز میشوند. سعید تحت تأثیر این تهدید، به ظاهر هم که شده از والدین خود اطاعت میکند. اما همچنان برای خانم ابراهیمی و همسرش یک نگرانی بزرگ وجود دارد: چه تضمینی وجود دارد که سعید دوباره به چنین کاری دست نزند؟»
احتمالا شما هم مواردی مشابه با این ماجرا را شنیده اید. «موبایل برای کودکان» تبدیل به یکی از نگرانیهای مهم بسیاری از خانواده های مقید یا مذهبی شده است. برای رفع این نگرانی و درنهایت حل این مسئله، میتوان به آن از سه بُعد نگریست:
1. اکثر اطرافیان یک کودک (پدر، مادر، اقوام، معلمان) دارای موبایل میباشند. بنابراین کودک تحت تأثیر اطرافیان و محیط اطراف خود تمایل فراوانی به دارا بودن موبایل پیدا میکند. این مورد هنگامی شدت می یابد که برخی از دوستان کودک نیز دارای موبایل باشند. در این مورد خاص، کودک برای اینکه بتواند در گروه دوستان خود حرفی برای گفتن داشته باشد، به والدین خود فشار خواهد آورد تا برای او نیز موبایل تهیه کنند.
2. پدر و مادر، بطور طبیعی و پیش فرض، از استفاده کودک خود از موبایل استقبال میکنند. موبایل ابزاری است که بوسیله آن، والدین میتوانند از وضعیت کودک خود، بخصوص در کوچه و خیابان یا شرایط بحرانی، آگاه شوند. در کشورهای اروپایی و غربی، والدین از طریق سیستم پیجر از وضعیت کودکان خود اطلاع می یابند اما در ایران، سیستم مشابهی وجود ندارد.
3. استفاده کودکان از موبایل هنگامی دچار اشکال میشود که آنها، ناخواسته و از روی سادگی و طبیعت کودکانه خود، با جنس مخالف، با دوستان ناباب، یا با افراد نامطمئن، ارتباط برقرار میکنند. بنابراین استفاده از موبایل را میتوان به دو بخش «حریم امن» و «دایره ناامن» تقسیم نمود.
با توجه به سه بعد فوق، پتانسیل ظهور و ارائه یک سرویس جدید توسط اپراتورهای تلفن همراه احساس میشود. با توجه به آنچه تا کنون گفته شد این سرویس جدید (سیم کارت کودکان) را میتوان به شکل زیر تعریف نمود:
«سیم کارتی که دایره مخاطبان آن، توسط والدین تعریف میشود»
این سیم کارت، همچون سیم کارتهای عادی موجود، قابلیت تماس گرفتن، پاسخ دادن به تماس، ارسال sms، و دریافت sms را داراست با این محدودیت که دایره مخاطبان در این سرویس جدید، توسط والدین تعریف میشود. بطور مثال، والدین، لیستی حاوی شماره تلفنهای خود، اقوام (خاله، دایی، پسر عمو و ...)، دوستان مورد اعتماد، معلمین و بطور کلی «حریم امن» را تهیه کرده و از طریق مراجعه حضوری به دفاتر پیشخوان دولت، یا از طریق اینترنت (با استفاده از username و password) این لیست را در اختیار اپراتور «سیم کارت کودکان» قرار میدهند. از این به بعد برای کودکان، امکان تماس گرفتن، پاسخ دادن به تماس، ارسال sms، و دریافت sms، تنها درون این حریم امن وجود خواهد داشت. همچنین میتوان امکانات دیگر سیم کارتهای عادی موجود (همچون اینترنت، پیامهای تبلیغاتی، و ...) را برای این نوع سیم کارت غیر فعال نمود.
در پایان ذکر این نکته ضروری است که با توجه به حساسیت خاص سیم کارت کودکان، و استقبال قابل پیش بینی والدین از آن بدون توجه به قیمت سیم کارت، این سرویس میتواند ارزش افزوده بالایی برای اپراتورهای تلفن همراه کشور ایجاد کند.
فارغ التحصيل MBA
