مهندسان گوگل تا کنون خودروهای بدون راننده را در بیش از ۳۲۱۸۶۹ کیلومتر از جادهها و بزرگراههای عمومی در کالیفرنیا و نوادا مورد آزمایش قرار دادهاند. ماشینهای گوگل نه تنها تصاویر جاده را ضبط میکنند، بلکه نقشههای کامپیوتری آنها علائم جاده را خوانده و مسیرهای جایگزین را پیدا کرده و چراغهای راهنمایی را قبل از اینکه توسط انسان قابل دیدن باشند، تشخیص میدهند. استفاده از لیزر، رادار و دوربین ماشینها میتوانند اطلاعات اطرافشان را سریعتر از انسان آنالیز و پردازش کنند.
اگر خودروهای بدون راننده به تولید انبوه برسند، ما وقت آزادتری در اختیار خواهیم داشت. آمریکاییها بطور میانگین در یک سال ۱۰۰ ساعت از وقت خود را پشت ترافیک از دست میدهند. ماشینهای بدون راننده احتمالا قابلیت شرکت در کار گروهی در ترافیک را دارند و میتوانند خیلی نزدیک به یکدیگر رانده و مانند یک واحد عمل کنند. برخی معتقدند این حرکت هماهنگ گروهی در ترافیک میتواند میزان تصادفات را کاهش دهد، چرا که خودروها بدون حواس پرتیِ رانندهها با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و به هم واکنش نشان میدهند.
در بعضی از آزمایشات گوگل ماشینها جزئیات جاده را بعد از چند بار رانندگی در آن بخاطر سپردند و در هنگام رانندگی خودکار قادر به شناسایی عابرین پیاده و برای عبور آنها توقف کردند. خودروهای بدون راننده میتوانند با حذف خطای انسانی که عامل ۹۵ درصد تصادفات امروزی میباشد حمل و نقل ما را ایمنتر کنند. اگرچه آمدن خودروهای بدون راننده به این زودی بعید به نظر میرسد، ولی جنرال موتورز نیز آزمایشات جداگانهای در این زمینه انجام داده و عدهای معتقدند که در دههی آینده شاهد این خودروها در نمایشگاهها خواهیم بود.